Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΥΓΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΥΓΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 4 Μαρτίου 2014

Η Μεθυλέωση και Θείωση - Γιατί είναι τόσο σημαντικές;


" Αν  δεις ποτέ ένα χάρτη του μετρό της Νέας Υόρκης , θα δεις ότι είναι ένα απίστευτα πολύπλοκο διασυνδεδεμένο σύνολο των σιδηροδρομικών γραμμών . Φαντασου τι θα συνέβαινε αν υπήρχε ένα διάλειμα-κενό σε αυτές τις διαδρομές . Ακόμη χειρότερα , φαντασου τι θα συνέβαινε αν έσπαζε σε κομμάτια ο σταθμός Penn και Grand Central Terminal . Πολλά από τα διασυνδεδεμένα τρένα θα επιβραδύναν ή θα σχολούσαν πρόωρα από τη βάρδια τους .

 Αν δεις, ακόμα,  ποτέ ένα χάρτη με τα βιοχημικά μονοπάτια/νευρώνες ενός ανθρώπου, θα δεις ότι είναι χιλιάδες φορές πιο περίπλοκος από ό, τι το μετρό της Νέας Υόρκης . Αυτός ο χάρτης θα απλωνόταν σε ένα τεράστιο τοίχο , και οι λέξεις θα ήταν τόσο μικρές που θα μπορούσες να τις διαβάσεις μόλις με τα βίας.

 Το πιο σημαντικό σύνολο των βιοχημικών μονοπατιών στο σώμα σου , ίσως ο κεντρικός σταθμό μεταγωγής για το σύνολο των εργασιών , είναι οι  "γραμμές του τρένου" που ειναι υπεύθυνες για την τήρηση δύο συγκεκριμένων αμαξοστοιχίων ( ή βιοχημικων διεργασίών) που λειτουργουν ομαλά . Είναι η « μεθυλίωση » το τρένο και το «θείωση » τρένο.

 Κάθε ρόλος στο σώμα μας είναι σημαντικός και ρυθμίζεται ή εξαρτάται από αυτές τις διεργασίες.

 Τα γονίδιά μας και η μεθυλέωση ελέγχουν, αν τα τρένα της μεθυλέωσης και της θείωσης πηγαίνουν αργά ή γρήγορα , και αν είναι πιθανό ή όχι να πάνε πιο γρήγορα τα βαγόνια τους  . Τα καλά γονίδια και η καλή διατροφή θα οδηγήσουν σε  χρόνο εξπρές τα τρένα . Τα κακά γονίδια και η κακή διατροφή με τις τοξίνες της θα οδηγήσουν τα τρένα στη καταστροφή.Τα καλά νέα  της περίπτωσης είναι ότι αυτές οι διαδικασίες μπορούν να καθορίζονται σχεδόν πλήρως μέσω της διατροφής , αποτοξίνωσης , και ειδικά συμπληρώματα διατροφής , ακόμη και αν έχεις "κακά " γονίδια .Η μεθυλίωση και η θείωση για να παραμείνουν σε  σταθερή τροχιά , το σώμα σου  χρειάζεται μια καθημερινή πηγή των τριών ειδικών βιταμινών B12 , Β6, και φυλλικό οξύ -ώστε να διατηρηθούν οι παραπάνω διαδικασίες σε λειτουργίες.

Εκτός Β12 , Β6 , και φυλλικό οξύ , το σώμα χρειάζεται παράλληλα
μια συνεχή πηγή του θείου για το τρένο  της θείωσης  . Αυτό προέρχεται από τρόφιμα όπως το μπρόκολο και το σκόρδο , καθώς και τα ψάρια , τα αυγά , οι ηλιόσποροι και τα πουλερικά , τα οποία είναι πλούσια σε μεθειονίνη , και μπορεί να ενισχυθεί με ειδικά θρεπτικά συστατικά, όπως NAC (n ακετυλοκυστεϊνη ) και το άλφα λιποϊκό οξύ και ένα βότανο όπως γαϊδουράγκαθο γάλα . "

Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010

Αϋπνίες και αντιμετώπιση

Πολλά άτομα πάσχουν από την λεγόμενη Αϋπνία. Θα σας προτείνω έναν τρόπο αντιμετώπισης από προσωπικό μου βίωμα και όχι τι λένε οι επιστήμονες ιατροί επί του θέματος.

Ας δουμε καταρχήν τί είναι η αυπνία:

Στην ουσία,  αϋπνία ονομάζουμε την κατάσταση κατά την οποία ένα άτομο νιώθει ότι η διάρκεια ή η ποιότητα του ύπνου του δεν είναι ικανοποιητικές.

Τις προάλλες ύστερα από μια κουραστική μέρα ήθελα τόσο πολύ να κοιμηθώ καλά και ήρεμα το βραδάκι. Μάταια όμως! Στριφογύριζα αριστερά-δεξία, σηκωνόμουν κάθε τρεις και λίγακι από το κρεβάτι διχώς να μπορώ να κοιμηθώ.Βασανιζόμουν κυριολεκτικά από τις αυπνίες που είχα εκείνο το βράδυ. Κάποια στιγμή έφερα στην αναμνησή μου, μια συμβουλή που είχε δώσει κατά τη διάρκεια του κυρήγματος ,στην ενορία μας, ένας εξαιρετικός ιερέας. Μας είχε πει λοιπόν, πώς αν κάποια βράδια έχουμε αυπνίες καλό και ωφέλιμο είναι να σηκωθούμε από το κρεβάτι μας και να κάνουμε απόδειπνο(προσευχή). Αποφάσισα, τότε να εφαρμόσω τα λόγια του ιερέως, που είχα ακούσει. Και όμως ίσχυε, κατά γράμμα ότι μας είπε. Τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά . Μόλις τελείωσα το απόδειπνο, δεν κατάλαβα για πότε με πήρε ο ύπνος. Και την επόμενη μέρα, ήμουν γεμάτος όρεξη για πνευματική και σωματική  εργασία.

Σου προτείνε αδερφέ, την επόμενη φορά που θα χεις αυπνίες  να προσευχηθείς στο Θεό. Αλλά να προσευχηθείς σωστά. Να είσαι προσηλωμένος στην προσευχή σου κατά τη διαρκειά της.

Υπόσχομαι πως θα κάνω και αναρτηση περί προσευχής

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010

Συναισθηματική ή βιολογική πείνα;


Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τους λόγους για τους οποίους καταφεύγετε στο φαγητό, συχνά με παρορμητικό και ανεξέλεγκτο τρόπο; Τρώτε για να παρέχετε τροφή στον εαυτό σας και να χορτάσετε ή για να «ταϊσετε» τα συναισθήματά σας; Είναι πράγματι η πείνα που σας οδηγεί στην υπέρμετρη κατανάλωση θερμίδων ή κάποια άλλη «ανικανοποίητη» πλευρά του εαυτού σας που δεν έχετε εξερευνήσει ακόμη επακριβώς; Πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να δώσουν απάντηση σε αυτό το ερώτημα ή αρνούνται τη διαφοροποίηση που υφίσταται μεταξύ των δύο αυτών καταστάσεων. «Εγώ τρώω όταν πεινάω», ισχυρίζεται κανείς, ή «η πείνα μου είναι πραγματική»! Είναι γεγονός ότι δύσκολα διακρίνει κανείς τη διαφορά και, ακόμη δυσκολότερα, παραδέχεται ότι οι λόγοι που δεν οργανώνει καλύτερα και δεν βελτιώνει τη διατροφική του συμπεριφορά είναι καθαρά ψυχολογικοί.

Συναισθηματική πείνα
Η συναισθηματική πείνα αναφέρεται στην κατάσταση εκείνη κατά την οποία η τροφή λαμβάνεται για την κάλυψη συναισθηματικών αναγκών που δεν καλύπτονται με άλλους τρόπους. Μια συγκεκριμένη συναισθηματική ανάγκη, π.χ. η μοναξιά, η βαρεμάρα, η ντροπή, η θλίψη προκαλούν την αναζήτηση και λήψη τροφής και όχι το πραγματικό αίσθημα της πείνας. Μόλις δεν νιώθει κανείς καλά, αναζητά άμεσα το φαγητό! Παράλληλα, σε αυτές τις περιπτώσεις επικρατεί η πεποίθηση ότι το φαγητό αποτελεί μια μεγάλη απόλαυση και ότι τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτό, κανείς δεν μπορεί να το αποχωριστεί εύκολα. Το άτομο που καταφεύγει στο φαγητό για συναισθηματικούς λόγους ανυπομονεί να έρθει η στιγμή που θα βρεθεί μόνο του για να φάει. Τότε, νιώθει πραγματικά ο «εαυτός» του και απολαμβάνει αυτό που τον κάνει πάντοτε να νιώθει καλύτερα και ευχάριστα, δηλαδή το φαγητό!

Τα αποτελέσματα της τακτικής αυτής είναι, βέβαια, σημαντικά! Η υπέρμετρη κατανάλωση θερμίδων, ιδιαίτερα όταν κανείς δεν πεινά και επομένως δεν τις χρειάζεται, οδηγεί καταρχήν σε αίσθημα προσωπικής δυσαρέσκειας. Δεν είναι ευχάριστο να νιώθει κανείς ότι δεν ελέγχει τον εαυτό του και ότι ουσιαστικά εξαρτάται από κάτι άλλο, πιο δυνατό από αυτόν, το φαγητό, για τη βελτίωση της διάθεσής του! Κατά δεύτερον, η κακή συνήθεια της συναισθηματικής πείνας αποφέρει συχνά παραπανίσια κιλά και πιθανώς μια επιδεινούμενη παχυσαρκία. Οι κίνδυνοι για την υγεία είναι σημαντικοί, ειδικά από τις επιπτώσεις της παχυσαρκίας αλλά και από τη συχνή κατανάλωση τροφών χαμηλής θρεπτικής αξίας.

Διάκριση
Είναι γεγονός όμως ότι η συναισθηματική και η βιολογική πείνα δύσκολα διακρίνονται. Χρειάζεται προσπάθεια και διαρκής εκπαίδευση για τον εντοπισμό των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους. Παρ’ όλα αυτά, αξίζει η προσπάθεια. Όταν νιώσετε το αίσθημα της «πείνας» να σας πλησιάζει και πάλι απροειδοποίητα και απειλητικά, προσπαθήστε να συνειδητοποιήσετε τι ακριβώς νιώθετε εκείνη τη στιγμή: πεινάτε πραγματικά ή κάποιο δυσάρεστο συναίσθημα σας βασανίζει; Μπορεί απλά να βαριέστε εκείνη τη στιγμή και να μην γνωρίζετε πώς να γεμίσετε το χρόνο σας ή πώς να νιώσετε πιο «γεμάτοι». Προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο μπορείτε σταδιακά να ελέγξετε περισσότερο τον εαυτό σας και να αποφύγετε αν μη τι άλλο μια άσκοπη κατανάλωση θερμίδων ή και ένα βουλημικό επεισόδιο!

Μπορείτε να διαβάσετε ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συναισθηματικής και βιολογικής πείνας και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσατε να διακρίνετε τις δύο αυτές καταστάσεις:
- Η συναισθηματική πείνα μάς καταβάλλει ξαφνικά. Τη μια στιγμή δεν σκεφτόμαστε το φαγητό και την άλλη «λιμοκτονούμε». Η διακύμανση είναι ακραία.
Αντιθέτως, η βιολογική πείνα επέρχεται σταδιακά. Το στομάχι γουργουρίζει, η ενέργεια του οργανισμού μειώνεται και προοδευτικά επέρχονται τα σημάδια ότι η ώρα του φαγητού έφτασε.
- Η συναισθηματική πείνα αφορά τη λήψη συγκεκριμένης τροφής, π.χ., μακαρόνια, σοκολάτα κλπ. Υποκατάστατα δεν αποφέρουν την ίδια αίσθηση ικανοποίησης.
Αντιθέτως, η βιολογική πείνα αναφέρεται σε πολλαπλές διατροφικές επιλογές. Προτιμήσεις υπάρχουν, είναι όμως ανοιχτές σε εναλλακτικές επιλογές.
- Η συναισθηματική πείνα εντοπίζεται στο …κεφάλι και στη σκέψη. Θέλουμε τη γεύση της σοκολάτας στο στόμα μας, σκεφτόμαστε την όψη ή τη γεύση του φαγητού που θα καταναλώσουμε.
Αντιθέτως, η βιολογική πείνα εντοπίζεται στο στομάχι. Είναι άδειο, κενό, γουργουρίζει και, ίσως, πονά από την πείνα.
- Η συναισθηματική πείνα είναι άμεση και επιτακτική. Πρέπει να φάμε ΤΩΡΑ! Είναι φυσικό γιατί η συναισθηματική ένταση επιζητά άμεσο εφησυχασμό μέσω του φαγητού.
Αντιθέτως, η βιολογική πείνα έχει «υπομονή» και μπορεί να περιμένει! Θέλουμε να φάμε σύντομα, όχι όμως και το αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο.
- Η συναισθηματική πείνα συνδέεται άμεσα με ένα συναίσθημα ή μια κατάσταση που μας αναστάτωσε, ένα διαπληκτισμό στη δουλειά, μια συζυγική διένεξη κλπ.
Αντιθέτως, η βιολογική πείνα προκύπτει ως φυσική ανάγκη του οργανισμού. Ίσως να έχουν περάσει και 4-5 ώρες από το τελευταίο μας γεύμα.
- Η συναισθηματική πείνα αφορά κατάποση φαγητού που είναι αυτόματη, μηχανική, χωρίς να την πολυκαταλαβαίνουμε. Σαν κάποιος άλλος να βάζει τις μπουκιές του φαγητού στο στόμα μας, σαν κάποιος άλλος να μασά την τροφή. Συχνά δεν συνειδητοποιεί κανείς και τις ποσότητες φαγητού που καταναλώνει με αυτό τον τρόπο.
Αντιθέτως, η βιολογική πείνα αφορά μια επιλογή που είναι συνειδητή και υπάρχει επίγνωση του τι τρώμε κάθε στιγμή: τι τσιμπάμε με το πιρούνι μας, τι μασάμε, πόσο σάντουιτς τρώμε, μισό ή ολόκληρο;
- Υπό την επήρεια της συναισθηματικής πείνας δεν «σταματάμε» όταν έχουμε χορτάσει και, κατ’ ουσίαν, δεν χορταίνουμε ποτέ! Είναι φυσικό γιατί οι συναισθηματικές ανάγκες δεν καλύπτονται και δεν καταπραϋνονται» εύκολα ακόμη και όταν το στομάχι έχει γεμίσει.
Όταν όμως έχουμε χορτάσει τη βιολογική μας πείνα, «σταματάμε» με το αίσθημα του κορεσμού. Τρώμε με σκοπό να τροφοδοτήσουμε τον οργανισμό μας με ενέργεια και θρεπτικά συστατικά και μετά απλά σταματάμε.
- Τη συναισθηματική πείνα συνοδεύει αίσθημα ενοχής. Είναι παράδοξο, αλλά τρώει κανείς για να νιώσει καλύτερα και καταλήγει να νιώθει χειρότερα. Κατηγορεί τον εαυτό του και υπόσχεται ότι από αύριο θα ξεκινήσει δίαιτα, γυμναστήριο κλπ.
Αντιθέτως, η ικανοποίηση της βιολογικής πείνας δεν επιφέρει ντροπή ή ενοχές. Το φαγητό, όπως και το οξυγόνο που αναπνέουμε, είναι απολύτως αναγκαία για την επιβίωσή μας.

Συναισθηματική ισορροπία
Ίσως λοιπόν χρειάζεται να αντιστρέψουμε τα πράγματα και να δώσουμε μεγαλύτερη σημασία στη διατήρηση της ψυχικής και συναισθηματικής μας ισορροπίας, που θα αποφέρει και μια πιο υγιή διατροφική συμπεριφορά και σωματική κατάσταση. Ποια συναισθήματα οδηγούν κάθε άνθρωπο σε υπερβολική κατανάλωση θερμίδων και, επομένως, σε μια πιο ανθυγιεινή ζωή; Γιατί οι περισσότερες δίαιτες αδυνατίσματος αποτυγχάνουν; Μήπως δεν λαμβάνονται πάντα υπόψη οι ψυχολογικοί μηχανισμοί δημιουργίας αλλά και διατήρησης της παχυσαρκίας;

Η διάκριση μεταξύ συναισθηματικής και βιολογικής πείνας είναι απαραίτητη καθώς αυτή αποτελεί πολλές φορές την ειδοποιό διαφορά προκειμένου να μπορέσει κανείς να διατηρήσει μια δίαιτα, να χάσει τα επιθυμητά κιλά, να διατηρήσει την απώλεια βάρους κοκ. Αν κάποιος μπορέσει να εστιάσει στον έλεγχο του εαυτού του, στα κίνητρα και τις επιθυμίες του, στα ψυχολογικά κενά που του καλύπτει το φαγητό, τότε θα μπορέσει να συνειδητοποιήσει το ρόλο που παίζει το φαγητό στη ζωή του και, με αυτό τον τρόπο, να πειθαρχήσει καλύτερα και να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα διατροφής. Όταν το φαγητό καλύπτει βασικές συναισθηματικές ανάγκες, όταν αποτελεί ένα «μέσο» για να γίνεται η ζωή πιο ευχάριστη ή ίσως και πιο ανεκτή, δεν σταματά και δεν ελέγχεται έτσι απλά, μόνο με μια δίαιτα. Πρέπει πρώτα να συνειδητοποιηθούν οι συναισθηματικές ανάγκες και να ελεγχθούν προκειμένου το άτομο να πειθαρχήσει και διατροφικά. Η εκλογίκευση και η πληροφόρηση δεν αρκούν καθώς το συναίσθημα είναι πιο ισχυρό από τη λογική και το άτομο θα καταφύγει και πάλι στο φαγητό όταν νιώσει άσχημα και επιδιώξει να καταπραϋνει τα δυσάρεστα συναισθήματά του. Όταν πάντα έτρωγε ένα γλυκό για να αποφύγει τη θλίψη του, όταν πάντα εξευμένιζε το θυμό του με ένα πλούσιο γεύμα, πώς να «εξαλείψει» έτσι απλά αυτά τα δύσκολα συναισθήματα…
 
ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2009

Ο αυνανισμός είναι καλός



Καμπέρα: Οι άνδρες που αυνανίζονται συχνά, ελαττώνουν σημαντικά τις
πιθανότητες να προσβληθούν από καρκίνο του προστάτη, όπως αποκαλύπτει
σχετική έρευνα Αυστραλών επιστημόνων που δημοσιεύθηκε στο New Scientist.
Συγκεκριμένα, όπως επισημαίνουν οι ίδιοι, η απουσία εκσπερμάτωσης
προκαλεί τη συγκέντρωση καρκινογόνων χημικών ουσιών στον προστάτη, ενώ
τονίζουν ότι η σεξουαλική επαφή δεν έχει τα ίδια θετικά αποτελέσματα με
τον αυνανισμό, καθώς εγκυμονεί τον κίνδυνο προσβολής από σεξουαλικά
μεταδιδόμενα νοσήματα.


Στο πλαίσιο της μελέτης, οι Αυστραλοί ερευνητές πραγματοποίησαν
συνεντεύξεις με 1.000 πάσχοντες από καρκίνο του προστάτη σχετικά με τη
σεξουαλική συμπεριφορά τους, και σύγκριναν τις απαντήσεις τους με τις
αντίστοιχες άλλων 1.250 υγιών ανδρών. Αυτό που διαπίστωσαν ήταν ότι οι
άνδρες που εκσπερμάτωναν σε συχνότερη βάση κατά την ηλικιακή περίοδο από
τα 20 έως τα 50 έτη, είχαν τις μικρότερες πιθανότητες να προσβληθούν από
καρκίνο του προστάτη.


Τα θετικά αποτελέσματα, μάλιστα, ήταν μεγαλύτερα αν η συχνότητα των
εκσπερματώσεων άγγιζε τις πέντε φορές την εβδομάδα και λάμβανε χώρα
πλησιέστερα στην ηλικία των 20 ετών. Παλαιότερη έρευνα είχε καταλήξει
στο συμπέρασμα ότι οι πολλαπλοί ερωτικοί σύντροφοι αύξαναν την
πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του προστάτη. Ωστόσο, οι Αυστραλοί
ερευνητές τονίζουν ότι το εν λόγω συμπέρασμα είναι μερικώς ανακριβές,
καθώς εστίασε στη σεξουαλική επαφή και τα μεταδιδόμενα εξ αυτής νοσήματα.


"Η προστασία από τον καρκίνο του προστάτη μπορεί να προκύψει και μέσω
του αυνανισμού, ο οποίος ευνοεί την έκπλυση του προστάτη κατά την
εκσπερμάτωση, απομακρύνοντας έτσι καρκινογόνες ουσίες που συσσωρεύονται
εκεί", αναφέρει χαρακτηριστικά ένα από τα βασικά μέλη της επιστημονικής
ομάδας.