Ευτυχώς που τα παιδιά «αποκλίνουν» απ’ το αποκρουστικό… σύστημά μας

Με τις δυνατότητες για την πληροφόρηση που υπάρχουν σήμερα ο κόσμος έχει μικρύνει. Τα γεγονότα γίνονται εύκολα και γρήγορα γνωστά από τη μία πλευρά του πλανήτη στην άλλη. Η Ελλάδα έχει την… τιμητική της αυτό το διάστημα και δεν είναι μόνο για τη δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αλέξανδρου και τα όσα επακολούθησαν. Είναι και οι βαρβαρότητες στον αθλητισμό, που πέρασαν σε άλλες χώρες.

Γενικά βγαίνει μια εικόνα αναταραχής προς τα έξω και όχι άδικα βέβαια, αφού και ως γεγονότα και ως φαινόμενο αυτά που έγιναν στην Αθήνα και τις υπόλοιπες μεγάλες πόλεις της χώρας είναι φυσικό να ελκύουν το ενδιαφέρον όλου του κόσμου, ο οποίος δεν δημιουργεί και την καλύτερη εικόνα για τη χώρα μας και είναι γεγονός ότι πολλοί συμπατριώτες μας ντρέπονται γι’ αυτό.

Νομίζω ότι είναι συναίσθημα υγιές η ντροπή γι’ αυτά που συμβαίνουν. Το ίδιο ντρέπονται και άνθρωποι του αθλητισμού να γράφονται σε χώρες του εξωτερικού επεισόδια και πολύ σοβαρά μάλιστα σε αγώνα πόλο. Το κακό, όμως, είναι ότι ντρέπονται αυτοί που δεν έχουν καμία ευθύνη γι’ αυτά που συμβαίνουν και αυτοί οι οποίοι έπρεπε να αισθάνονται τουλάχιστον ντροπή δεν καταλαβαίνουν τίποτε.

Τίποτε δεν φαίνεται να καταλαβαίνει ο ειδικός φρουρός που σκότωσε τον δεκαπεντάχρονο όπως φαίνεται στην απολογία του, με την οποία προσπαθεί να τον πυροβολήσει και νεκρό. Γράφει ο δράστης ότι το παιδί είχε διαγωγή κοσμία στο σχολείο που πήγαινε. Γιατί το γράφει δεν μπορώ να καταλάβω. Ούτε καν θυμάμαι αν ποτέ είχα διαγωγή κοσμία στο σχολείο. Μάλλον δεν είχα, αλλά πολλές φορές κινδύνεψα να έχω.

Και εγώ και τα άλλα παιδιά στο γυμνάσιο απειληθήκαμε πολλές φορές από καθηγητές ή τον γυμνασιάρχη ότι θα μας χαλάσει τη διαγωγή και θα μας βάλει κοσμία. Και σε μια εποχή που αυτό μέτραγε. Υπάρχουν φυσιολογικά παιδιά που να μην αντιδρούν, να μην κάνουν το δικό τους, το αντισυμβατικό; Στην εποχή μου ήταν λίγα, τώρα δυστυχώς είναι πολλά και όπως έγραψα πριν από λίγες ημέρες δεν είναι παιδιά.

Επίσης ο εκτελεστής γράφει ότι ήταν στο κολυμβητήριο του Χαλανδρίου στον αγώνα πόλο μεταξύ Παναθηναϊκού – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ, όπου έγιναν τα επεισόδια. Ε, και; Ακόμη και αν πήρε μέρος στα επεισόδια, σημαίνει κάτι; Όχι, και δεν μπορούν αυτά να χρησιμοποιούνται εις βάρος της μνήμης του. Αντίθετα και αυτά είναι σε βάρος της Αστυνομίας και τίποτε άλλο.

Προκαλεί εντύπωση, όμως, το γεγονός -τρόπος του λέγειν το προκαλεί εντύπωση, αφού ξέρουμε τι συμβαίνει στην Ελλάδα- ότι έμαθαν ή ήξεραν ότι το παιδί ήταν στο κολυμβητήριο και το χρησιμοποιούν βλακωδώς ως ελαφρυντικό για φόνο, αλλά για όλους τους άλλους που ήταν εκεί δεν ξέρουν τίποτε, παρά το γεγονός ότι τα πράγματα έχουν γραφτεί και ειπωθεί με το όνομά τους.

Αν σκοτώναμε τα παιδιά με αποκλίνουσα (από πού, άραγε;) συμπεριφορά θα ήμασταν ένα απέραντο νεκροταφείο. Μια κοινωνία νεκρή, διότι τα παιδιά αυτά έχουν ταλέντα, έχουν εξυπνάδα και σθένος να αντιδρούν και όπως έγραφα και παραπάνω δυστυχώς τα παιδιά αυτά όλο και λιγοστεύουν, πιεσμένα από ένα σύστημα που θέλει να τα απορροφήσει και να τα αφομοιώσει από τη στιγμή που γεννιούνται.

Με βάση την απολογία του δολοφόνου του παιδιού, εάν αυτό ήταν στα επεισόδια στο κολυμβητήριο του Χαλανδρίου και υπήρχε κράτος και Αστυνομία να το συλλάβει, το παιδί θα ζούσε και σε μερικά χρόνια από τώρα θα μιλούσε για ακραία πράγματα που, όμως, ήταν της ηλικίας. Πολύ δε περισσότερο αν υπήρχε κράτος και δικαιοσύνη το παιδί όπως και τα άλλα παιδιά αλλιώς θα έβλεπαν τον κόσμο.

Τώρα τι βλέπουν για να τους αρέσει και να το δεχτούν, να ενταχθούν; Ένα αποκρουστικό, για μια παιδική ψυχή και την αυξημένη ευαισθησία για δικαιοσύνη που έχουν τα παιδιά, σύστημα βλέπουν, στο οποίο η δικαιοσύνη είναι για τους μικρούς μόνο. Βλέπουν μεγαλοσχήμονες να μην τους αγγίζει τίποτε, να είναι καταδικασμένοι και να κυκλοφορούν ελεύθεροι. Από αυτά «αποκλίνουν» και ευτυχώς.

ΒΑΜΜΕΝΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΜΥΑΛΑ
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ

ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 2008

ΕΙΚΟΣΙΠΕΝΤΕ ΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΣΟΡΟΣ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ

NEONAZI - ΣΚΙΝΧΕΝΤ - ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΕΣ,
ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΑ ΑΠΛΥΤΑ ΝΑ ΚΟΠΙΑΣΟΥΝ...

μοιρίζει τσαμπουκάς
τρέξτε να κρυφτειτε
skinhead ερχονται
να δω πως θα σωθειτε
δεν χρειάζονται πολλοι
300... και ...καλοί

κατεβαστε το απο εδω



ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΜΟΛΙΣ ΕΙΔΑΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΕΡΝΕΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ. ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ!

Για άλλη μια φορά δικαιώθηκαν κάποιοι <<ακραίοι>>(χρυση αυγή) για όσα έλεγαν

ΜΟΛΟΤΩΦ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ

Πριν λίγο η τηλεόραση του alpha ανέφερε ότι πετάχτηκαν και μολότωφ στo μνημείο του αγνωστου Στρατιώτη.Ο δημοσιογράφος μάλιστα ανέφερε ότι άτομα κρατώντας κοκκινομαυρη σημαία(χωρίς να πει αλβανική σημαία) επιτεθηκαν στο μνημείο του αγνωστου Στρατιώτη.
Και το κρατος ως γνωστόν δεν αντιδρά καθόλου στο συμβάν αυτό

Πυροβολισμός 15χρονου από αστυνομικούς στην Αυστραλία

Σοκ προκάλεσε στην αυστραλιανή κοινή γνώμη ο θανάσιμος πυροβολισμός ενός 15χρονου από τρεις αστυνομικούς! Πολλοί μάλιστα έσπευσαν να συγκρίνουν το συμβάν με τον θάνατο του, επίσης, 15χρονου μαθητή στην Αθήνα.

Το επεισόδιο έγινε το βράδυ της Πέμπτης στο πάρκο All Nations, πίσω από την κεντρική αγορά του Νόρθκοτ. Σύμφωνα με την αστυνομία ο νεαρός (του οποίου η ταυτότητα δεν έχει δημοσιοποιηθεί ακόμα) φέρεται να έκλεψε δύο μαχαίρια από κατάστημα και να απείλησε μέλη του προσωπικού. Νωρίτερα φέρεται να είχε αποπειραθεί να πάρει μαχαίρια από την κουζίνα του σπιτιού του αλλά η οικογένειά του τον αποθάρρυνε. Δεν είναι γνωστό τι ακριβώς προκάλεσε την οργή του αλλά δεν υπάρχουν ενδείξεις, σύμφωνα με την αστυνομία, ότι δεν είχε σώας τας φρένας ή ότι είχε πάρει ναρκωτικά.

Ενημερώθηκε η αστυνομία από πολίτες πως ένας νεαρός οπλισμένος με μαχαίρια βρίσκεται σε έξαλλη κατάσταση και ένα περιπολικό έφτασε στο σημείο, όπου οι αστυνομικοί προσπάθησαν να τον ηρεμήσουν, αλλά μάταια. Ο 15χρονος έτρεξε προς το διπλανό πάρκο και απειλούσε ότι θα σκοτώσει τους αστυνομικούς με τα μαχαίρια που κρατούσε. Οι αστυνομικοί, ανάμεσά τους δυο γυναίκες, φέρονται να έριξαν μια προειδοποιητική βολή και στη συνέχεια «φοβούμενοι ότι απειλείται η ζωή τους» από απόσταση περίπου 14 μέτρων πυροβόλησαν και σκότωσαν το παιδί. Ήδη ξεκίνησε ιατροδικαστική έρευνα για να εξακριβωθούν οι πραγματικές συνθήκες του θανάτου του 15χρονου.

Ο αξιωματούχος της αστυνομίας της Βικτόριας, Τιμ Κάρτράιτ, έκανε λόγο για «απίστευτη τραγωδία» αλλά υπερασπίστηκε τις ενέργειες των αστυνομικών. «Κανείς δεν χαίρεται να πυροβολεί έναν πολίτη. Δεν είχαν άλλη επιλογή από το να αμυνθούν αφού οι προσπάθειες να τον ακινητοποιήσουν με σπρέι απέτυχαν» είπε και συνέχισε: «Ένας αστυνομικός πραγματικά κινδύνευε και πυροβόλησε για να αμυνθεί και οι άλλοι έριξαν για να τον βοηθήσουν. Δεν είχαν άλλη επιλογή». «Εξάλλου θα αποφανθεί και ο ιατροδικαστής αν ενήργησαν σωστά» κατέληξε.

ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Έφυγε από τη ζωή, λίγο μετά τις 13.00 της Παρασκευής, σε ηλικία 74 ετών ο πρώην πρόεδρος της Κύπρου, Τάσσος Παπαδόπουλος, ύστερα από μακρά μάχη που έδωσε με την επάρατη νόσο.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος νοσηλευόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας με καρκίνο του πνεύμονα και οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια.

Ο πέμπτος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1934 και, αφού σπούδασε νομικά στην Αγγλία, άσκησε επιτυχώς το δικηγορικό επάγγελμα. Δραστηριοποιήθηκε έντονα στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ, στο πολιτικό σκέλος της οποίας (ΠΕΚΑ) υπήρξε δραστήριο στέλεχος.

Υπήρξε ένας εκ των δύο αντιπροσώπων (εκτός εκείνων του ΑΚΕΛ) που στη Διάσκεψη του Λονδίνου ψήφισαν κατά των συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου, ενώ συνέβαλε στη στοιχειοθέτηση του κυπριακού συντάγματος ως ένας εκ των τεσσάρων Ελληνοκυπρίων αντιπροσώπων στη Συντακτική Επιτροπή.

Χρημάτισε για πάνω από δέκα χρόνια σε υπουργικά πόστα της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και σύμβουλος του πρώτου συνομιλητή Γλαύκου Κληρίδη μέχρι τον Απρίλιο του 1976, οπότε και ανέλαβε ο ίδιος το πόστο του συνομιλητή μέχρι τον Ιούλιο του 1978.

Ως δικηγόρος υπήρξε αντιπρόσωπος της Κύπρου σε διεθνή συνέδρια, ενώ ανέλαβε την εκπροσώπηση της Κύπρου σε προσφυγές της στον ΟΗΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Η κοινοβουλευτική του καριέρα ξεκίνησε στις εκλογές του 1970, οπότε και εξελέγη με το Ενιαίο Κόμμα στη Λευκωσία. Το 1976 επανεξελέγη ανεξάρτητος βουλευτής και μέχρι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων. Επανεξελέγη βουλευτής με το Δημοκρατικό Κόμμα το 1991 και το 1996. Τέσσερα χρόνια αργότερα διαδέχθηκε τον Σπύρο Κυπριανού στην ηγεσία του ΔΗΚΟ και το 2001 εξελέγη βουλευτής Λευκωσίας ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου.

Στις 16 Φεβρουαρίου του 2003 εξελέγη Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με ποσοστό 51,51%. Ως Πρόεδρος της Κύπρου συνέδεσε το όνομά του με την προσχώρηση της χώρας χωρίς προαπαιτούμενα στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο της πέμπτης διεύρυνσης της Ένωσης.

Περαιτέρω, αντιτάχθηκε σθεναρά το 2004 στην αποδοχή του σχεδίου Ανάν, παρά τις σφοδρές πιέσεις που δέχθηκε τόσο από την κυπριακή αντιπολίτευση όσο και από τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία. Το προεδρικό του διάγγελμα εναντίον του σχεδίου Ανάν έπεισε τους Κύπριους που στο σχετικό δημοψήφισμα αποφάσισαν σε ποσοστό 76,6% την απόρριψή του.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος απήλθε του προεδρικού αξιώματος το 2008, αφού στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών κατέλαβε την τρίτη θέση και έμεινε έξω από τον δεύτερο γύρο. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής Δημήτρης Χριστόφιας.