Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Είναι η τελευταία ανάρτηση που κάνω πριν την Ανάσταση του Κυρίου μας .  Ελπίζω να μην ασχολείστε εντατικό αυτές τις μέρες με τα blog σας και γενικά το Ιντερνετ. Ξεφυγετε από τις ηλεκτρονικές οθόνες.Κατακλείστε τις ορθόδοξες εκκλησίες και φορέστε τον " Χριστο" Όσοι εις Χριστον Εβαπτισθειτε, Χριστόν ενεδύσατο"λέει ο ψαλμός.

Μην διαβάζετε φυλλάδες και διάφορα έντυπα αλλά μελετηστε την Αγία Γραφή ή διάφορα πατερικά κείμενα. Θα αυξηθεί με αυτον τον τρόπο ο πνευματικός σας πλούτος και θα νιώσετε ένα είδος ευχαρίστησης μέσα σας

Να μην φλυαρείτε, να μην κατακρίνετε τον συνανθρωπό , να μη  βρίζετε και προκαλείτε αυτές τις Άγιες Μέρες. Ας ανοίξουμε τις καρδίες για να έρθει να κατηκήσει ο Χριστός μέσα μας

 Ας ζητήσουμε και ας δώσουμε συγχώρεση από τους συναθρώπους μας.Ας ιδρώσουμε προσεύχοντας για την σωτηρία μας ή και ακόμα για τους συνανθρώπους μας

Γενικώς, να προσπαθήσουμε να είμαστε όσο πιο συνετοί γίνεται και ευσεβείς.Επιπλέον, καλό θα ήταν μεγάλη Πέμπτη να μην φάμε λάδι αλλά και την Μεγάλη Παρασκευή ας προσπαθησουμε να μην φάμε τίποτα. Ο Χριστός θυσιάστηκε για εμάς. Περάσε μεγάλο μαρτύριο. Μαστιγωνοταν, βριζονταν , τον τρυπουσαν με τα καρφιά. Και όλα αυτά γιατί; Για να σωσει εμάς τους αμαρτωλούς! Είναι , λοιπόν, τόσο δυσκολο να εφαρμόσουμε κάποια πράγματα στη ζωή μας.; Τουλάχιστον αυτές τις άγιες μέρες;
Επίσης ας κοινωνησουμε εφόσον πριν μετανοησουμε τα Άχραντα Μυστηριου του Κυρίου μας.


Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να έχετε Καλή Ανάσταση, με τα αγαπημένα σας πρόσωπα  και να βιώσετε καθολικά αυτές τις άγιες μέρες.

Χρόνια Πολλά,
Καλό Πάσχα!

Προβλέψεις ΠΡΟΠΟ 31/310

Κλικ στο διαβάστε περισσοτερα για να δειτε τις προβλέψεις

Η Τζούλια στην Εκκλησία

Πληκτρολογώντας ,τον παραπάνω τίτλο σε μηχανές αναζήτησεις στο ίντερνετ θα σας εμφανιστούν ένα σωρό άρθρα επί του Θέματος.
Για όσυς δεν γνωρίζετε: Πήγε η Τζούλια Αλεξανδράτου,μεταμφιεσμένη,χθες στην Εκκλησία, για να ακουσει το τροπάριο της Κασσιανής, όπως γραφουν όλες οι κουτσομπόλες. Για άλλη μια φορά, δείχνουμε την κατάντια μας σαν λαός. Πήγε η Τζούλια στην Εκκλησία και εμείς ασχολούμαστε με αυτή. Θα αφησουμε στην άκρη τα πνευματικά μας καθήκοντα και θα ασχοληθούμε με το αν πήγε η Τζουλια στην Εκκλησία. Αμάν πια με όλα αυτά τα κουτσομπολιά. Άγιες μέρες είναι! Ας βάλουμε τον Χριστό μέσα μας.Ας εξομολογηθούμε και ας μετανησουμε για να λάβουμε μέσα μας το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Και ας πάψουμε να σχολιάζουμε την Τζούλια και την κάθε Τζούλια επειδή πήγε στην Εκκλησία. Στο κάτω-κάτω ,μπορεί όντως να μετανόησε και να πράξει όπως η Όσια Μαρία η Αιγυπτία.. Κακό είναι; Και δεν μπορούμε να σχολιάζουμε τον πνευματικό αγώνα που κάνει ο καθείς από εμάς.

Συνοψίζοντας, ας ευελπιστίσουμε να μετανόησε όντως η Τζούλια και να γινει το καλό παράδειγμα και για άλλα τόσα μοντέλα που έχουν εξεπέσει ηθικά και πνευματικά.
Ο Κυριος μεθ΄ημών!

Μεγάλη Τετάρτη και Ιερόν Ευχέλαιον

. 
Την Μεγάλη Τετάρτη το πρωί γίνεται η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία και το απόγευμα ή το βράδυ γίνεται το Μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου, όπου ο παπάς διαβάζει επτά Ευαγγέλια κι επτά ευχές για να ευλογήσει λάδι που το χρησιμοποιούμε για τη θεραπεία ψυχικών και σωματικών ασθενειών. Μετά την ακολουθία του Ευχελαίου ο ιερέας σταυρώνει τους πιστούς με λάδι στο μέτωπο, τα μάγουλα, το πρόσωπο και τα χέρια.Επιπλέον τη Μεγάλη Τετάρτη, 2 ημέρες πριν την Σταύρωση, η πόρνη ζήτησε συγνώμη από τον Ιησού Χριστό για τις Αμαρτίες της και του έπλυνα τα πόδια σκοπίζοντας με μύρο. Αντιθέτως, ο Ιούδας, ήταν αυτός που πρόδωσε τον Κυριό μας για τριάκοντα Αργύρια. Αναλυτικότερα αυτο το περιστατικό μας το εξιστορεί ο Ευαγγελιστής Ματθαίος

.26.6 Τοῦ δὲ ᾽Ιησοῦ γενομένου ἐν Βηθανίᾳ ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, 26.7 προσῆλθεν αὐτῷ γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου βαρυτίμου καὶ κατέχεεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἀνακειμένου. 26.8 ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ ἠγανάκτησαν λέγοντες, Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη; 26.9 ἐδύνατο γὰρ τοῦτο πραθῆναι πολλοῦ καὶ δοθῆναι πτωχοῖς. 26.10 γνοὺς δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Τί κόπους παρέχετε τῇ γυναικί; ἔργον γὰρ καλὸν ἠργάσατο εἰς ἐμέ· 26.11 πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθ᾽ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε· 26.12 βαλοῦσα γὰρ αὕτη τὸ μύρον τοῦτο ἐπὶ τοῦ σώματός μου πρὸς τὸ ἐνταφιάσαι με ἐποίησεν. 26.13 ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ, λαληθήσεται καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη εἰς μνημόσυνον αὐτῆς.26.14 Τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος ᾽Ιούδας ᾽Ισκαριώτης, πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς 26.15 εἶπεν, Τί θέλετέ μοι δοῦναι κἀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν; οἱ δὲ ἔστησαν αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια. 26.16 καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν ἵνα αὐτὸν παραδῷ

Αυτά γράφει ο Ευ. Ματθαίος για τον "Μυρόν Της Βηθανίας και την προδοσία του Ιούδα" . Εγω θέλω να αναφερθώ σε κάποια σχόλια του αείμνητου ερμηνευτη Αγίας Γραφης,κ. Τρεμπέλα. Συγκεκριμένα αναφέρει, ότι
όταν οι μαθητές ξεκίνησαν να εμπαίζουν με τον Κύριο και ρωτόντας γιατί να γινετεται τέτοιου είδους σπατάλη  , ενώ τα 30 δηνάρια που κοστιζε ο μυρος θα μπορούσαν να μοιραστουν στους φτωχούς ο κ. Τρεμπέλας εξηγεί τα λόγια του Ιησού:

Αλλά ο Ιησούς αντελήφθη τουτον και ειπε στους Μαθητές. Διατί ενοχλείτε, τι γυναίκα;Μην την πικραίνεται; Διότι καλόν έργο έκαμε εις εμέ.Το εργόν αύτο δια την παρουσαν περιστασιν προτιμότερον και από αυτήν την ελεημοσύνην και συνδρομή των Φτωχών. Διότι τους πτωχούς θα τους έχετε πάντοτε μαζί και μπορείτε οποτεδήποτε  να τους ευεργετήσετε . Εμέ όμως δεν με έχετε πάντοτε. Και δι αυτό μη ενοχλείτε τη γυναίκα δι΄αυτό που έκαμε. Δίοτι, όταν αυτή έχυσε το μυρόν τουτον είς το σώμα μου, το έκαμε δια να με ετοιμάση προς ταφήν.

Ο Βιός της Κασσιανής και το Τροπάριο !

" Είναι γνωστή από τους Βυζαντινούς χρονογράφους η ιστορία κατά την οποία το 830 μ.Χ. η μητρυιά του Θεόφιλου, Ευφροσύνη, θέλοντας να βρει άξια σύζυγο στο θετό γιο της διοργάνωσε ένα είδος καλλιστείων, στέλνοντας εντολή σε όλα τα θέματα, τις διοικητικές περιφέρειες της αυτοκρατορίας, να συγκεντρωθούν οι ωραιότερες κοπέλες και να παρουσιαστούν στο παλάτι. Ανάμεσα στις δώδεκα κόρες που ορίστηκαν ως υποψήφιες και που κατάγονταν από τις ευγενέστερες οικογένειες, ξεχώρισαν δύο: η Κασσία, κόρη εξαίσιας ομορφιάς, η οποία καταγόταν από οικογένεια ευπατρίδων και η αρχόντισσα επίσης Θεοδώρα.
http://blogs.sch.gr/kantonopou/files/2009/04/7ityu6.jpg
Όταν συγκεντρώθηκαν στην επίσημη αίθουσα, η Ευφροσύνη έδωσε στο Θεόφιλο ένα χρυσό μήλο να το προσφέρει στην κόρη που θα τον συγκινούσε περισσότερο. Εκείνος στράφηκε προς την Κασσία, εντυπωσιασμένος από την ομορφιά της για να της προσφέρει το μήλο. Ιδιόρρυθμος καθώς ήταν της απηύθυνε μια απροσδόκητη και κακόβουλη παρατήρηση: "Εκ γυναικός ερρύη τα φαύλα".
Η Κασσιανή δείχνοντας υπόδειγμα συμπεριφοράς Χριστιανής παρθένου, κοκκίνισε, όπως λένε οι ιστορικοί, αλλά ούτε τα έχασε, ούτε υπολόγισε ότι θα έχανε το θρόνο, ούτε δέχθηκε να προδώσει την αλήθεια και το φύλο της. Και έδωσε μια απάντηση, καμπάνα θεολογίας, που έτρεψε σε φυγή την κακόδοξη ψυχή του Θεόφιλου: "Αλλά και διά γυναικός πηγάζει τά κρείττω", του είπε κάνοντας με τις επτά αυτές λέξεις περίληψη ολόκληρης της χριστιανικής θεολογίας.

Ο Θεόφιλος νιώθοντας την αξία και την ευστροφία της και πειραγμένος από την απάντηση αυτή, της γύρισε την πλάτη, όπως γύρισε την πλάτη και στην Παναγία, στη γυναίκα "εξ ής πηγάζει τα κρείττω", αρνούμενος την εικόνα και Αυτής και του Υιού Της και έδωσε το χρυσό μήλο της εκλογής στη σιωπηλή Θεοδώρα. Η Κασσιανή, πέφτοντας θύμα της ευφυίας και της ελευθεροστομίας της, είχε χάσει οριστικά το θρόνο.

Στη συνέχεια η Κασσιανή έγινε μοναχή, όχι από ερωτική απογοήτευση προς τον ουσιαστικά άγνωστό της Θεόφιλο, αλλά από έρωτα θείο. Έδωσε την περιουσία της για να κτισθεί η περίφημη τότε μονή ΄΄Εικασίας της μοναχής΄΄. Κλείσθηκε μέσα σ΄ αυτήν και έζησε τη μακάρια ζωή της εν Χριστώ ησυχίας, όταν η ευσεβής επίσης και ορθόδοξη Θεοδώρα, που τελικά εξέλεξε ο Θεόφιλος για σύζυγο, ζούσε μέσα στις αγωνίες και τις συνωμοσίες του παλατιού αγωνιζόμενη να κρατήσει τα παιδιά της στην Ορθοδοξία, καλώντας τα κάθε τόσο να προσκυνήσουν ΄΄τα νινία΄΄, το μικρό δίπτυχο εικόνισμα του Χριστού και της Θεοτόκου που είχε κρυμμένο, επειδή φοβόταν τη μήνη του φοβερού συζύγου της.

Στο Μοναστήρι η Κασσιανή έγραψε πολλά ποιήματα με τα οποία τραγούδησε την ευδαιμονία του μοναχικού βίου και δίδαξε βαθύτατη θεολογία. Επίσης έγραψε και άλλα συγγράμματα και συλλογές, προ πάντων όμως πάρα πολλά τροπάρια, ιδιόμελα, εκκλησιαστικούς ύμνους κ.λ.π. μεταξύ των οποίων και το γνωστό ΄΄Τροπάριο της Κασσιανής΄΄, το οποίο είναι ένα ολοκληρωμένο σε σύλληψη ποίημα, γεμάτο Χριστιανικό μεγαλείο, αγάπη και γνώση θεολογική και ψάλλεται το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης στους Ιερούς Ναούς συγκεντρώνοντας πλήθη πιστών για να το ακούσουν.

Σύμφωνα με μια ρομαντική μεν, αλλά καθόλου αληθινή παράδοση, ο Θεόφιλος δεν λυτρώθηκε ποτέ από τον έρωτα που του ενέπνευσε η ομορφιά της Κασσιανής και την αναζητούσε στα Μοναστήρια της αυτοκρατορίας του. Κάποτε που έφτασε στο μοναστήρι της, η Κασσιανή κρύφτηκε για να αποφύγει την ανεπιθύμητη αυτή συνάντηση. Ήταν τότε που συνέθεσε το ιδιόμελο της. Το κείμενο βρισκόταν στο αναλόγιο μισοτελειωμένο, ως τη φράση : "ών (ποδών) έν τώ παραδείσω Εύα το δειλινόν".
Ο Θεόφιλος διάβασε το τροπάριο, αναγνώρισε το ύφος της Κασσίας, και θέλησε να την πειράξει για μια ακόμα φορά. Πήρε τη γραφίδα και συμπλήρωσε τη φράση "κρότων τοίς ωσίν ηχηθείσα τώ φόβω εκρύβη", κάνοντας έτσι υπαινιγμό στο φόβο που αυτή ένιωσε όταν άκουσε τον θόρυβο των βημάτων του. Όταν ο Θεόφιλος έφυγε, η Κασσία γύρισε στο κελί της και με έκπληξη είδε την επέμβαση του Θεόφιλου. Χωρίς όμως να απαλείψει τη φράση, συνέχισε και ολοκλήρωσε τον ύμνο της.

Η ζωή και η ιστορία έχουν τους δικούς μυστικούς νόμους. Δύο γυναίκες αντίπαλες σε μια κορυφαία κρίση υποβολής και κοσμικής εξουσίας, παραδόθηκαν στη συνέχεια στην κρίση της ιστορίας. Η μια έγινε βασίλισσα κι αργότερα αγία, η άλλη ταπεινή μοναχή. Οπωσδήποτε και οι δύο δικαιώθηκαν ενώπιον του θρόνου του Θεού.

Γνωρίζουμε όμως εμείς ποια από τις δύο κέρδισε την υστεροφημία και τη συμπάθεια των ανθρώπων. Η ταπεινή μοναχή Κασσιανή έχασε τον επίγειο θρόνο, αλλά έγινε πιο διάσημη και πιο δημοφιλής με ένα μόνο τροπάριο.

Η Κασσιανή κατέχει στην ιστορία των Βυζαντινών γραμμάτων ξεχωριστή θέση ως αξιόλογη ποιήτρια με πολλά κοσμικά ποιήματα και άλλα συγγράμματα, αλλά και πολλά εκκλησιαστικά ποιήματα, ύμνους, τροπάρια, ιδιόμελα κ.λ.π. Σπουδαίο υμνογραφικό έργο είναι το πρώτο δοξαστικό του εσπερινού των Χριστουγέννων "Αυγούστου μοναρχήσαντος επί της γής...". Με την εκκλησιαστική ποίησή της μας μεταφέρει σε ένα εντελώς διαφορετικό κλίμα. Δεν γράφει για τον εαυτό της, για τον κόσμο, για τους ανθρώπους, αλλά θέτει την πλούσια ποίησή της στην υπηρεσία της Εκκλησίας και την κάνει φωνή θρησκευτικού ενθουσιασμού, μετάνοιας, προσευχής και δοξολογίας.

Το επεισόδιο της Κασσιανής με το Θεόφιλο ήταν φυσικό να περάσει και στην περιοχή της λόγιας λογοτεχνίας και προ πάντων στην νέα Ελληνική Λογοτεχνία όπου γράφηκαν πολλά ποιήματα και τρυφερά διηγήματα και μυθιστορήματα. Το θέμα της Κασσιανής επηρέασε έντονα πολλούς Βυζαντινούς χρονογράφους, ιστορικούς και φιλολόγους, τον Κωστή Παλαμά, τον Ψυχάρη, τον Πολίτη κ.α. "



Το Τροπάριο της Κασσιανής



Από τα απόστιχα ιδιόμελα του όρθρου της Μ. Τετάρτης:

Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή,
τὴν σὴν αἰσθομένη θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν,
ὀδυρομένη, μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει.
Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας,
ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁμαρτίας.
Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων,
ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ·
κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας,
ὁ κλίνας τοὺς οὐρανοὺς τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει.
Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας,
ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις·
ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν,
κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη.
Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους
τίς ἐξιχνιάσει, ψυχοσῶστα Σωτήρ μου;
Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.

Μεταγραφή του Φώτη Κόντογλου:

Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες,
σαν ένοιωσε τη θεότητά σου, γίνηκε μυροφόρα
και σε άλειψε με μυρουδικά πριν από τον ενταφιασμό σου
κι έλεγε οδυρόμενη: Αλλοίμονο σε μένα, γιατί μέσα μου είναι νύχτα κατασκότεινη
και δίχως φεγγάρι, η μανία της ασωτείας κι ο έρωτας της αμαρτίας.
Δέξου από μένα τις πηγές των δακρύων,
εσύ που μεταλλάζεις με τα σύννεφα το νερό της θάλασσας.
Λύγισε στ' αναστενάγματα της καρδιάς μου,
εσύ που έγειρες τον ουρανό και κατέβηκες στη γης.
Θα καταφιλήσω τα άχραντα ποδάρια σου,
και θα τα σφουγγίσω πάλι με τα πλοκάμια της κεφαλής μου·
αυτά τα ποδάρια, που σαν η Εύα κατά το δειλινό,
τ' άκουσε να περπατάνε, από το φόβο της κρύφτηκε.
Των αμαρτιών μου τα πλήθη και των κριμάτων σου την άβυσσο,
ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση, ψυχοσώστη Σωτήρα μου;
Μην καταφρονέσης τη δούλη σου, εσύ που έχεις τ' αμέτρητο έλεος