Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010

Είναι ο Χριστιανισμός και ο Ελληνισμός εχθροί;


Σήμερα, εποχή έντονων αναζητήσεων για το μέλλον του ελληνισμού, πολλοί ψάχνουν να βρουν τα αίτια της προβληματικής καταστάσεώς του. Ορισμένοι νόμισαν πως βρήκαν τον μεγάλο ένοχο. Λέγουν: "Ο Χριστιανισμός είναι ο καταστροφέας του λαμπρού ελληνικού πολιτισμού, ο Χριστιανισμός είναι το σκότος που κάλυψε το ελληνικό φως".
 Ο Χριστιανισμός ρίζωσε όπου υπήρχε Ελληνικός πολιτισμός
Εμείς όμως θα ρωτήσουμε: Ποιοι δέχθηκαν τον Χριστιανισμό; Δεν υπάρχει δεύτερη γνώμη, ότι τον Χριστιανισμό τον εδέχθησαν οι Έλληνες και όσοι είχαν επηρεασθεί βαθιά από τον ελληνικό πολιτισμό. Από τους αρχαίους λαούς, οι οποίοι είχαν συγκροτήσει ισχυρούς πολιτισμούς πριν την εμφάνιση του Ιησού ΧΡΙΣΤΟΥ, μόνο οι Έλληνες και όσοι είχαν επηρεασθεί ισχυρά απ' αυτούς δέχθηκαν μαζικά τον Χριστιανισμό. Αυτοί και κανένας άλλος. Οι Εβραίοι παρ' ότι στα πλαίσια του έθνους τους εμφανίστηκε και έδρασε ο Ιησούς ΧΡΙΣΤΟΣ δεν ΤΟΝ εδέχθησαν. Οι Χριστιανοί ανάμεσα στους Εβραίους ήσαν πάντα μια μικρή ομάδα, η οποία την εποχή της Ιουδαϊκής επαναστάσεως του 70 μ.Χ. αποχωρίσθηκαν από τον κορμό του Εβραϊκού έθνους.
Η Εβραϊκή παράδοση αποδείχθηκε στην πράξη αντίθετη και εχθρική με τον Ιησού ΧΡΙΣΤΟ. Επίσης και οι Πέρσες δεν εδέχθησαν μαζικά τον Ιησού ΧΡΙΣΤΟ. Στην Περσία το Ευαγγέλιο του Ιησού ΧΡΙΣΤΟΥ κηρύχθηκε, όμως οι χριστιανοί ουδέποτε ήσαν κάτι περισσότερο από μια μικρή μειοψηφία. Στις Ινδίες είχαμε παρόμοια περίπτωση. Στις Ινδίες τον Χριστιανισμό κήρυξε ο Απόστολος Θωμάς. Η εκκλησία του Αποστόλου Θωμά είναι μία από τις αρχαιότερες εκκλησίες, όμως απέμεινε απομονωμένη μέχρι την εποχή μας, σχεδόν 2000 χρόνια, στις Ν.Δ. ακτές της Ινδίας. Η κουλτούρα των Ινδιών φαίνεται να προβάλει μια ιδιαίτερη αντίσταση στον Χριστιανισμό. Το ίδιο παρατηρούμε σ' όλο τον χώρο της Άπω Ανατολής. Ο Χριστιανισμός σε διάφορες ευκαιρίες διδάσκεται αλλά πουθενά δεν ρίζωσε και δεν αναπτύχθηκε, όπως στο χώρο όπου είχε δεχθεί το ελληνικό πνεύμα. Μιλώντας γενικά μπορούμε να πούμε, ότι οι ανατολικοί πολιτισμοί απεδείχθησαν σε μεγάλο βαθμό ασύμβατοι με τον Χριστιανισμό.
Ενώ αντίθετα, όπου έχουν διαδοθεί οι ελληνικές πολιτιστικές αξίες εκεί ο Χριστιανισμός ριζώνει και επικρατεί. Είναι ενδιαφέρον να επισημάνουμε ότι έχουμε ένα φαινόμενο χωρίς εξαιρέσεις. Όπου ο ελληνισμός διαδόθηκε και επηρέασε σοβαρά τα πνεύματα, ο Χριστιανισμός ακολούθως επικράτησε. Τα σύνορα εξαπλώσεως του Χριστιανισμού συμπίπτουν ακριβώς με τα σύνορα εξαπλώσεως του ελληνισμού. Δεν υπήρξε περίπτωση λαού που δέχθηκε σοβαρή επίδραση του ελληνισμού και να μη δέχθηκε τον Ιησού ΧΡΙΣΤΟ στην συνέχεια. Όπως δεν υπήρξε περίπτωση λαού ανατολικού πολιτισμού που να δέχθηκε μαζικά τον Ιησού ΧΡΙΣΤΟ.
Φαίνεται πως υπάρχουν μέσα στον ελληνικό πολιτισμό κάποια στοιχεία που βοηθούν την αποδοχή του Ιησού ΧΡΙΣΤΟΥ ενώ αντίθετα υπάρχουν κάποια στοιχεία στην ανατολική πολιτιστική παράδοση που είναι αντίθετα.
Καθώς κινούμαστε στην επιφάνεια των ιστορικών φαινομένων διαπιστώνουμε κάτι ακόμα πολύ χαρακτηριστικό. Η πίστη στον Ιησού ΧΡΙΣΤΟ βοήθησε στις δύσκολες στιγμές της ιστορίας μας να κρατήσουμε την ελληνικότητά μας. Μείναμε Έλληνες γιατί κρατήσαμε την πίστη μας στον ΧΡΙΣΤΟ. Μπορεί να χάσαμε την γλώσσα μας στο Ερζερούμ ή την Καισάρεια, μπορεί να χάσαμε την ελληνική παιδεία μας, εφ' όσον όμως κρατήσαμε τον ΧΡΙΣΤΟ, η ελληνικότητα ήταν αυτονόητη και παρούσα. Αντιθέτως όσοι Έλληνες εγκατέλειψαν τον Ιησού ΧΡΙΣΤΟ, έστω κι αν διατήρησαν την ελληνική γλώσσα έχασαν την ελληνική τους συνείδηση. Το φαινόμενο αυτό το παρατηρούμε στους Τουρκοκρητικούς, στους Τουρκοκύπριους, στους Βαλάαδες της Κοζάνης, στην μερίδα των Ποντίων που εξισλαμίστηκαν. Αυτοί εγκατέλειψαν τον ΧΡΙΣΤΟ και διατήρησαν την ελληνοφωνία τους. Η ελληνοφωνία δεν βοήθησε καθόλου στην διατήρηση της ελληνικότητός τους.
Κι εδώ έχουμε ένα φαινόμενο με απόλυτη ισχύ. Εγκατάλειψη του Ιησού ΧΡΙΣΤΟΥ με διατήρηση της ελληνοφωνίας συνοδεύεται πάντα από την απώλεια της ελληνικότητας. Ενώ αντιθέτως, η απώλεια της ελληνοφωνίας σε συνδυασμό με την πίστη στον ΧΡΙΣΤΟ συνοδεύεται πάντα με τη διατήρηση της ελληνικότητας.Αυτό υπαινίσσεται, ότι η πίστη στον ΧΡΙΣΤΟ εγκλείει μυστικά και το ελληνικό πολιτιστικό υπόβαθρο. Τέλος υπήρξε και μια κατηγορία λαών, οι οποίοι εδέχθησαν τον Χριστιανισμό ενώ ευρίσκοντο σε κάποιο στάδιο βαρβαρισμού. Μιλάμε για τα Γερμανικά και Σλαβικά φύλα, τους Σκανδιναβούς, τους Άγγλους τους Ιρλανδούς. Αυτοί οι λαοί, όλοι χωρίς εξαίρεση, σε κάποιο στάδιο της αναπτύξεώς τους ενδιαφέρθηκαν ζωηρά και προσέλαβαν τον ελληνικό πολιτισμό. Είναι ενδιαφέρον να επισημάνουμε, ότι μόνο αυτοί οι λαοί ενδιαφέρθηκαν ζωηρά για τον ελληνικό πολιτισμό και όχι οι Αφγανοί, οι Ινδοί και οι Κινέζοι. Και αυτή η περίπτωση αποτελεί ισχυρή ένδειξη της αμοιβαιότητας Χριστιανισμού και ελληνισμού.
Διαπιστώσαμε μέχρι τα τώρα, ότι ο ελληνικός χώρος ήταν ιδεώδης για το χριστιανικό κήρυγμα, ότι η πίστης στον Ιησού ΧΡΙΣΤΟ προφύλαξε την ελληνικότητα και ότι βαρβαρικοί λαοί, οι οποίοι εδέχθησαν τον ΧΡΙΣΤΟ, εν συνεχεία εδέχθησαν και τον ελληνικό πολιτισμό. Αυτά είναι πολύ ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη μιας βαθύτερης συγγένειας ανάμεσα στον ελληνισμό και τον χριστιανισμό. Όμως παρ' όλα αυτά κάποιοι ισχυρίζονται πως ο Χριστιανισμός κατέστρεψε τον ελληνισμό.

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

Πόσο καθαρρά η τουρκία πήρε τη δευτερη θέση στο μουντομπάσκετ;

Πόσο δίκαια πήρε άραγε η Τουρκία τη δεύτερη θέση;
Όλοι ξέρουμε λίγο πολύ για τα σφυριγματα που πήρε η Τουρκία από το τρίποντο του διαμαντιδη που δεν μας μέτρησαν στο μεταξυ μας αγωνα μέχρι τις τεχνικές ποινες εις βάρος της Τουρκιας που δε δινοταν. Για να δουμε όμως το παρακάτω βιντεο από τον αγωνα με την Σερβια


επίσης δειτε προσεκτικα και την φάση εδω στο 1.10-1.13 . Ηταν καθαρό το κόψιμο ή μηπως, λέω μηπως είχε γινει φάουλ;

Στροφή της Ρωσίας στο Χριστιανισμό



Ύστερα από εβδομήντα χρόνια σκληρού διωγμού εναντίον της Εκκλησίας και των χριστιανών το λεγόμενο "σιδηρούν παραπέτασμα" έπεσε και μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα άρχισε να διαμορφώνεται. Το ρωσικό κράτος πλέον συμπορεύεται με την επίσημη ρωσική Εκκλησία και ο απλός  λαός τρέχει σαν διψασμένος στους ιερούς ναούς του οποίους το άθεο σταλινικό κράτος λεηλάτησε πριν λίγες δεκαετίες.
Για όσους όμως νοσταλγούν ακόμη το στυγνό σταλινικό καθεστώς της πρώην ΕΣΣΔ και για όσους ύμνησαν τον Στάλιν, αποστομωτική απάντηση έδωσε το πιο επίσημο σήμερα στόμα της Ρωσίας. Συγκεκριμένα ο πρόεδρος της χώρα Ντμίτρι Μεντβέντεφ έγραψε στο πρσωπικό του ιστολόγιο τα εξής:"Η δολοφονία εκατομμυρίων ανθρώπων κατά την διακυβέρνηση του Σοβιετικού δικτάτορα Ιωσήφ Στάλιν δεν μπορεί να δικαιολογηθεί" Και αποκαλώντας την "καταστολή" και τις διώξεις κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 "μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στη ρωσική ιστορία", πρόσθεσε: "Είμαι πεπεισμένος ότι οι εθνικές τραγωδίες είναι τόσο ιερές όσο και οι νίκες". Ο ρώσος πρόεδρος απέρριψε επίσης τις δικαιολογίες των απολογητών του άθεου μαρξιστικού καθεστώτος.
Πρέπει να προσεχθούν πολύ οι ορθότατες αυτές επισημάνσεις του Ρώσου προέδρου, διότι είναι απόσταγμα της πικρής πείρας του μαρτυρικού ρωσικού λαού, ο οποίος επί επτά δεκαετίες υφίστατο την τυραννία μιας αδίστακτης αντιχριστιανικής και αντιανθρωπιστικής ιδεολογίας.
Βέβαια και σήμερα οι αντίχριστες δυνάμεις εξακολουθούν με άλλο προσωπείο να ειδωλοποιούν πρόσωπα, που χλευάζουν το Χριστό και την Εκκλησία του. Έχουμε δηλαδή και σήμερα αντίχριστο ήθος και διωγμό από πολλές κατευθύνσεις.
Δυστυχώς τα φρικτά παθήματα και οι εβδομηντάχρονοι διωγμοί του ορθόδοξου ρωσικού λαού και του κλήρου δεν έχουν γίνει μ΄λαθημα για μερικούς "σοσιαλισικούς" και "προοδευτικούς" κύκλους της χώρας μας!


Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Η απαξιωση των πολιτικών και ο αντίχριστος (1)

Ένα από τα φαινόμενα που παρατηρείται τον τελευταίο διάστημα είναι αυτό της απαξίωσης των πολιτικών προσώπων. Σε κάθε χώρα η δυσαρέσκεια προς το πολιτικό συστημα και τους πολιτικούς, συμφωνα με δημοψηφίσματα, αγγίζει τρομερα υψηλά ποσοστά. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Πως λοιπόν μπορούν να εξηγηθουν πως ο περισσότερος πληθυσμός της γης μένει ανικανοποίητος με τις κυβερνησεις που εκλέγει. Παρεμπειπτόντως, ο βασικότερος λόγος που αισθανεται ο λαός αυτη την απέχθεια προς το πολιτικό συστημα είναι τα βαριά οικονομικά μέτρα αφου τα λαμόγια μας έχουν κάνει όλους διεθνως υλιστές, υπερκαταναλωτές και φραγκοφονιάδες. Έτσι , ακούμε συχνά από διάφορους πολιτικους εκπρόσωπους για αυξησης των όριων συντάξεων ηλικίας, αυξησης φόρων  και μείωση μισθών. Βέβαια αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα  και σε 2-3 ακόμα κρατη ,σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ΄οτι στον υπόλοιπό κόσμο. Η χώρα μας είναι μία από αυτές και ταυτόχρονα ήταν η κερκόπορτα για την οικονομικη κριση σε όλη την ευρώπη. Η Ελλάδα είναι η δευτερη χωρα που χτυπησε η «φτιαχτη» οικονομική κριση μετά την Αμερική. Στο πάτο που βρίσκεται αυτή τη περίοδο η χώρα μας θα έλθουν και άλλες χώρες στη συνέχεια και να στε σιγουροι. Γιατι στόχος της παγκοσμιοποίησης ειναι η εξαθλίωση των λαών
Κλείνοντας την παρένθεση, ας επανέλθουμε στο αρχικό μας θέμα......Γιατί λοιπόν συμβαίνουν όλα αυτά; Μα φυσικά για να έρθει το μεγάλο τους το αφεντικό, το οποίο δεν είναι άλλος από τον υιό της απώλειας. Όλοι ξέρουμε για αυτόν, όλοι έχουμε διαβάσει την Θεία Αποκάλυψη . Πως θα ρθεί ο αντίχριστος ως παγκόσμιος κυβερνητης αν δεν σιχαθείς εσύ τον νυν πολιτικό που σε κυβερνάει; Πως θα γινει η πανθρησκεία, αν δε μας πεισουν ότι όλες οι θρησκείες αναζητουν κάποιο ανώτατο ων που λέγεται Θεός*; Πως θα ρθει το παγκόσμιο νόμισμα, εν ονόματι Αμέρο ( ή clobo) αν δε καταρεύσει  το ευρω, το δολάριο και το γέν; Όλα αυτά ειναι σημεία των καιρών που πρέπει να γινουν και θα γίνουν. Διότι όλοι έχουν τα σχεδιά τους, μας ειτε θέλοντας ειτε όχι προωθουν το σχέδιο του Θεού!(Παΐσιος)

Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

Super Ανέκδοτο- Τι είναι πολιτική;

Διαβάστε το και ξεκαρδιστείτε τα στα γέλια.

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:
- Μπαμπά, τι είναι πολιτική;
Ο πατέρας, που είναι φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια ωριμότητας, του απαντάει με ένα παράδειγμα:
- Κοίταξε παιδί μου... Μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας.
Η μαμά, είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα μέσα στο σπίτι. Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την οικονομία του σπιτιού.
Η υπηρέτρια, είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν.
Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν γύρω της. Τέλος, το μωρό που έχουμε σπίτι συμβολίζει το μέλλoν της χώρας.
Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;
- Εντάξει μπαμπά, απαντάει ο μικρός, και σκεφτικός πηγαίνει στο κρεβάτι του.
Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα, ακούει κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί...
Πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του, ανοίγει την πόρτα και βλέπει μόνο τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται.
Ο πατέρας άφαντος! Τον πιάνει πανικός!
Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει ύποπτους θορύβους... Πλησιάζει, κοιτάει και βλέπει τον πατέρα του με την υπηρέτρια στα τέσσερα! Κάγκελο ο πιτσιρίκος!!!
"Τι να κάνω;", σκέφτεται, "να ξυπνήσω την μαμά; Θα δει τον μπαμπά με την υπηρέτρια. Να διακόψω τον μπαμπά; Ντρέπομαι, και ποιος θα αλλάξει το μωρό;;; Εγώ δεν ξέρω να το κάνω..."
Αποφασίζει, λοιπόν να κάνει την πάπια και πάει για ύπνο. Το επόμενο μεσημέρι, μετά το φαγητό, λέει ο πατέρας στον γιο:
- Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;
- Ναι πατέρα, τα σκέφτηκα.
- Και τι συμπέρασμα έβγαλες;
- Όταν η κυβέρνηση κοιμάται, το μεγάλο κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη , η κοινή γνώμη αδιαφορεί, και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα σκατά !!

Παρατηρήσεις για τα σημερινά γεγονότα



Πολύς ντόρος έγινε σήμερα για τα δυο γεγονότα που συνέβησαν στη θεσσαλονίκη, αφ΄ ενός την επίθεση των φορτηγατζήδων εναντίον του κυρίου Μίχαλου αφ' ετέρου τον εκσφενδονισμό του παπουτσιού από έναν αγανακτισμένο πολίτη στον πρωθυπουργό της χώρας.Εμείς ας σταθούμε στο δεύτερο.
Με πολύ ενδιαφέρον παρακολούθησα το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΛΤΕΡ όπου οι δημοσιογρλαφοι του σταθμού σχολίαζαν τα προαναφερθέντα γεγονότα. Τόσο ο κ. Χατζηνικολάου όσο και η κυρία Μακρή τόνιζαν επανειλημμένα ότι το παπούτσι πετάχτηκε απο μέλος ακροδεξιάς οργάνωσης που έχει στόχο την κατάργηση των δημοκρατικών θεσμών και απειλεί την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας. Δεν δίστασαν μάλιστα να τον χαρακτηρίσουν περιθωριακό χωρίς όμως να γνωρίζουν  την οργάνωση από την οποία προέρχεται.Όποιον πολίτη όμως και να ρωτήσουν θα διαπίστωναν ότι κυριαρχεί η ίδια και μεγαλύτερη οργή απέναντι στους πολιτικούς
που μέσω του μνημονίου υπέγραψαν το θάνατο της Ελλάδας.
Ο συγκεκριμένος κύριος ,λοιπόν, ανήκει στο πατριωτικό μέτωπο, οργάνωση η οποία βασίζεται στα αγνά ιδανικά της φυλής μας. Δεν είναι περιθωριακή οργάνωση ούτε έχει σχέση με τη χρυσή αυγή ή άλλες ακροδεξιές ομάδες. Δυστυχώς όμως στην ελληνική κοινωνία δεν έχουμε καταλάβει την ουσιώδη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στον πατριωτισμό και στον ακραίο εθνικισμό. Για αυτό άλλωστε οδηγούμαστε σε τέτοιες συγχύσεις.
Ψάλλουμε τον εθνικό μας ύμνο και αμέσως μας πετούν τη ρετσινιά του φασίστα.Υποστηρίζουμε ότι πρέπει να υπάρχει έλεγχος στην εισροή μεταναστών στη χώρα μας και να τεθεί ποσόστωση ώστε να περιοριστούν τα προβλήματα που ταλανίζουν τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία και μας αποκαλούνε ακροδεξιούς. Μαθαίνουμε την ελληνική ιστορία και τη διδάσκουμε στις νέες γενιές και αμέσως πέφτουν βροχή οι χαρακτηρισμοί από τους αριστερίζοντες και τους δήθεν προοδευτικούς.Μιλούμε για τις αλύτρωτες πατρίδες και μας αποκαλούν ρομαντικούς.
Δεν έχουν καταλάβει όμως ότι εκτοξεύοντας προπηλακισμούς δεν πετυχαίνουν απολύτως τίποτα, ίσα-ίσα αποδεικνύουν πως δεν έχουν επιχειρήματα για να αντιμετωπίσουν τις απόψεις του αγνού πατριώτη.Και πέραν αυτού άθελά τους γίνονται όργανα της Νέα Εποχής που αποσκοπεί στην διάλυση των εθνικών κρατών και τη δημιουργία ενός παγκόσμιου κράτους που θα αποτελείται από πολίτες πιόνια στα χέρια των μεγάλων, χωρίς φωνές αντίδρασης, δίχως επαναστατικότητα αλλά με συμπεριφορά παθητική απέναντι στα  γεγονότα που θα συμβαίνουν γύρω τους.
Εμείς επομένως οφείλουμε να αψηφούμε καθένα που προσπαθεί με ειρωνεία να αντιμετωπίζει τις ιδέες μας και ακλόνητοι να προασπίζουμε τα ιδανικά της πατρίδας μας που έχει τόσο ένδοξη ιστορία την οποία καλούμαστε να συνεζίσουμε και στο μέλλον.