Άγιος Θεόδωρος και Χρόνια μου Πολλά

Ημέρα εορτασμού του Αγίου Θεοδώρου, η σημερινή. Εγω ο ανάξιος δούλος του Κυρίου Ημων Ιησού Χριστού τυχαίνει να φέρω το όνομα του Μεγάλου Αυτού. Xρόνια μου πολλά και να με χαίρομαι.

Παρακάτω σας παραθέτω το βίο του Αγίου Θεόδώρου, στον οποίο συναξαριστης είναι ο Άγιος Γρηγόριος ο Νυσσης:

Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων

O Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων ή Θεόδωρος Αμασείας ( - 297) είναι Άγιος της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Έδρασε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Μαξιμιανού και Μαξιμίνου Β΄ (286-305μ.Χ και 307- 313μ.Χ.). Οναμάστηκε Τήρων λόγω του οτι είχε καταταχθεί στο σώμα των νεοσυλλέκτων της Ρωμαϊκής λεγεώνας (tiro στα λατινικά σημαίνει νεοσύλεκτος). Επίσης θεωρείται και μάρτυρας απο την Ορθόδοξη εκκλησία λόγω του μαρτυρικού θανάτου που βρήκε. Ο συναξαριστής του βίου του είναι ο Γρηγόριος Νύσσης.

Ο βίος του

Νεανική ηλικία

Δεν γνωρίζουμε πολλά για την παιδική και εφηβική ηλικία του Θεοδώρου. Γνωρίζουμε ότι γεννήθηκε στην Αμάσεια, πόλη κτισμένη κοντά στον Ίρι ποταμό της προς Πόντου Καππαδοκίας. Ιδιαίτερη πατρίδα του ήταν το χωριό Χουμιάλα. Την εποχή που ο Διοκλητιανός επιχειρούσε με έδρα τη Νικομήδεια, την αναδιοργάνωση του κράτους διενήργησε διωγμούς με αποτέλεσμα πολλοί Χριστιανοί να εγκαταλείπουν την περιοχή της Αμάσειας, άλλοι να γίνονται κρυπτοχριστιανοί, άλλοι να πιστεύουν στα είδωλα και τέλος άλλοι να βασανίζονται ένεκα της πίστεως τους. Παρότι ο Λικίνιος αρχικά τήρησε το σύμφωνο της Ανεξιθρησκείας εν συνεχεία άρχισε διωγμούς κατά των Χριστιανών. Έτσι ο Θεόδωρος, διαμόρφωσε την άποψη, πως ο Χριστιανός έπρεπε να δίνει τη ζωή του για την πίστη του και να μην τη κρύβει.

Η κατάταξή στο στρατό

Τους λόγους που οδήγησαν τον Θεόδωρο να καταταγεί στο στρατό δεν τους γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε όμως πως σύντομα ξεχώρισε στην λεγεώνα για την ανδρεία του. Αφορμή να γίνει γνωστός για τη ανδρεία του στάθηκε η βοήθεια που έδωσε σε κάποια πλούσια γυναίκα και τους κατοίκους μίας περιοχής εξαιτίας ενός γιγάντιου φιδιού το οποίο τους τρομοκρατούσε. Έτσι προσευχόμενος έψαξε το φίδι και όταν το συνάντησε εκτόξευσε εναντίον του το ακόντιο τραυματίζοντας το θανάσιμα.

Ομολογία της θρησκευτικής του ταυτότητας

Την εποχή εκείνη είχε αρχίσει να εφαρμόζεται το διάταγμα των Διοκλητιανού, περί θυσιών στους Θεούς, με σκοπό να εμφανίζονται οι Χριστιανοί. Ο Θεόδωρος αρνήθηκε να λάβει μέρος σε αυτές. Ο Βρύγκας επικεφαλής του τάγματος τον κάλεσε και τον ρώτησε για ποιο λόγο δεν θυσιάζει, ομολογώντας πως είναι Χριστιανός. Ο Βρύγγας βλέποντας ότι οι προσπάθειές του να τον μεταπείσει, αποτύγχαναν, του έδωσε χρόνο να το ξανασκεφτεί. Ο ίδιος τον χρόνο που είχε τον χρησιμοποίησε για να ενισχύσει τους Χριστιανούς του τάγματος, ώστε να μην αλλαξοπιστήσουν ή φοβηθούν από τα βασανιστήρια που ανέμενε να περάσει, μετά τη δεύτερη ακρόαση και τη μη μετάνοια του.

Καταστροφή του ειδώλου της Ρέας

Ο Θεόδωρος όμως δεν έμεινε μόνο σε αυτό. Χρησιμοποιώντας την ελευθερία του, κατέστρεψε το ξύλινο είδωλο της Θεάς Ρέας που βρισκόταν στο ναό, από την αγανάκτηση του για τον διωγμό και τα μαρτύρια των Χριστιανών. Ο Κρονίδης, ένας υπηρέτης του ναού, είδε το σκηνικό και το διεμήνυσε στον τοπικό άρχοντα Πόπλιο. Ο Θεόδωρος αμέσως κλήθηκε σε απολογία για τη μεγάλη ασέβεια. Ο ίδιος είπε ότι το έκανε θέλοντας να διαπιστώσει αν όντως η θεά ήταν αληθινή. Αυτό που διαπίστωσε όμως ήταν ότι πρόκειται περί αψύχου πράγματος.

Το μαρτύριο του Θεοδώρου

Ο τοπικός άρχοντας αμέσως διέταξε να τον μαστιγώσουν. Τον έφερε πάλι μπροστά του λέγοντας πως αν ασπασθεί τον θεό του όλα θα τελειώσουν λέγοντας, ειδάλως θα τον υποβάλλει σε βασανιστήρια και θα σπάσει γρήγορα. Ο Θεόδωρος άμεσα απάντησε τη σταθερότητα της πίστης του και πως δεν φοβάται να μαρτυρήσει επειδή δεν είναι δειλός. Έτσι έδωσε εντολή να τον ρίξουν στη φυλακή χωρίς τροφή και νερό. Το βράδυ όμως ο Χριστός εμφανίστηκε μπροστά του δίνοντας του τη δύναμη, επίσης άγγελοι, περιγραφει ο Γρηγόριος Νύσσης, εψαλαν μέσα απο το κελί του, με αποτέλεσμα οι φύλακες να νομίσουν πως φίλοι του Θεοδώρου πήγαν να τον βοηθήσουν να δραπετεύσει. Ο Πόπλιος έστειλε, μαθαίνοντας το γεγονός, άγημα στη φυλακή χωρίς να βρουν τίποτα.

Το τέλος της ζωής του

Ο Πόπλιος θέλησε να του ξαναδώσει μια ευκαιρία να αλλαξοπιστήσει, όμως ο Θεόδωρος ήταν ανένδοτος. Έτσι διέταξε να τον κρεμάσουν με ανάποδη φορά και να κόψουν τις σάρκες του με κοφτερά σίδερα, ένα ιδιαίτερα γνωστό για την εποχή βασανιστήριο. Η προσπάθεια που κατέβαλαν απο το βασανιστήριο απέτυχε. Ο Θεόδωρος δεν έσπασε και αντ'αυτού ο πρευρισκόμενος λαός έπαιρνε δύναμη απο τη θάρρος και την αντοχή του Θεοδώρου. Βλέποντας αυτό ο Πόπλιος διέταξε να τον ρίξουν στο καμίνι. Η ημερομηνία της κοίμησής του, ήταν 17 Φεβρουαρίου.

Λαϊκές Παραδόσεις - Το δια κολλύβων θαύμα

Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Ιουλιανός πραγματοποίησε μεγάλο διωγμό κατά των χριστιανών. Γνωρίζοντας το τυπικό των χριστιανών για τη νηστεία, και θέλοντας να τους ταλαιπωρήσει ακόμα περισσότερο, κάλεσε τον έπαρχο της Κωνσταντινούπολης και του είπε να αποσύρει από την πόλη τα τρόφιμα που ήταν νηστίσιμα, υποχρεώνοντας τους χριστιανούς είτε να μη νηστεύσουν, είτε να μείνουν νηστικοί. Έτσι και έγινε. Τότε σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση εμφανίστηκε μπροστά στον Ευδόξιο (360-370μ.Χ.), ο Θεόδωρος ο Τήρων και του είπε «σύναξε το ποίμνιο του Χριστού και δώσε εντολή, κανένας Χριστιανός να μην αγοράσει τίποτα από όσα πουλιούνται, διότι όσα πωλούνται στην αγορά είναι μιασμένα, αφού με εντολή του βασιλιά έχουν μιανθεί από αίμα ειδωλόθυτων ζώων, και αναπλήρωσε τις ελλείψεις αυτών, χορηγώντας κόλλυβα». Έτσι όλη την εβδομάδα έφαγαν κόλλυβα. Από τότε μέχρι και σήμερα εορτάζεται την πρώτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσαρακοστής το θαύμα αυτό.

Εορτή

17 Φεβρουαρίου, κοίμηση

Α΄ Σάββατο μεγάλης Τεσαρακοστής, Δια Κολύβων Θαύμα

Αγιογραφία

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων εμφανίζεται σε τεσσάρων ειδών μορφές σε αγιογραφίες. Είτε μόνος με στρατιωτική στολή, είτε αντιμετωπίζοντας ένα φίδι-δράκο και μαζί με τον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη όρθιοι ή πάνω σε άλογα. Πάντα φέρει στρατιωτική στολή.

Ποιος ΠΑΟ και ΠΑΟΚ;

Στα αρχίδια μας,τι θα κάνουν.Αν θα νικήσουν ή αν θα χάσουν. Εμάς μας νοιάζει να κερδίζει μόνο η ομάδα μας.
Πλέον, δεν εξαρτάται τίποτα μόνο από τον Βάζελο. Η διαφορά ειναι στους 3 βαθμούς από τους 8 και μεσσολαβεί και το παιχνίδι στο ΟΑΚΑ.
Δεν έχει καμία σημασία για εμάς αν θα φέρει διπλό μες στη Τούμπα ο Παναθηναικός ή αν θα νικήσει στους επόμενους αγώνες τον Πανιώνιο μέσα στη Νέα Σμύρνη. Ας ευχηθούμε, στην ομάδα της αλογοτροφής να κάνει 7 νίκες  απέναντι στις άλλες ομάδες που απομένουν και ας χάσει παιχνίδι  απο μας. Υπενθυμίζουμε πως στο πρωτάθλημα σε περίπτωση ισσοβαθμίας 2 ομάδων ,η πρώτη θέση κρίνεται από τα μεταξύ τους παιχνίδι. Και στο κάτω-κάτω, πιστεύω πώς θα είναι πιο τσουχτερό για την ομάδα της αλογοτροφής να χάσει το παιχνίδι με ισσοβαθμία. Γιατί απλά-απλά , ο πρωταθλητής θα κριθεί από νίκες μας μέσα σε ΟΑΚΑ και ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ.

Συναισθηματική ή βιολογική πείνα;

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τους λόγους για τους οποίους καταφεύγετε στο φαγητό, συχνά με παρορμητικό και ανεξέλεγκτο τρόπο; Τρώτε για να παρέχετε τροφή στον εαυτό σας και να χορτάσετε ή για να «ταϊσετε» τα συναισθήματά σας; Είναι πράγματι η πείνα που σας οδηγεί στην υπέρμετρη κατανάλωση θερμίδων ή κάποια άλλη «ανικανοποίητη» πλευρά του εαυτού σας που δεν έχετε εξερευνήσει ακόμη επακριβώς; Πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να δώσουν απάντηση σε αυτό το ερώτημα ή αρνούνται τη διαφοροποίηση που υφίσταται μεταξύ των δύο αυτών καταστάσεων. «Εγώ τρώω όταν πεινάω», ισχυρίζεται κανείς, ή «η πείνα μου είναι πραγματική»! Είναι γεγονός ότι δύσκολα διακρίνει κανείς τη διαφορά και, ακόμη δυσκολότερα, παραδέχεται ότι οι λόγοι που δεν οργανώνει καλύτερα και δεν βελτιώνει τη διατροφική του συμπεριφορά είναι καθαρά ψυχολογικοί.

Συναισθηματική πείνα
Η συναισθηματική πείνα αναφέρεται στην κατάσταση εκείνη κατά την οποία η τροφή λαμβάνεται για την κάλυψη συναισθηματικών αναγκών που δεν καλύπτονται με άλλους τρόπους. Μια συγκεκριμένη συναισθηματική ανάγκη, π.χ. η μοναξιά, η βαρεμάρα, η ντροπή, η θλίψη προκαλούν την αναζήτηση και λήψη τροφής και όχι το πραγματικό αίσθημα της πείνας. Μόλις δεν νιώθει κανείς καλά, αναζητά άμεσα το φαγητό! Παράλληλα, σε αυτές τις περιπτώσεις επικρατεί η πεποίθηση ότι το φαγητό αποτελεί μια μεγάλη απόλαυση και ότι τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτό, κανείς δεν μπορεί να το αποχωριστεί εύκολα. Το άτομο που καταφεύγει στο φαγητό για συναισθηματικούς λόγους ανυπομονεί να έρθει η στιγμή που θα βρεθεί μόνο του για να φάει. Τότε, νιώθει πραγματικά ο «εαυτός» του και απολαμβάνει αυτό που τον κάνει πάντοτε να νιώθει καλύτερα και ευχάριστα, δηλαδή το φαγητό!

Τα αποτελέσματα της τακτικής αυτής είναι, βέβαια, σημαντικά! Η υπέρμετρη κατανάλωση θερμίδων, ιδιαίτερα όταν κανείς δεν πεινά και επομένως δεν τις χρειάζεται, οδηγεί καταρχήν σε αίσθημα προσωπικής δυσαρέσκειας. Δεν είναι ευχάριστο να νιώθει κανείς ότι δεν ελέγχει τον εαυτό του και ότι ουσιαστικά εξαρτάται από κάτι άλλο, πιο δυνατό από αυτόν, το φαγητό, για τη βελτίωση της διάθεσής του! Κατά δεύτερον, η κακή συνήθεια της συναισθηματικής πείνας αποφέρει συχνά παραπανίσια κιλά και πιθανώς μια επιδεινούμενη παχυσαρκία. Οι κίνδυνοι για την υγεία είναι σημαντικοί, ειδικά από τις επιπτώσεις της παχυσαρκίας αλλά και από τη συχνή κατανάλωση τροφών χαμηλής θρεπτικής αξίας.

Διάκριση
Είναι γεγονός όμως ότι η συναισθηματική και η βιολογική πείνα δύσκολα διακρίνονται. Χρειάζεται προσπάθεια και διαρκής εκπαίδευση για τον εντοπισμό των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους. Παρ’ όλα αυτά, αξίζει η προσπάθεια. Όταν νιώσετε το αίσθημα της «πείνας» να σας πλησιάζει και πάλι απροειδοποίητα και απειλητικά, προσπαθήστε να συνειδητοποιήσετε τι ακριβώς νιώθετε εκείνη τη στιγμή: πεινάτε πραγματικά ή κάποιο δυσάρεστο συναίσθημα σας βασανίζει; Μπορεί απλά να βαριέστε εκείνη τη στιγμή και να μην γνωρίζετε πώς να γεμίσετε το χρόνο σας ή πώς να νιώσετε πιο «γεμάτοι». Προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο μπορείτε σταδιακά να ελέγξετε περισσότερο τον εαυτό σας και να αποφύγετε αν μη τι άλλο μια άσκοπη κατανάλωση θερμίδων ή και ένα βουλημικό επεισόδιο!

Μπορείτε να διαβάσετε ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συναισθηματικής και βιολογικής πείνας και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσατε να διακρίνετε τις δύο αυτές καταστάσεις:
- Η συναισθηματική πείνα μάς καταβάλλει ξαφνικά. Τη μια στιγμή δεν σκεφτόμαστε το φαγητό και την άλλη «λιμοκτονούμε». Η διακύμανση είναι ακραία.
Αντιθέτως, η βιολογική πείνα επέρχεται σταδιακά. Το στομάχι γουργουρίζει, η ενέργεια του οργανισμού μειώνεται και προοδευτικά επέρχονται τα σημάδια ότι η ώρα του φαγητού έφτασε.
- Η συναισθηματική πείνα αφορά τη λήψη συγκεκριμένης τροφής, π.χ., μακαρόνια, σοκολάτα κλπ. Υποκατάστατα δεν αποφέρουν την ίδια αίσθηση ικανοποίησης.
Αντιθέτως, η βιολογική πείνα αναφέρεται σε πολλαπλές διατροφικές επιλογές. Προτιμήσεις υπάρχουν, είναι όμως ανοιχτές σε εναλλακτικές επιλογές.
- Η συναισθηματική πείνα εντοπίζεται στο …κεφάλι και στη σκέψη. Θέλουμε τη γεύση της σοκολάτας στο στόμα μας, σκεφτόμαστε την όψη ή τη γεύση του φαγητού που θα καταναλώσουμε.
Αντιθέτως, η βιολογική πείνα εντοπίζεται στο στομάχι. Είναι άδειο, κενό, γουργουρίζει και, ίσως, πονά από την πείνα.
- Η συναισθηματική πείνα είναι άμεση και επιτακτική. Πρέπει να φάμε ΤΩΡΑ! Είναι φυσικό γιατί η συναισθηματική ένταση επιζητά άμεσο εφησυχασμό μέσω του φαγητού.
Αντιθέτως, η βιολογική πείνα έχει «υπομονή» και μπορεί να περιμένει! Θέλουμε να φάμε σύντομα, όχι όμως και το αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο.
- Η συναισθηματική πείνα συνδέεται άμεσα με ένα συναίσθημα ή μια κατάσταση που μας αναστάτωσε, ένα διαπληκτισμό στη δουλειά, μια συζυγική διένεξη κλπ.
Αντιθέτως, η βιολογική πείνα προκύπτει ως φυσική ανάγκη του οργανισμού. Ίσως να έχουν περάσει και 4-5 ώρες από το τελευταίο μας γεύμα.
- Η συναισθηματική πείνα αφορά κατάποση φαγητού που είναι αυτόματη, μηχανική, χωρίς να την πολυκαταλαβαίνουμε. Σαν κάποιος άλλος να βάζει τις μπουκιές του φαγητού στο στόμα μας, σαν κάποιος άλλος να μασά την τροφή. Συχνά δεν συνειδητοποιεί κανείς και τις ποσότητες φαγητού που καταναλώνει με αυτό τον τρόπο.
Αντιθέτως, η βιολογική πείνα αφορά μια επιλογή που είναι συνειδητή και υπάρχει επίγνωση του τι τρώμε κάθε στιγμή: τι τσιμπάμε με το πιρούνι μας, τι μασάμε, πόσο σάντουιτς τρώμε, μισό ή ολόκληρο;
- Υπό την επήρεια της συναισθηματικής πείνας δεν «σταματάμε» όταν έχουμε χορτάσει και, κατ’ ουσίαν, δεν χορταίνουμε ποτέ! Είναι φυσικό γιατί οι συναισθηματικές ανάγκες δεν καλύπτονται και δεν καταπραϋνονται» εύκολα ακόμη και όταν το στομάχι έχει γεμίσει.
Όταν όμως έχουμε χορτάσει τη βιολογική μας πείνα, «σταματάμε» με το αίσθημα του κορεσμού. Τρώμε με σκοπό να τροφοδοτήσουμε τον οργανισμό μας με ενέργεια και θρεπτικά συστατικά και μετά απλά σταματάμε.
- Τη συναισθηματική πείνα συνοδεύει αίσθημα ενοχής. Είναι παράδοξο, αλλά τρώει κανείς για να νιώσει καλύτερα και καταλήγει να νιώθει χειρότερα. Κατηγορεί τον εαυτό του και υπόσχεται ότι από αύριο θα ξεκινήσει δίαιτα, γυμναστήριο κλπ.
Αντιθέτως, η ικανοποίηση της βιολογικής πείνας δεν επιφέρει ντροπή ή ενοχές. Το φαγητό, όπως και το οξυγόνο που αναπνέουμε, είναι απολύτως αναγκαία για την επιβίωσή μας.

Συναισθηματική ισορροπία
Ίσως λοιπόν χρειάζεται να αντιστρέψουμε τα πράγματα και να δώσουμε μεγαλύτερη σημασία στη διατήρηση της ψυχικής και συναισθηματικής μας ισορροπίας, που θα αποφέρει και μια πιο υγιή διατροφική συμπεριφορά και σωματική κατάσταση. Ποια συναισθήματα οδηγούν κάθε άνθρωπο σε υπερβολική κατανάλωση θερμίδων και, επομένως, σε μια πιο ανθυγιεινή ζωή; Γιατί οι περισσότερες δίαιτες αδυνατίσματος αποτυγχάνουν; Μήπως δεν λαμβάνονται πάντα υπόψη οι ψυχολογικοί μηχανισμοί δημιουργίας αλλά και διατήρησης της παχυσαρκίας;

Η διάκριση μεταξύ συναισθηματικής και βιολογικής πείνας είναι απαραίτητη καθώς αυτή αποτελεί πολλές φορές την ειδοποιό διαφορά προκειμένου να μπορέσει κανείς να διατηρήσει μια δίαιτα, να χάσει τα επιθυμητά κιλά, να διατηρήσει την απώλεια βάρους κοκ. Αν κάποιος μπορέσει να εστιάσει στον έλεγχο του εαυτού του, στα κίνητρα και τις επιθυμίες του, στα ψυχολογικά κενά που του καλύπτει το φαγητό, τότε θα μπορέσει να συνειδητοποιήσει το ρόλο που παίζει το φαγητό στη ζωή του και, με αυτό τον τρόπο, να πειθαρχήσει καλύτερα και να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα διατροφής. Όταν το φαγητό καλύπτει βασικές συναισθηματικές ανάγκες, όταν αποτελεί ένα «μέσο» για να γίνεται η ζωή πιο ευχάριστη ή ίσως και πιο ανεκτή, δεν σταματά και δεν ελέγχεται έτσι απλά, μόνο με μια δίαιτα. Πρέπει πρώτα να συνειδητοποιηθούν οι συναισθηματικές ανάγκες και να ελεγχθούν προκειμένου το άτομο να πειθαρχήσει και διατροφικά. Η εκλογίκευση και η πληροφόρηση δεν αρκούν καθώς το συναίσθημα είναι πιο ισχυρό από τη λογική και το άτομο θα καταφύγει και πάλι στο φαγητό όταν νιώσει άσχημα και επιδιώξει να καταπραϋνει τα δυσάρεστα συναισθήματά του. Όταν πάντα έτρωγε ένα γλυκό για να αποφύγει τη θλίψη του, όταν πάντα εξευμένιζε το θυμό του με ένα πλούσιο γεύμα, πώς να «εξαλείψει» έτσι απλά αυτά τα δύσκολα συναισθήματα…

 

ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

ΦΕΡΕ ΜΟΡΗ ΘΡΥΛΑΡΑ ΤΗΝ ΚΟΥΠΑ ΣΤΟ ΠΕΡΑΙΑ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΩ

Αν και ηττήθηκε στο  Champions league του Βόλευ ο Ολυμπιακός με σετ 3-2 από την Ρουμπίν Καζάν μέσα στη Ρωσσία κατάφερε και πήρε μια σπουδαία πρόκριση. Η Ομαδάρα μας, συγκαταλέγεται πλέον στις 6 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης.
Περισσότερα στο http://gavros.gr/Default.aspx?id=52109&nt=108&lang=1

Η ΜΑΛΒΙΝΑ ΠΡΙΝ 14 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΛΟΥΣΕ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΝΕΥΡΩΣΗ

ΝΗΣΤΕΙΑ

Διανύουμε από χθες την μεγάλη  σαρακοστή.Καλό θα ήταν να μπορέσουμε να νηστέψουμε.Όχι μονο από τα φαγητά αλλά και από τις συκοφαντίες,βλασφημίες και άλλα πλημμελήματα.

Ας δούμε κάποια ωφέλιμα πράγματα για τη νηστεία μας:
Ο πατέρας Μάξιμος απαντάει σε ερωτήσεις κάποιων παιδιών ύστερα από επισκεψή τους στο μοναστήρι Άγιος Διόνυσος.

Ερώτηση:  Ποιες  είναι  οι  νηστείες  της εκκλησίας μας;

        Απάντηση:   Η νηστεία των Χριστουγέννων (40 ημέρες), η  νηστεία του Πάσχα (50  

        ημέρες),  των Αποστόλων , του Δεκαπενταύγουστου και κάποιες άλλες ημέρες.

Ερώτηση:   Γιατί  νηστεύουμε  Τετάρτη  και Παρασκευή;

Απάντηση:  Νηστεύουμε Τετάρτη σε ανάμνηση της Τετάρτης που πάρθηκε η καταδικαστική απόφαση κατά του Κυρίου και  Παρασκευή σε ανάμνηση  της ημέρας του θανάτου Του. Εμείς οι μοναχοί νηστεύουμε και κάθε Δευτέρα  σε ανάμνηση της γιορτής των Αγίων  Αγγέλων.

Ερώτηση: Γιατί  νηστεύουμε;

             Απάντηση:  Νηστεύουμε για να συνηθίσουμε στην εγκράτεια. Για   να  

             εξασκήσουμε  τον εαυτό μας  να συγκρατείται και να μην παρασύρεται στην 

             αμαρτία, στις κακές πράξεις, στους πειρασμούς.

            Αν δε νηστέψουμε δε μπορούμε να συγκρατηθούμε και στα άλλα πάθη( ψέματα,   

            κλεψιές, κακές κουβέντες).

Ερώτηση: Είναι  η  νηστεία  απαραίτητη στον άνθρωπο;  Γιατί;

         Απάντηση:  Ναι είναι απαραίτητη, γιατί  συνηθίζει τον άνθρωπο να μην      

          ασχολείται μόνο με τα γήινα.

Ερώτηση: Εσείς  εδώ στο μοναστήρι τι φαγητά τρώτε την περίοδο της νηστείας;

Απάντηση:Τρώμε  λαδερό φαγητό μόνο Σάββατο και Κυριακή.  Τις  υπόλοιπες ημέρες  τρώμε αλάδωτα και μία μόνο φορά την ημέρα.

Ερώτηση: Κάθε πότε τρώτε κρέας;  

Απάντηση:  Δεν τρώμε κρέας. Μόνο ψάρι.

Ερώτηση: Μπορούμε  να τρώμε ψάρια την περίοδο της νηστείας;  Γιατί;

         Απάντηση:   Μόνο στη νηστεία των Χριστουγέννων , γιατί  έτσι το έχει ορίσει η  

         εκκλησία μας.

Ερώτηση: Με τη  νηστεία αποτοξινώνεται  το σώμα μας. Τι πρέπει να κάνουμε για 

                 την ψυχή μας;

Απάντηση: Τα ψυχικά πάθη δημιουργούν  άλλου είδους τοξίνες, τις «πονηρίες»

    (θυμός, άσχημες σκέψεις, καταχρήσεις, άσχημα νοήματα…),  όπως τις ονομάζουν οι Άγιοι. Για να αποτοξινωθεί ο άνθρωπος από αυτές τις τοξίνες οι Άγιοι διδάσκουν  Προσευχή.   Τις πονηρές σκέψεις  θα τις φράζουμε με  προσευχή,  προσοχή ,εξομολόγηση και  Θεία Κοινωνία.

Ερώτηση: Αν δε νηστεύουμε δε θεωρούμαστε καλοί χριστιανοί;

Απάντηση:  Όποιος δε  νηστεύει σημαίνει ότι δεν κάνει θυσίες στη ζωή, δεν αγαπά το Θεό. Αγαπά το στομάχι του. Η νηστεία γίνεται  για το Θεό. Αν δε νηστέψουμε δε μπορούμε να αγαπήσουμε το Θεό. Η νηστεία είναι ένας τρόπος για να κοιτάμε  στο Θεό.

Ερώτηση: Τι γνώμη έχετε για τα «καινούρια»   νηστίσιμα προϊόντα; ( γάλα, τυρί,   

         σοκολάτα…. )

 Απάντηση:  Αν τα  ‘βγαζαν  την εποχή που οι Άγιοι  φτιάχναν  τις νηστείες θα τα  καταργούσαν.  Μπορούμε να τα τρώμε με μέτρο,  γιατί είναι μεταλλαγμένα προϊόντα και δε γνωρίζουμε τι επιπτώσεις μπορεί να έχουν στην υγεία μας.

Ερώτηση: Από ποια  ηλικία πρέπει  να αρχίζουν  νηστεία  τα παιδιά; Πρέπει  να   

                   κρατούν όλη τη νηστεία;

              Απάντηση:  Η Παναγία άρχισε από 3 χρονών. Από τα 8-10 χρόνια μπορούμε να νηστεύουμε από όλα. Να τρώμε μόνο λάδι Τετάρτη και Παρασκευή. Σε μικρότερη ηλικία μπορούμε να πίνουμε  γάλα,  αλλά να μην τρώμε κρέας τις ημέρες αυτές. Για τις μεγάλες περιόδους νηστείας θα πρέπει να συμβουλευόμαστε τον πνευματικό.

 Ερ Ερώτηση:   Αν  δε νηστεύουν οι γονείς μας , εμείς πώς θα νηστεύουμε;

Απάντηση:  Θα  πεις τη μητέρα σου ότι  θέλεις να νηστεύεις . Κι αν σου πει         

όχι,  στην αρχή θα κάνεις πως τρως . Δηλαδή  αν Τετάρτη και Παρασκευή   

έχει  κρέας με  πατάτες, θα φας τις πατάτες και θα αφήσεις το κρέας.

Πάντως  όταν οι γονείς βλέπουν τα παιδιά να νηστεύουν όσο σκληροί κι αν

είναι  εντυπωσιάζονται και πολλές φορές παραδειγματίζονται .   

Επίσης,ο πατηρ Αθανάσιος Κουτσικόπουλος αναφέρει για τη νηστεία:

Νηστεία είναι η αποχή από ορισμένα φαγητά για κάποιο χρονικό διάστημα. Η νηστεία είναι αρχαίος θεσμός της Εκκλησίας  μας και όχι των ανθρώπων.*** Είναι η πρώτη εντολή του Θεού στους Πρωτόπλαστους μέσα στον Παράδεισο.

« Από  όλα τα καλά του Παραδείσου θα τρώτε», τους είπε, « εκτός από τον καρπό αυτό ». Η παράβαση  αυτής της εντολής έφερε τόσα κακά στην ανθρωπότητα και πρώτα απ’ όλα την εξορία από τον Παράδεισο και το θάνατο.

Ο  ίδιος ο Κύριος νήστεψε 40 ημέρες, όταν μετά τη βάφτισή Του έμεινε στην έρημο. Το ίδιο κι ο Μωυσής πριν ανέβει στο όρος Σινά για να πάρει το νόμο. Το ίδιο κι ο προφήτης Ηλίας όταν  απέκλεισε τον ουρανό  τρία έτη και έξι μήνες, αλλά και όλοι οι άγιοι.

Η  νηστεία μόνη της δεν είναι αρετή, αλλά είναι μέσον για την  απόκτηση της αρετής.

Ο άνθρωπος που νηστεύει δυναμώνει τη θέλησή του, επιβάλλεται στον εαυτό του και υποτάσσει το σώμα του ατο πνεύμα. Δείχνει  έμπρακτα την αγάπη του στο Χριστό και την υπακοή του σ ’όσα η Εκκλησία μας ορίζει. Έτσι ελκύει τη χάρη του Θεού.

Η  έννοια της νηστείας, βέβαια, δεν περιορίζεται μόνο στην ποιότητα, αλλά και στην ποσότητα. Δεν είναι  δηλαδή μόνο τι θα φάει κανείς, αλλά και πόσο θα φάει.  Η λίγη και μετρημένη  τροφή, είναι κι αυτό νηστεία Διαφορετικά, η λαιμαργία, απλούστατα αλλάζει υλικά για τον κορεσμό της.

Τέλος, να αναφέρουμε ότι νηστεία δεν είναι μόνο το να απέχουμε από κάποιες τροφές, αλλά και να φυλαγόμαστε από παρεκτροπές. Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας προτρέπει: « Νηστεύσωμεν, αδελφοί, σωματικώς, νηστεύσωμεν και πνευματικώς ». Αξία έχει όχι μόνο  η νηστεία των τροφών, αλλά και των παθών.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει: « Δείξε μου την νμηστεία σου δια των έργων σου. Αν δεις πτωχό, ελέησέ τον. Αν δεις κάποιο εχθρό σου συμφιλιώσου. Αν δεις φίλο σου να προοδεύει, μην τον φθονήσεις. Διατήρησε τα χέρια σου, τα πόδια σου , τα μάτια σου, τα αυτιά σου καθαρά από αμαρτίες. Διότι ποιο το όφελος, όταν δεν τρώμε κρέας, όμως κατατρώμε τους αδελφούς μας; Εκείνος που κατηγορεί τον άλλο, είναι σαν να δάγκωσε τη σάρκα του “ πλησίον” …… Παρακαλώ, λοιπόν, όσοι μπορείτε να νηστεύετε, όσο είναι δυνατόν, και να αυξάνετε την καλή σας αυτή και αξιέπαινη προθυμία ».

*** Διαφωνώ, νήστευαν και οι αρχαίοι Έλληνες.