Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2009
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΤΕ
αλλά κάποια μέρα θα τον πάρετε και από πίσω και από μπρος γαμώ την πολιτική σας.ΦΟΡΟΙ-ΦΟΡΟΙ-ΦΟΡΟΙ και ξανά ΦΟΡΟΙ.Μας έχουν ρημάξει στους φόρους αγαπητοί μου.Φόρος σε οτιδήποτε,μέχρι και στο καρτοκινητο που θεωρειτε το κινητο του φτωχού.
Σήμερα ας ασχοληθούμε με τους φόρους στα τυχερα παιχνίδια του ΟΠΑΠ.Εδώ και κάμποσο καιρό εφαρμόζεται ο νόμος 3770/2009 όπου επιβάλλεται φόρος 10% (από 5% πριν) από το πρώτο ευρώ στα κέρδη των παικτών από λαχεία, από παιχνίδια (ΛΟΤΤΟ, Τζόκερ κ.λπ.) και τα κάθε είδους στοιχήματα προκαθορισμένης ή μη απόδοσης.
Με τον ίδιο νόμο καταργείται το αφορολόγητο όριο για τα κέρδη από λαχεία, παιχνίδια και στοιχήματα που σήμερα ανέρχεται στα 149 ευρώ για τα Στοίχηματα και 100 ευρώ για το ΚΙΝΟ.
Και ρωτώ εγώ: αφού εγώ ημουν είτε τυχερός και κέρδισα στο λοττο ή το τζοκερ είτε αρκετα προβλεψιμος και κερδισα στο στοιχημα ή στο ΠΡΟΠΟ γιατί το κράτος να μου κρατησει το 10%;
Όταν εγω κερδίζω ότι παίρνω τα παίρνω από τα λεφτά των άλλων συμπολιτών μου.Και έστω όταν χάνω σε ένα οποιοδήποτε παιχνίδι στου οποίου είχα συμμετασχει στην κλήρωση του με 2€ γιατί να μην μου επιστραφεί το 10% δήλαδή τα 0,20€;Επίσης αν κερδίσω το αμόρτι,δηλαδή τα 2€ με την ισχυ του ανωτέρω νόμου ο εισπράκτορας θα πρέπει να μου απόδοσει το 1,8€.
Εστι λοιπόν στην συνηθέστατη περιπτωση που θα θελήσω να ξαναπαίξω το κέρδος μου των 2€ θα πρέπει να προσθέσω και τα 0,20€ που κρατηθηκαν για φόρο,πράγμα δυσχερές διοτι θα μου είναι δυσκολο να μου βρισκονται 0,20³ ανα πάσα στιγμή.
Σήμερα ας ασχοληθούμε με τους φόρους στα τυχερα παιχνίδια του ΟΠΑΠ.Εδώ και κάμποσο καιρό εφαρμόζεται ο νόμος 3770/2009 όπου επιβάλλεται φόρος 10% (από 5% πριν) από το πρώτο ευρώ στα κέρδη των παικτών από λαχεία, από παιχνίδια (ΛΟΤΤΟ, Τζόκερ κ.λπ.) και τα κάθε είδους στοιχήματα προκαθορισμένης ή μη απόδοσης.
Με τον ίδιο νόμο καταργείται το αφορολόγητο όριο για τα κέρδη από λαχεία, παιχνίδια και στοιχήματα που σήμερα ανέρχεται στα 149 ευρώ για τα Στοίχηματα και 100 ευρώ για το ΚΙΝΟ.
Και ρωτώ εγώ: αφού εγώ ημουν είτε τυχερός και κέρδισα στο λοττο ή το τζοκερ είτε αρκετα προβλεψιμος και κερδισα στο στοιχημα ή στο ΠΡΟΠΟ γιατί το κράτος να μου κρατησει το 10%;
Όταν εγω κερδίζω ότι παίρνω τα παίρνω από τα λεφτά των άλλων συμπολιτών μου.Και έστω όταν χάνω σε ένα οποιοδήποτε παιχνίδι στου οποίου είχα συμμετασχει στην κλήρωση του με 2€ γιατί να μην μου επιστραφεί το 10% δήλαδή τα 0,20€;Επίσης αν κερδίσω το αμόρτι,δηλαδή τα 2€ με την ισχυ του ανωτέρω νόμου ο εισπράκτορας θα πρέπει να μου απόδοσει το 1,8€.
Εστι λοιπόν στην συνηθέστατη περιπτωση που θα θελήσω να ξαναπαίξω το κέρδος μου των 2€ θα πρέπει να προσθέσω και τα 0,20€ που κρατηθηκαν για φόρο,πράγμα δυσχερές διοτι θα μου είναι δυσκολο να μου βρισκονται 0,20³ ανα πάσα στιγμή.
Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2009
ο διεθνιστικός νεοταξισμός του συριζα και της αριστεράς.
Ο Γιώργος Καραμπελιάς, εκδότης του περιοδικού «Άρδην», σε μια πολύ εμπεριστατωμένη ανάλυση (αν και διαφωνώ με τις θέσεις της «πατριωτικής Αριστεράς» ως προς τον ΛΑ.Ο.Σ., αυτό όμως είναι άλλο ζήτημα), αποκαλύπτει τον ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ ως οργάνου της νεοταξικής παγκοσμιοποίησης. Ακόμη και ως προς το ζήτημα των μεταναστών. Πρέπει να καταλάβουμε, επισημαίνει ο Γ. Καραμπελιάς (και όχι κάποιος «ακροδεξιός») ότι η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται από το κεφάλαιο και την διεθνή εξουσία προς όφελος τους κεφαλαίου και της διεθνούς εξουσίας, εις βάρος των λαών. Ανάλογη είναι η στάση του Συνασπισμού (στο πλευρό της αμερικανικής νέας τάξης, της διεθνούς εξουσίας, του κεφαλαίου, των ισχυρών), σε όλα τα θεμελιώδη ζητήματα: Αποεθνικοποίηση, αναθεώρηση της Ιστορίας και διαγραφή της ιστορικής μνήμης, υποκριτικός «πολυπολιτισμός» και «αντιρατσισμός», είναι αυτά ακριβώς που προωθεί προς το συμφέρον του το διεθνές κεφάλαιο.
Ο Γιώργος Καραμπελιάς και οι συνεργάτες του, και πολλοί που μοιράζονται τις ίδιες απόψεις από τον χώρο της «πατριωτικής Αριστεράς», δεν πιστεύουν βεβαίως ότι ικανή πολιτική αντίσταση στην παγκοσμιοποίηση μπορεί να προέλθει από τον ΛΑ.Ο.Σ. (Αλλά εγώ δεν βλέπω άλλον πολιτικό φορέα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση καλύτερο και αποτελεσματικότερο. Αγωνίζομαι με αυτόν που ήδη κατάφερε ό,τι κατάφερε με σκληρούς αγώνες πολλών αγωνιστών. Ο κ. Καραμπελιάς μπορεί αν θέλει να φτιάξει κάτι καλύτερο στο πολιτικό σκηνικό (επί του πνευματικού και ιδεολογικού, ήδη έχει κάνει πολλά με το «Αρδην» και με τα βιβλία του (όχι ο μόνος βεβαίως)· δεν αντιλέγω σε αυτό, κάθε άλλο). Αλλά μέχρι τότε συζητώ επί υπαρκτών δεδομένων.)
Σημασία, όμως έχει ότι ακόμη και η Αριστερά, ολόκληρη η Ελληνική κοινωνία, αποδέχεται πλέον και προβληματίζεται σοβαρά επί ζητημάτων που κάποτε μόνον οι Έλληνες εθνικιστές τολμούσαν να θέσουν. Αυτό είναι κάτι μας γεμίζει αισιοδοξία και ακόμη μεγαλύτερη πίστη για τον αγώνα των ιδεών μας και το μέλλον της Πατρίδος μας.
Ακολουθεί ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την ανάλυση του Γ. Καραμπελιά.
Η ανανέωση της ανανέωσης
Γιώργος Καραμπελιάς
[...]
Ένα εγχείρημα συσκότισης στην αριστερά, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, η ηγεσία του Συνασπισμού επιχείρησε με σχετική επιτυχία ένα «ζογκλερίστικο» εγχείρημα ιδεολογικής και πολιτικής συσκότισης:
Η υπεράσπιση της παγκοσμιοποίησης και των αποεθνοτικών διαδικασιών, που αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της ιδεολογίας του, εμφανίζεται ως υπεράσπιση των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης, δηλαδή των μεταναστών, των νέων, των εργαζόμενων της ελαστικοποιημένης εργασίας.
Το ίδιο συμβαίνει σε όλα τα κομβικά ζητήματα: Η αποδοχή ενός μοντέλου ανοικτών συνόρων, σημαίνει ενίσχυση του εμπορίου, του τουρισμού, του καταναλωτισμού, των μεγάλων μεταφορικών συστημάτων, των αεροδρομίων, δηλαδή της ανάπτυξης, την ίδια στιγμή που εμφανίζεται δήθεν ως υπερασπιστής της οικολογίας και των δασών. Στην πραγματικότητα προωθεί απλώς ένα πρασίνισμα του συστήματος, με το αζημίωτο για τους επαγγελματίες περιβαλοντολόγους, όπως έκαναν οι Πράσινοι στη Γερμανία.
Ή πώς είναι δυνατόν να προστατευθεί ότι έχει απομείνει από το κράτος πρόνοιας και τις εργασιακές κατακτήσεις σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, όταν σε όλη τη Δύση προωθούνται οι στρατηγικές της απορύθμισης;
Πώς μπορεί να οικοδομηθεί ένα δημόσιο και δωρεάν σύστημα εκπαίδευσης σε μια νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Ένωση, που αποδομεί το σύστημα εκπαίδευσης; Και όμως ο Συνασπισμός υποστηρίζει μια Ευρωπαϊκή Ένωση με ομοσπονδιακά χαρακτηριστικά, που ρυθμίζει όλες τις βασικές οικονομικές και κοινωνικές κατευθύνσεις, δηλαδή καταδικάζει τη χώρα μας να μη μπορεί να διατηρήσει ένα αυτόνομο σύστημα εκπαίδευσης.
[...]
Η χρησιμοποίηση των μεταναστών
Δεν μπορείς, για παράδειγμα, να καταγγέλλεις την παγκοσμιοποίηση και την «ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων», αλλά να τάσσεσαι δημαγωγικά υπέρ των «ανοικτών συνόρων» και της ελεύθερης διακίνησης εργατικού δυναμικού, που αποτελεί τον βασικό μοχλό για τη διεθνοποίηση του εφεδρικού στρατού εργασίας, για τη διάλυση του κοινωνικού κράτους και την πτώση των μισθών. Δεν μπορείς να αποκρύπτεις πως η πτώση του πληθωρισμού επί Σημίτη, και η παράλληλη μείωση του πραγματικού εισοδήματος των χαμηλόμισθων εργαζόμενων, ήταν συνέπεια της πολιτικής των «ανοικτών συνόρων» του κεφαλαίου, και να επικεντρώνεσαι μόνο στα φαινόμενα ξενοφοβίας ή και ρατσισμού, ιδιαίτερα των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων που πλήττονται από την ανεξέλεγκτη μετανάστευση.
Δεν μπορείς, ακόμα, να αποκρύπτεις πως η πολιτική των «ανοικτών συνόρων» είναι πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου, ούτε πως η αθρόα είσοδος μεταναστών από γειτονικές χώρες με αλυτρωτικές διεκδικήσεις εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για τη δημιουργία στρατηγικών μειονοτήτων. Δεν μπορείς, εν τέλει, να σπρώχνεις λαϊκά στρώματα στο ΛΑΟΣ και να ενισχύεις ένα υπόγειο ρεύμα ξενοφοβίας που, αργά ή γρήγορα, θα ξεσπάσει, αντί να προωθείς μία ρύθμιση του μεταναστευτικού ζητήματος, με χτύπημα της λαθρομετανάστευσης που διευρύνει διαρκώς τη μαύρη εργασία, και με την ισότιμη ένταξη των υπαρχόντων μεταναστών στην ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό πολιτισμό. Οι μετανάστες και τα δικαιώματά τους χρησιμοποιούνται, στην πράξη, ως ο κύριος ιδεολογικός πολιορκητικός κριός του εθνομηδενισμού, και κινδυνεύουν να πληρώσουν αυτοί για την πολιτική και τα συμφέροντα των αφεντικών τους! Έχουν μεταβληθεί στο κύριο πρόσχημα ώστε ο Συνασπισμός μαζί με το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ το οποίο εξάλλου αντλεί αδιάκοπα και μέλη και ιδεολογία να υπερασπίζονται την Τουρκία, το Σχέδιο Ανάν, την παράδοση στην παγκοσμιοποιητική συμμορία των Βρυξελλών, την κατάργηση της ελληνικής εθνικής ταυτότητας! Διότι είναι, τάχα, υπέρ της κατάργησης των συνόρων προς όφελος των μεταναστών! Κατ αυτόν τον τρόπο η Φιλοθέη, η Βούλα, η Μύκονος, θα διαθέτουν άφθονα και φθηνά εργατικά χέρια για οικοδόμους, κηπουρούς και καθαρίστριες, και οι εκατομμυριούχοι των προγραμμάτων και των μετοχών σε εταιρείες και τράπεζες, θα έχουν ήσυχη τη συνείδησή τους ότι είναι υπέρ της «εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης». Γι αυτό και η εκσυγχρονιστική πτέρυγα του Συνασπισμού «τα βρήκε» τόσο εύκολα με μια δήθεν «επαναστατική» πτέρυγα, διότι της προσφέρει το άλλοθι και τις ψήφους που της χρειάζονται.
Ο Γιώργος Καραμπελιάς και οι συνεργάτες του, και πολλοί που μοιράζονται τις ίδιες απόψεις από τον χώρο της «πατριωτικής Αριστεράς», δεν πιστεύουν βεβαίως ότι ικανή πολιτική αντίσταση στην παγκοσμιοποίηση μπορεί να προέλθει από τον ΛΑ.Ο.Σ. (Αλλά εγώ δεν βλέπω άλλον πολιτικό φορέα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση καλύτερο και αποτελεσματικότερο. Αγωνίζομαι με αυτόν που ήδη κατάφερε ό,τι κατάφερε με σκληρούς αγώνες πολλών αγωνιστών. Ο κ. Καραμπελιάς μπορεί αν θέλει να φτιάξει κάτι καλύτερο στο πολιτικό σκηνικό (επί του πνευματικού και ιδεολογικού, ήδη έχει κάνει πολλά με το «Αρδην» και με τα βιβλία του (όχι ο μόνος βεβαίως)· δεν αντιλέγω σε αυτό, κάθε άλλο). Αλλά μέχρι τότε συζητώ επί υπαρκτών δεδομένων.)
Σημασία, όμως έχει ότι ακόμη και η Αριστερά, ολόκληρη η Ελληνική κοινωνία, αποδέχεται πλέον και προβληματίζεται σοβαρά επί ζητημάτων που κάποτε μόνον οι Έλληνες εθνικιστές τολμούσαν να θέσουν. Αυτό είναι κάτι μας γεμίζει αισιοδοξία και ακόμη μεγαλύτερη πίστη για τον αγώνα των ιδεών μας και το μέλλον της Πατρίδος μας.
Ακολουθεί ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την ανάλυση του Γ. Καραμπελιά.
Η ανανέωση της ανανέωσης
Γιώργος Καραμπελιάς
[...]
Ένα εγχείρημα συσκότισης στην αριστερά, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, η ηγεσία του Συνασπισμού επιχείρησε με σχετική επιτυχία ένα «ζογκλερίστικο» εγχείρημα ιδεολογικής και πολιτικής συσκότισης:
Η υπεράσπιση της παγκοσμιοποίησης και των αποεθνοτικών διαδικασιών, που αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της ιδεολογίας του, εμφανίζεται ως υπεράσπιση των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης, δηλαδή των μεταναστών, των νέων, των εργαζόμενων της ελαστικοποιημένης εργασίας.
Το ίδιο συμβαίνει σε όλα τα κομβικά ζητήματα: Η αποδοχή ενός μοντέλου ανοικτών συνόρων, σημαίνει ενίσχυση του εμπορίου, του τουρισμού, του καταναλωτισμού, των μεγάλων μεταφορικών συστημάτων, των αεροδρομίων, δηλαδή της ανάπτυξης, την ίδια στιγμή που εμφανίζεται δήθεν ως υπερασπιστής της οικολογίας και των δασών. Στην πραγματικότητα προωθεί απλώς ένα πρασίνισμα του συστήματος, με το αζημίωτο για τους επαγγελματίες περιβαλοντολόγους, όπως έκαναν οι Πράσινοι στη Γερμανία.
Ή πώς είναι δυνατόν να προστατευθεί ότι έχει απομείνει από το κράτος πρόνοιας και τις εργασιακές κατακτήσεις σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, όταν σε όλη τη Δύση προωθούνται οι στρατηγικές της απορύθμισης;
Πώς μπορεί να οικοδομηθεί ένα δημόσιο και δωρεάν σύστημα εκπαίδευσης σε μια νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Ένωση, που αποδομεί το σύστημα εκπαίδευσης; Και όμως ο Συνασπισμός υποστηρίζει μια Ευρωπαϊκή Ένωση με ομοσπονδιακά χαρακτηριστικά, που ρυθμίζει όλες τις βασικές οικονομικές και κοινωνικές κατευθύνσεις, δηλαδή καταδικάζει τη χώρα μας να μη μπορεί να διατηρήσει ένα αυτόνομο σύστημα εκπαίδευσης.
[...]
Η χρησιμοποίηση των μεταναστών
Δεν μπορείς, για παράδειγμα, να καταγγέλλεις την παγκοσμιοποίηση και την «ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων», αλλά να τάσσεσαι δημαγωγικά υπέρ των «ανοικτών συνόρων» και της ελεύθερης διακίνησης εργατικού δυναμικού, που αποτελεί τον βασικό μοχλό για τη διεθνοποίηση του εφεδρικού στρατού εργασίας, για τη διάλυση του κοινωνικού κράτους και την πτώση των μισθών. Δεν μπορείς να αποκρύπτεις πως η πτώση του πληθωρισμού επί Σημίτη, και η παράλληλη μείωση του πραγματικού εισοδήματος των χαμηλόμισθων εργαζόμενων, ήταν συνέπεια της πολιτικής των «ανοικτών συνόρων» του κεφαλαίου, και να επικεντρώνεσαι μόνο στα φαινόμενα ξενοφοβίας ή και ρατσισμού, ιδιαίτερα των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων που πλήττονται από την ανεξέλεγκτη μετανάστευση.
Δεν μπορείς, ακόμα, να αποκρύπτεις πως η πολιτική των «ανοικτών συνόρων» είναι πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου, ούτε πως η αθρόα είσοδος μεταναστών από γειτονικές χώρες με αλυτρωτικές διεκδικήσεις εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για τη δημιουργία στρατηγικών μειονοτήτων. Δεν μπορείς, εν τέλει, να σπρώχνεις λαϊκά στρώματα στο ΛΑΟΣ και να ενισχύεις ένα υπόγειο ρεύμα ξενοφοβίας που, αργά ή γρήγορα, θα ξεσπάσει, αντί να προωθείς μία ρύθμιση του μεταναστευτικού ζητήματος, με χτύπημα της λαθρομετανάστευσης που διευρύνει διαρκώς τη μαύρη εργασία, και με την ισότιμη ένταξη των υπαρχόντων μεταναστών στην ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό πολιτισμό. Οι μετανάστες και τα δικαιώματά τους χρησιμοποιούνται, στην πράξη, ως ο κύριος ιδεολογικός πολιορκητικός κριός του εθνομηδενισμού, και κινδυνεύουν να πληρώσουν αυτοί για την πολιτική και τα συμφέροντα των αφεντικών τους! Έχουν μεταβληθεί στο κύριο πρόσχημα ώστε ο Συνασπισμός μαζί με το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ το οποίο εξάλλου αντλεί αδιάκοπα και μέλη και ιδεολογία να υπερασπίζονται την Τουρκία, το Σχέδιο Ανάν, την παράδοση στην παγκοσμιοποιητική συμμορία των Βρυξελλών, την κατάργηση της ελληνικής εθνικής ταυτότητας! Διότι είναι, τάχα, υπέρ της κατάργησης των συνόρων προς όφελος των μεταναστών! Κατ αυτόν τον τρόπο η Φιλοθέη, η Βούλα, η Μύκονος, θα διαθέτουν άφθονα και φθηνά εργατικά χέρια για οικοδόμους, κηπουρούς και καθαρίστριες, και οι εκατομμυριούχοι των προγραμμάτων και των μετοχών σε εταιρείες και τράπεζες, θα έχουν ήσυχη τη συνείδησή τους ότι είναι υπέρ της «εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης». Γι αυτό και η εκσυγχρονιστική πτέρυγα του Συνασπισμού «τα βρήκε» τόσο εύκολα με μια δήθεν «επαναστατική» πτέρυγα, διότι της προσφέρει το άλλοθι και τις ψήφους που της χρειάζονται.
ΣΑΡΩΤΙΚΟΣ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
Η Ολυμπιακάρα μας ,αδέρφια μου, συνέτριψε τον Αστέρα Τρίπολης με 3-0.Τα γκόλ σημειωθηκαν από τους μελπεργκ με πλασέ,μητρογλου με προβολή έπειτα από σέντρα του Ζαϊρί και το τρίτο και καλύτερο από τον Ζαιρί με φοβερό εσωερικό φάλσο άφησε ανήμπορο να απέκρούσει το τερματοφύλακα της Τρίπολης.
Ταυτόχρονα ο Ζίκο πέτυχε αυτό που ήθελε:ΘΕΑΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑ
ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΤΑ ΓΚΟΛ;
Τα άλλα ματς της αναμέτρησης:
τα μπαόκια επικρατησαν με 2-0 των Γιαννίνων και μοιραστηκαν βαθμούς έπειτα από λευκή ισοπαλία
ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ ΚΑΙ ΑΡΗΣ
Ταυτόχρονα ο Ζίκο πέτυχε αυτό που ήθελε:ΘΕΑΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑ
ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΤΑ ΓΚΟΛ;
Τα άλλα ματς της αναμέτρησης:
τα μπαόκια επικρατησαν με 2-0 των Γιαννίνων και μοιραστηκαν βαθμούς έπειτα από λευκή ισοπαλία
ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ ΚΑΙ ΑΡΗΣ
Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009
Tο ταξίδι των Ελληνικών λέξεων-Άννα Tζιροπούλου - Eυσταθίου
Iστορικές & ετυμολογικές αναφορές
Άννα Tζιροπούλου - Eυσταθίου
Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ελληνική γλώσσα είναι η παλαιότερη από όλες τις σημερινές ευρωπαϊκές γλώσσες. Παρ' όλα αυτά δεν είναι δυνατόν να καθορίσουμε την ακριβή της ηλικία, είναι πάντως πολύ αρχαιότερη απ' ότι μας δίδαξαν στο σχολείο. Αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί από τους πίνακες που για χιλιάδες χρόνια ήταν θαμμένοι στην Ελληνική γη και αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα (ο τελευταίος πίνακας βρέθηκε στο Δισπηλιό της Καστοριάς και χρονολογήθηκε τουλάχιστον στο 5000 π.Χ.). Αυτό το στοιχείο μάς έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε και πολλά πράγματα για την απαρχή της Ελληνικής γλώσσας. Όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες «άγει εις φως την αλήθεια ο χρόνος», είναι βέβαιον ότι οι πολλές και διάφορες παραποιήσεις ή λανθασμένες θεωρίες συντελούν στην αλλοίωση της Ελληνικής γλώσσας και ήδη αυτό έχει αρχίσει να επαληθεύεται.
Δεν είναι μόνο γνωστό αλλά και προφανές ότι όλες οι τέχνες και οι επιστήμες γεννήθηκαν, αναπτύχθηκαν και ακόμα διευθύνονται απ' το αγνό Ελληνικό λεξιλόγιο. Η Ελληνική γλώσσα τροφοδοτεί όλες εκείνες τις υψηλής πνευματικότητας λέξεις που μπορούν να εκφράσουν όλες τις αφηρημένες έννοιες. Χωρίς καμία εξαίρεση σε όλες τις ευρωπαϊκές (και όχι μόνο) γλώσσες η συντριπτική πλειοψηφία της καθημερινής ομιλίας εμπεριέχει Ελληνικής προελεύσεως λέξεις. Αναφέρομαι σε χιλιάδες λέξεων που στο πρώτο άκουσμα δεν μπορούν να αναγνωριστούν ως Ελληνικές λόγω της αλλοίωσης που έχουν υποστεί στο χρόνο ή λόγω του ότι προέρχονται από αρχαιοελληνικές λέξεις ή ονόματα που οι σύγχρονοι Έλληνες αδυνατούν να αναγνωρίσουν.
Η "λεξιλογική ανάλυση", που είναι η ετυμολογική και ιστορική ανάλυση μιας λέξεως, φανερώνει τον αρχαίο αλλά οικείο Ελληνικό λόγο. Πολλές φορές, αυτές οι Ελληνικές "Πρωτολέξεις", αυθεντικές δηλαδή λέξεις, επιστρέφουν στην ομιλούμενη Ελληνική γλώσσα ως ξένες. Είναι τα λεγόμενα αναδάνεια. Υπάρχει μία μεγάλη κατηγορία λέξεων, που δια της δικής τους ιστορίας, αποκάλυψαν την άγνωστη προϊστορία. Αυτή είναι η ιστορία που δεν έχει επίσημα καταγραφεί ως τώρα και που συνήθως είναι συγκεχυμένη με την μυθολογία. Η τελευταία δεν είναι τίποτα άλλο παρά η συμβολική και συνεπώς η πιο αγνή ιστορική αλήθεια. Μπορούμε να συμπεράνουμε ότι όχι μόνο οι Ελληνικές λέξεις αλλά και η Ελληνική μυθολογία - ιστορία έχουν εμπλουτίσει τις δυτικές γλώσσες με όρους και νοήματα, των οποίων, τις περισσότερες φορές αγνοούμε την Ελληνική τους προέλευση.
Ονόματα όπως Ιβηρία, Ιταλία, Αίγυπτος, Αιθιοπία, Ισπανία, Κέλτες, Λισσαβόνα, Ρώμη, Ιρλανδία έχουν Ελληνική προέλευση. Λέξεις όπως "zante-ζάντες" που προέρχεται από την λέξη "άντυγες", τις ρόδες των αρχαιοελληνικών αρμάτων. Από το ρήμα "κορέω = καθαρίζω" προέρχονται οι λέξεις "cure", "sheriff", ο αρχαίος "τόρνος = κύκλος, περιφέρεια" έδωσε το όνομά του στον "τουρισμό", "tournament", "tourney".
Σε λέξεις όπως "palace", "gondola", "dollar" η διήθηση των μελωδικών Ελληνικών ήχων προκαλεί κατάπληξη και συνάρπαση. Πως η Ελληνική λέξη "ναύκληρος", που στα Λατινικά προφερόταν "nauclerus" κατέληξε "nocher" στα Γαλλικά; Πως ο χαρακτηρισμός "βάρβαρος" κατέληξε "brave" στα αγγλικά και "bravo" στα Ιταλικά; Πως η λέξη "ελεημοσύνη", κατέληξε "alms" στα αγγλικά; Πως η λέξη "βαλάνειον", κατέληξε στα Γερμανικά "bad" και ονόμασε την, διάσημη για τα ιαματικά της λουτρά, πόλη baden baden;
Η ανθρωπογεωγραφία μας βοηθά να εξηγούμε πώς οι διαφορετικές εκφράσεις ήχων εξαρτώνται από την στοματική κοιλότητα, τις φωνητικές δομές και την αναπνοή, που είναι εξαρτημένες απ' το κλίμα. Ψάχνοντας βαθύτερα, θα βρούμε ότι οι πρόγονοί μας, από πολύ παλαιά έδιναν πλήρεις εξηγήσεις για το φαινόμενο αυτό. Ο Πλούταρχος, ο Διογένης, ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, ο Πλάτωνας είχαν όλοι τους γράψει περί αυτού. Εδώ, θα αναφέρω μόνο μία ενδεικτική αξιοπρόσεκτη αναφορά από τον "Κρατύλο". Σωκράτης: «Τα μικρά ονόματα έχουν μεταβληθεί. Χάριν ευφωνίας προστίθενται ή αφαιρούνται μερικά γράμματα ... αξιώνουν τη μετατροπή για να τα κάνουν ομορφότερα ... αλλάζουν στον χρόνο ...».
Δεν πρέπει να αγνοούμε το γεγονός ότι παλαιότερα, η Ελληνική γλώσσα εκφράζονταν προφορικά. Οι Έλληνες, ως ναυτικός λαός «πολλαχή κατά θάλλατταν πλανώμενοι, γλώτταν την ελληνικήν επέβαλον». Είναι γνωστό ότι, με τον καιρό, οι ακουστικοί ήχοι έτειναν να γίνουν σύντομοι και οξείς. Η ίδια μετατροπή έλαβε χώρα και στα Ελληνικά τοπωνύμια: Taormina αντί Ταυρομένιον, Yalta αντί Αιγιαλός, Agd αντί Αγάθη, Durazzo αντί του Δυρράχιον, Ambourias αντί Εμπόρειον. H Νεάπολη έγινε Napoli στην Ιταλία, Napoul στην Γαλλία και Nabel στην Τυνησία. Γι' αυτό οι ιστορικοί, πολύ συχνά, αναγνωρίζουν τους ανθρώπους που ζούσαν σ' ένα μέρος μελετώντας γλωσσολογικά τα ονόματα των περιοχών.
Το ταξίδι στις Ελληνικές λέξεις έγινε συναρπαστικό όπως η γλώσσα περνά από τη μία χώρα στην άλλη, από τη μία γενιά στην άλλη, η προφορά αλλάζει και μερικές φορές το ίδιο κάνει και το νόημα των λέξεων. Για παράδειγμα "πυρρός μανδύας" έγινε στα Λατινικά "birrum mantellum" και στα Ιταλικά κατέληξε να εκφράζει τον αστυνομικό, "sbirro", λόγω της κόκκινης στολής. Όταν το καπέλο προσαρτήθηκε στον "μανδύα", στα Γαλλικά έγινε "beret". Η αναπαραγωγή των ισχυρών Ελληνικών "πρωτολέξεων" απ' τον Ευρωπαϊκό λόγο, έλαβε χώρα σταδιακά δια μέσου ποικίλων φάσεων και σταθμών στην Λατινική γλώσσα και σε άλλες γλώσσες εξίσου.
Η κορύφωση όλων των εποχών ήταν η εποχή του Αυγούστου όταν χιλιάδες Ελληνικών λέξεων διείσδυσαν στο Λατινικό λεξιλόγιο. Πολύ υλικό απ' το Ελληνικό λεξιλόγιο εξόρμησε για μια ακόμα φορά στην δύση όταν το Ευαγγέλιο και άλλα θρησκευτικά κείμενα μεταφράστηκαν στα Λατινικά, Γερμανικά, Αγγλικά, κατ' ευθείαν από το ελληνικό πρωτότυπο. Είναι αυτό που αποκαλείται εκκλησιαστικό λεξιλόγιο απ' το οποίο πολύς, απ' τον επίσημο και καθημερινό, λόγο διείσδυσε στις δυτικές γλώσσες.
Η απαρχή όλων αυτών των εισροών χάνεται στα βάθη της ιστορίας, όταν οι Έλληνες, σαν εφευρέτες και πρωτοπόροι, πλημμύρησαν με την διαλεκτική τους ποικιλία, τις πτωχές γειτονικές γλώσσες της εσπερίας, του υπερβορά, της ανατολής και του νότου. Αυτό το συμπέρασμα, πηγάζει από τα τελευταία αποδεικτικά στοιχεία που πολλαπλασιάζονται χρόνο με το χρόνο. Με την χρήση υπολογιστών, οι τελευταίες ανακαλύψεις της αρχαιολογίας, γλωσσολογίας και της χειρογραφολογίας, πείθει την σύγχρονη επιστήμη για το τι ήταν γνωστό, όχι μόνο στους Έλληνες συγγραφείς αλλά και στους Λατίνους. Συγγραφείς σαν τον Κικέρωνα, τον Τάκιτο, τον Κοϊντιλιανό και τον Τυραννίωνα, στα έγγραφά τους αναφέρουν σαφώς περί της Ρωμαϊκής Διαλέκτου «ότι εστίν εκ της Ελληνικής» ή «Aeolica ratione est sermo noster simillibus» (η γλώσσα μας είναι πολύ κοντινή με την Αιολική διάλεκτο). Παλαιότεροι και σύγχρονοι επιστήμονες, συγγραφείς και ερευνητές γνωρίζουν ότι η μητέρα γλώσσα όλων των δυτικών γλωσσών (και όχι μόνο) είναι η Ελληνική. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία ...!
Ο Ινδός καθηγητής γλωσσολογίας, πρόεδρος του "Ελληνικού Κύκλου" και διευθυντής του Ινδικού Υπουργείου Παιδείας κ. Sacramborty (ομιλεί 22 γλώσσες), ανακοίνωσε χωρίς επιφύλαξη ότι η Ελληνική γλώσσα δεν προέρχεται από τα Σανσκριτικά, αλλά το εντελώς αντίθετο. Το επίσημο περιοδικό του Ελληνοϊνδικού Ομίλου, ονομάζεται "Πελασγία" και η εφημερίδα τους "Samelan" που σημαίνει "Σελήνη" από τη "Σεμέλη", την μητέρα του Διονύσου. Ο Διόνυσος ήταν ο πρώτος που τα αρχαία χρόνια κατοίκησε την Ινδία. Από την "Ελληνική Ακαδημία της Βασκονίας", τα συμπεράσματα των επιστημονικών τους ερευνών, έρχονται το ένα μετά το άλλο. Πρόεδρος της επιστημονικής κοινότητας είναι ο Βάσκος Ελληνιστής και καθηγητής των ανατολικών γλωσσών, Frederico Sagredo (Βραβείο Ομήρου το 1989 από το ίδρυμα Ωνάση). Έχουν συμπεράνει ότι η καλούμενη Βασκική γλώσσα έχει Ελληνική προέλευση. Συμπεριλαμβάνει, όχι μόνο ρίζες, αλλά και ολόκληρες Πρωτοελληνικές, Πελασγικές λέξεις. Μετά από προσωπικές, επίμονες, εργαστηριακές και χρονοβόρες μελέτες στη σύγκριση των Ελληνικών με τις 5 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές γλώσσες, μία Ελληνικά ομιλούσα Ευρώπη μου αποκαλύφθηκε, «Ελλάδος φθόγγον χέουσα», Αισχύλος.
Από τα απλά κύτταρα των Ελληνικών πρωτοτύπων μέχρι τους πολυκυτταρικούς οργανισμούς των συγχρόνων λεξιλογίων, σχεδόν όλοι οι σύνδεσμοι, οι προθέσεις και οι καταλήξεις είναι Ελληνικές. Οι σύνθετες και οι παράγωγες λέξεις είναι οι στρόφιγγες που πλημμυρίζουν τις δεξαμενές όλων των ευρωπαϊκών γλωσσών. Τελικά, έχουμε βγάλει το συμπέρασμα ότι πίσω από κάθε Ελληνική λέξη βρίσκεται μια άλλη παλαιότερη! Για τον επιστημονικό ερευνητή, η πίστη ότι η Ελληνική γλώσσα είναι πάντα παρούσα «ουκ ην καιρός ότε ουκ ήν», δυναμώνει μέρα με τη μέρα.
Ο δανεισμός απ' τον αστείρευτο θησαυρό της Ελληνικής γλώσσας δεν έχει ποτέ σταματήσει και ούτε πρόκειται διότι νέες ιδέες, νοήματα, αντικείμενα και καταστάσεις γεννιούνται συνεχώς. Παραθέτω σαν παράδειγμα δύο νέες λέξεις: Ευβίωση = Καλή ζωή, Τανατόνωση= ο ασθενής που για σύντομο χρονικό διάστημα πεθαίνει και επανέρχεται στην ζωή. Η Ελληνική γλώσσα, λόγω της ελαστικότητάς της και της μαθηματικής της φύσεως, έχει το μοναδικό χαρακτηριστικό γνώρισμα να περιγράφει αναλυτικά ή συνθετικά όλα τα επουσιώδη νοήματα, λεπτομέρειες και συμπλέγματα. Τα φρούτα της πλαστικότητας της Ελληνικής γλώσσας είναι το λεξιλόγιο και τα κύρια ονόματα. Από τα πιο γνωστά και σπουδαία ονόματα στα πιο διακεκριμένα και σπάνια, όπως αναφέρονται στα αρχαία κείμενα.
Για να πειστεί κάποιος μπορεί να ρίξει μια ματιά σε δύο valumes της "Ιστορικής Βιβλιοθήκης" του Απολλοδώρου, στην απόκρυφη Ελληνική Γενεαλογία. Δεν είμαι πρόθυμη να εκφράσω ευχολογίες αλλά είναι απολύτως αναγκαίο να απαριθμήσω, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, αυτόν τον άγνωστο και παραμελημένο θησαυρό της Ελληνικής Ονοματολογίας. Αυτό πρέπει να γίνει, όχι μόνο για να θαυμάσουμε τη μοναδική ποικιλία αλλά και τη σοφία των αρχαίων Ελληνικών ονομάτων. Παρατηρώντας την αναγνώριση ενός προσώπου με το όνομά του, την προβολή της προσωπικότητάς του εξ ονόματος, καταλαβαίνουμε τις σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες που ισχυρίζονται ότι ο ήχος του ονόματος ενός ατόμου «το εφ' ώ τις καλείται», επηρεάζει την προσωπικότητα κάποιου, ανακινώντας κυτταρικές μνήμες.
Μια περίπτωση που αποδεικνύει την ιστορική αξία των Ελληνικών ονομάτων είναι η εξής: Είναι γνωστό ότι οι Kalash κάτοικοι του Αφγανιστάν ισχυρίζονται ότι κατάγονται από τους στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι Ελληνικές τους ρίζες μπορούν να βρεθούν στο λεξιλόγιό τους, στα έπιπλά τους, στην ζωγραφική τους, στη μουσική τους ή και στο ρουχισμό τους. Παρ' όλα αυτά, έχουμε παραμελήσει το πιο σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο, το όνομά τους (Κάλας) που ως τώρα θεωρούνταν Ινδικό. Αυτό συνέβη διότι δεν έχουμε διαιωνίσει ως τις μέρες μας το αρχαίο Μακεδονικό όνομα. Μπορεί να βρεθεί μόνο στο βιβλίο Ε/44,5/Πολυαίνου Στρατηγήματα: «... Όταν ο Μέμνων επετέθη στους Κυζικηνούς, φόραγε στο κεφάλι του την Μακεδονική περικεφαλαία. Βλέποντάς τον από τα τείχη της πόλεως, οι Κυζικηνοί τον πέρασαν για Κάλας, φίλο τους και σύμμαχο ...». Το Κάλας είναι Ελληνικό όνομα και όχι Ινδικό όπως νομίζαμε. Τα Ελληνικά ονόματα συνθέτουν την εικόνα, την ψυχή, την ταυτότητα και την ιστορία του έθνους μας.
Άννα Tζιροπούλου - Eυσταθίου
Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ελληνική γλώσσα είναι η παλαιότερη από όλες τις σημερινές ευρωπαϊκές γλώσσες. Παρ' όλα αυτά δεν είναι δυνατόν να καθορίσουμε την ακριβή της ηλικία, είναι πάντως πολύ αρχαιότερη απ' ότι μας δίδαξαν στο σχολείο. Αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί από τους πίνακες που για χιλιάδες χρόνια ήταν θαμμένοι στην Ελληνική γη και αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα (ο τελευταίος πίνακας βρέθηκε στο Δισπηλιό της Καστοριάς και χρονολογήθηκε τουλάχιστον στο 5000 π.Χ.). Αυτό το στοιχείο μάς έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε και πολλά πράγματα για την απαρχή της Ελληνικής γλώσσας. Όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες «άγει εις φως την αλήθεια ο χρόνος», είναι βέβαιον ότι οι πολλές και διάφορες παραποιήσεις ή λανθασμένες θεωρίες συντελούν στην αλλοίωση της Ελληνικής γλώσσας και ήδη αυτό έχει αρχίσει να επαληθεύεται.
Δεν είναι μόνο γνωστό αλλά και προφανές ότι όλες οι τέχνες και οι επιστήμες γεννήθηκαν, αναπτύχθηκαν και ακόμα διευθύνονται απ' το αγνό Ελληνικό λεξιλόγιο. Η Ελληνική γλώσσα τροφοδοτεί όλες εκείνες τις υψηλής πνευματικότητας λέξεις που μπορούν να εκφράσουν όλες τις αφηρημένες έννοιες. Χωρίς καμία εξαίρεση σε όλες τις ευρωπαϊκές (και όχι μόνο) γλώσσες η συντριπτική πλειοψηφία της καθημερινής ομιλίας εμπεριέχει Ελληνικής προελεύσεως λέξεις. Αναφέρομαι σε χιλιάδες λέξεων που στο πρώτο άκουσμα δεν μπορούν να αναγνωριστούν ως Ελληνικές λόγω της αλλοίωσης που έχουν υποστεί στο χρόνο ή λόγω του ότι προέρχονται από αρχαιοελληνικές λέξεις ή ονόματα που οι σύγχρονοι Έλληνες αδυνατούν να αναγνωρίσουν.
Η "λεξιλογική ανάλυση", που είναι η ετυμολογική και ιστορική ανάλυση μιας λέξεως, φανερώνει τον αρχαίο αλλά οικείο Ελληνικό λόγο. Πολλές φορές, αυτές οι Ελληνικές "Πρωτολέξεις", αυθεντικές δηλαδή λέξεις, επιστρέφουν στην ομιλούμενη Ελληνική γλώσσα ως ξένες. Είναι τα λεγόμενα αναδάνεια. Υπάρχει μία μεγάλη κατηγορία λέξεων, που δια της δικής τους ιστορίας, αποκάλυψαν την άγνωστη προϊστορία. Αυτή είναι η ιστορία που δεν έχει επίσημα καταγραφεί ως τώρα και που συνήθως είναι συγκεχυμένη με την μυθολογία. Η τελευταία δεν είναι τίποτα άλλο παρά η συμβολική και συνεπώς η πιο αγνή ιστορική αλήθεια. Μπορούμε να συμπεράνουμε ότι όχι μόνο οι Ελληνικές λέξεις αλλά και η Ελληνική μυθολογία - ιστορία έχουν εμπλουτίσει τις δυτικές γλώσσες με όρους και νοήματα, των οποίων, τις περισσότερες φορές αγνοούμε την Ελληνική τους προέλευση.
Ονόματα όπως Ιβηρία, Ιταλία, Αίγυπτος, Αιθιοπία, Ισπανία, Κέλτες, Λισσαβόνα, Ρώμη, Ιρλανδία έχουν Ελληνική προέλευση. Λέξεις όπως "zante-ζάντες" που προέρχεται από την λέξη "άντυγες", τις ρόδες των αρχαιοελληνικών αρμάτων. Από το ρήμα "κορέω = καθαρίζω" προέρχονται οι λέξεις "cure", "sheriff", ο αρχαίος "τόρνος = κύκλος, περιφέρεια" έδωσε το όνομά του στον "τουρισμό", "tournament", "tourney".
Σε λέξεις όπως "palace", "gondola", "dollar" η διήθηση των μελωδικών Ελληνικών ήχων προκαλεί κατάπληξη και συνάρπαση. Πως η Ελληνική λέξη "ναύκληρος", που στα Λατινικά προφερόταν "nauclerus" κατέληξε "nocher" στα Γαλλικά; Πως ο χαρακτηρισμός "βάρβαρος" κατέληξε "brave" στα αγγλικά και "bravo" στα Ιταλικά; Πως η λέξη "ελεημοσύνη", κατέληξε "alms" στα αγγλικά; Πως η λέξη "βαλάνειον", κατέληξε στα Γερμανικά "bad" και ονόμασε την, διάσημη για τα ιαματικά της λουτρά, πόλη baden baden;
Η ανθρωπογεωγραφία μας βοηθά να εξηγούμε πώς οι διαφορετικές εκφράσεις ήχων εξαρτώνται από την στοματική κοιλότητα, τις φωνητικές δομές και την αναπνοή, που είναι εξαρτημένες απ' το κλίμα. Ψάχνοντας βαθύτερα, θα βρούμε ότι οι πρόγονοί μας, από πολύ παλαιά έδιναν πλήρεις εξηγήσεις για το φαινόμενο αυτό. Ο Πλούταρχος, ο Διογένης, ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, ο Πλάτωνας είχαν όλοι τους γράψει περί αυτού. Εδώ, θα αναφέρω μόνο μία ενδεικτική αξιοπρόσεκτη αναφορά από τον "Κρατύλο". Σωκράτης: «Τα μικρά ονόματα έχουν μεταβληθεί. Χάριν ευφωνίας προστίθενται ή αφαιρούνται μερικά γράμματα ... αξιώνουν τη μετατροπή για να τα κάνουν ομορφότερα ... αλλάζουν στον χρόνο ...».
Δεν πρέπει να αγνοούμε το γεγονός ότι παλαιότερα, η Ελληνική γλώσσα εκφράζονταν προφορικά. Οι Έλληνες, ως ναυτικός λαός «πολλαχή κατά θάλλατταν πλανώμενοι, γλώτταν την ελληνικήν επέβαλον». Είναι γνωστό ότι, με τον καιρό, οι ακουστικοί ήχοι έτειναν να γίνουν σύντομοι και οξείς. Η ίδια μετατροπή έλαβε χώρα και στα Ελληνικά τοπωνύμια: Taormina αντί Ταυρομένιον, Yalta αντί Αιγιαλός, Agd αντί Αγάθη, Durazzo αντί του Δυρράχιον, Ambourias αντί Εμπόρειον. H Νεάπολη έγινε Napoli στην Ιταλία, Napoul στην Γαλλία και Nabel στην Τυνησία. Γι' αυτό οι ιστορικοί, πολύ συχνά, αναγνωρίζουν τους ανθρώπους που ζούσαν σ' ένα μέρος μελετώντας γλωσσολογικά τα ονόματα των περιοχών.
Το ταξίδι στις Ελληνικές λέξεις έγινε συναρπαστικό όπως η γλώσσα περνά από τη μία χώρα στην άλλη, από τη μία γενιά στην άλλη, η προφορά αλλάζει και μερικές φορές το ίδιο κάνει και το νόημα των λέξεων. Για παράδειγμα "πυρρός μανδύας" έγινε στα Λατινικά "birrum mantellum" και στα Ιταλικά κατέληξε να εκφράζει τον αστυνομικό, "sbirro", λόγω της κόκκινης στολής. Όταν το καπέλο προσαρτήθηκε στον "μανδύα", στα Γαλλικά έγινε "beret". Η αναπαραγωγή των ισχυρών Ελληνικών "πρωτολέξεων" απ' τον Ευρωπαϊκό λόγο, έλαβε χώρα σταδιακά δια μέσου ποικίλων φάσεων και σταθμών στην Λατινική γλώσσα και σε άλλες γλώσσες εξίσου.
Η κορύφωση όλων των εποχών ήταν η εποχή του Αυγούστου όταν χιλιάδες Ελληνικών λέξεων διείσδυσαν στο Λατινικό λεξιλόγιο. Πολύ υλικό απ' το Ελληνικό λεξιλόγιο εξόρμησε για μια ακόμα φορά στην δύση όταν το Ευαγγέλιο και άλλα θρησκευτικά κείμενα μεταφράστηκαν στα Λατινικά, Γερμανικά, Αγγλικά, κατ' ευθείαν από το ελληνικό πρωτότυπο. Είναι αυτό που αποκαλείται εκκλησιαστικό λεξιλόγιο απ' το οποίο πολύς, απ' τον επίσημο και καθημερινό, λόγο διείσδυσε στις δυτικές γλώσσες.
Η απαρχή όλων αυτών των εισροών χάνεται στα βάθη της ιστορίας, όταν οι Έλληνες, σαν εφευρέτες και πρωτοπόροι, πλημμύρησαν με την διαλεκτική τους ποικιλία, τις πτωχές γειτονικές γλώσσες της εσπερίας, του υπερβορά, της ανατολής και του νότου. Αυτό το συμπέρασμα, πηγάζει από τα τελευταία αποδεικτικά στοιχεία που πολλαπλασιάζονται χρόνο με το χρόνο. Με την χρήση υπολογιστών, οι τελευταίες ανακαλύψεις της αρχαιολογίας, γλωσσολογίας και της χειρογραφολογίας, πείθει την σύγχρονη επιστήμη για το τι ήταν γνωστό, όχι μόνο στους Έλληνες συγγραφείς αλλά και στους Λατίνους. Συγγραφείς σαν τον Κικέρωνα, τον Τάκιτο, τον Κοϊντιλιανό και τον Τυραννίωνα, στα έγγραφά τους αναφέρουν σαφώς περί της Ρωμαϊκής Διαλέκτου «ότι εστίν εκ της Ελληνικής» ή «Aeolica ratione est sermo noster simillibus» (η γλώσσα μας είναι πολύ κοντινή με την Αιολική διάλεκτο). Παλαιότεροι και σύγχρονοι επιστήμονες, συγγραφείς και ερευνητές γνωρίζουν ότι η μητέρα γλώσσα όλων των δυτικών γλωσσών (και όχι μόνο) είναι η Ελληνική. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία ...!
Ο Ινδός καθηγητής γλωσσολογίας, πρόεδρος του "Ελληνικού Κύκλου" και διευθυντής του Ινδικού Υπουργείου Παιδείας κ. Sacramborty (ομιλεί 22 γλώσσες), ανακοίνωσε χωρίς επιφύλαξη ότι η Ελληνική γλώσσα δεν προέρχεται από τα Σανσκριτικά, αλλά το εντελώς αντίθετο. Το επίσημο περιοδικό του Ελληνοϊνδικού Ομίλου, ονομάζεται "Πελασγία" και η εφημερίδα τους "Samelan" που σημαίνει "Σελήνη" από τη "Σεμέλη", την μητέρα του Διονύσου. Ο Διόνυσος ήταν ο πρώτος που τα αρχαία χρόνια κατοίκησε την Ινδία. Από την "Ελληνική Ακαδημία της Βασκονίας", τα συμπεράσματα των επιστημονικών τους ερευνών, έρχονται το ένα μετά το άλλο. Πρόεδρος της επιστημονικής κοινότητας είναι ο Βάσκος Ελληνιστής και καθηγητής των ανατολικών γλωσσών, Frederico Sagredo (Βραβείο Ομήρου το 1989 από το ίδρυμα Ωνάση). Έχουν συμπεράνει ότι η καλούμενη Βασκική γλώσσα έχει Ελληνική προέλευση. Συμπεριλαμβάνει, όχι μόνο ρίζες, αλλά και ολόκληρες Πρωτοελληνικές, Πελασγικές λέξεις. Μετά από προσωπικές, επίμονες, εργαστηριακές και χρονοβόρες μελέτες στη σύγκριση των Ελληνικών με τις 5 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές γλώσσες, μία Ελληνικά ομιλούσα Ευρώπη μου αποκαλύφθηκε, «Ελλάδος φθόγγον χέουσα», Αισχύλος.
Από τα απλά κύτταρα των Ελληνικών πρωτοτύπων μέχρι τους πολυκυτταρικούς οργανισμούς των συγχρόνων λεξιλογίων, σχεδόν όλοι οι σύνδεσμοι, οι προθέσεις και οι καταλήξεις είναι Ελληνικές. Οι σύνθετες και οι παράγωγες λέξεις είναι οι στρόφιγγες που πλημμυρίζουν τις δεξαμενές όλων των ευρωπαϊκών γλωσσών. Τελικά, έχουμε βγάλει το συμπέρασμα ότι πίσω από κάθε Ελληνική λέξη βρίσκεται μια άλλη παλαιότερη! Για τον επιστημονικό ερευνητή, η πίστη ότι η Ελληνική γλώσσα είναι πάντα παρούσα «ουκ ην καιρός ότε ουκ ήν», δυναμώνει μέρα με τη μέρα.
Ο δανεισμός απ' τον αστείρευτο θησαυρό της Ελληνικής γλώσσας δεν έχει ποτέ σταματήσει και ούτε πρόκειται διότι νέες ιδέες, νοήματα, αντικείμενα και καταστάσεις γεννιούνται συνεχώς. Παραθέτω σαν παράδειγμα δύο νέες λέξεις: Ευβίωση = Καλή ζωή, Τανατόνωση= ο ασθενής που για σύντομο χρονικό διάστημα πεθαίνει και επανέρχεται στην ζωή. Η Ελληνική γλώσσα, λόγω της ελαστικότητάς της και της μαθηματικής της φύσεως, έχει το μοναδικό χαρακτηριστικό γνώρισμα να περιγράφει αναλυτικά ή συνθετικά όλα τα επουσιώδη νοήματα, λεπτομέρειες και συμπλέγματα. Τα φρούτα της πλαστικότητας της Ελληνικής γλώσσας είναι το λεξιλόγιο και τα κύρια ονόματα. Από τα πιο γνωστά και σπουδαία ονόματα στα πιο διακεκριμένα και σπάνια, όπως αναφέρονται στα αρχαία κείμενα.
Για να πειστεί κάποιος μπορεί να ρίξει μια ματιά σε δύο valumes της "Ιστορικής Βιβλιοθήκης" του Απολλοδώρου, στην απόκρυφη Ελληνική Γενεαλογία. Δεν είμαι πρόθυμη να εκφράσω ευχολογίες αλλά είναι απολύτως αναγκαίο να απαριθμήσω, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, αυτόν τον άγνωστο και παραμελημένο θησαυρό της Ελληνικής Ονοματολογίας. Αυτό πρέπει να γίνει, όχι μόνο για να θαυμάσουμε τη μοναδική ποικιλία αλλά και τη σοφία των αρχαίων Ελληνικών ονομάτων. Παρατηρώντας την αναγνώριση ενός προσώπου με το όνομά του, την προβολή της προσωπικότητάς του εξ ονόματος, καταλαβαίνουμε τις σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες που ισχυρίζονται ότι ο ήχος του ονόματος ενός ατόμου «το εφ' ώ τις καλείται», επηρεάζει την προσωπικότητα κάποιου, ανακινώντας κυτταρικές μνήμες.
Μια περίπτωση που αποδεικνύει την ιστορική αξία των Ελληνικών ονομάτων είναι η εξής: Είναι γνωστό ότι οι Kalash κάτοικοι του Αφγανιστάν ισχυρίζονται ότι κατάγονται από τους στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι Ελληνικές τους ρίζες μπορούν να βρεθούν στο λεξιλόγιό τους, στα έπιπλά τους, στην ζωγραφική τους, στη μουσική τους ή και στο ρουχισμό τους. Παρ' όλα αυτά, έχουμε παραμελήσει το πιο σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο, το όνομά τους (Κάλας) που ως τώρα θεωρούνταν Ινδικό. Αυτό συνέβη διότι δεν έχουμε διαιωνίσει ως τις μέρες μας το αρχαίο Μακεδονικό όνομα. Μπορεί να βρεθεί μόνο στο βιβλίο Ε/44,5/Πολυαίνου Στρατηγήματα: «... Όταν ο Μέμνων επετέθη στους Κυζικηνούς, φόραγε στο κεφάλι του την Μακεδονική περικεφαλαία. Βλέποντάς τον από τα τείχη της πόλεως, οι Κυζικηνοί τον πέρασαν για Κάλας, φίλο τους και σύμμαχο ...». Το Κάλας είναι Ελληνικό όνομα και όχι Ινδικό όπως νομίζαμε. Τα Ελληνικά ονόματα συνθέτουν την εικόνα, την ψυχή, την ταυτότητα και την ιστορία του έθνους μας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)