Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

Η 28η Οκτωβρίου 1940 και η συμβολή της Κύπρου

Όταν η λαίλαπα του Ναζισμού και του Φασισμού ξεχύθηκε σαν πύρινη λάβα εκραγέντος ηφαιστείου, ενάντια στην υπόλοιπη ανθρωπότητα και έθνη ισχυρά και μεγάλα, ή προσκυνούσαν, χωρίς να πολεμήσουν ή συνετρίβοντο μέσα σε λίγες μέρες, όπως η Πολωνία, η Δανία, η Νορβηγία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Γαλλία. και περίφημα οχυρωματικά έργα, όπως η περίφημη γραμμή ΜΑΖΙΝΟ, δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τους σιδηρόφρακτους λύκους του Βερολίνου και της Ρώμης, έμελλε, σ' αυτήν τη μικρή απόφυση της Ευρωπαϊκής ηπείρου, σε αυτόν τον κακοτράχαλο τόπο, που φέρει το όνομα ΕΛΛΑΔΑ, να κερδηθεί η πρώτη νίκη των ελευθέρων ανθρώπων, ενάντια στη συμμαχία του Άξονα Βερολίνου - Ρώμης - Τόκιο.
Εκείνη την αυγή της 28ης Οκτωβρίου 1940, όταν κίνησε ο Ιταλός πρέσβης, σαν όργανο του σκότους και πήγε στο σπίτι του τότε πρωθυπουργού της Ελλάδας Ιωάννη Μεταξά, για να ζητήσει από αυτόν «γην και ύδωρ», την παράδοση, δηλαδή, του Έθνους των Ελλήνων στους αυθέντες του, ακούστηκε περήφανη η απάντηση από το γηραιό πρωθυπουργό: «Όχι, δεν θα περάσετε», βγαλμένη από τα βάθη της Ελληνικής Ιστορίας. Και αυτήν την απάντηση την ενστερνίσθηκε ο Ελληνικός λαός και ξέχασε μεμιάς έριδες και διχοστασίες, που πάρα πολλές υπήρχαν, και ενωμένος ακολούθησε το προσκλητήριο της ηγεσίας του και όρμησε στα αιματόβρεκτα πεδία της τιμής, πιστός στις προσταγές της Ιστορίας του. Δεν λογάριασε τα οκτώ εκατομμύρια λόγχες του υπερόπτη Μουσολίνι, που τον απειλούσε, ούτε την υπεροπλία των αντιπάλων του, το καυτό σίδερο και τη φωτιά που σκορπούσαν τα αεροπλάνα τους, ούτε τα ατσαλένια κινητά τους φρούρια. Με απίθανο ηρωισμό έδωσε τη μάχη, υπέρ πίστεως και πατρίδος, αναχαίτισε τον εχθρό και τον κατεδίωκε από βουνοκορφή σε βουνοκορφή, πάνω στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου, από πόλη σε πόλη, στα μαρτυρικά χώματα της Β. Ηπείρου και έκανε ν' ανθίσει το χαμόγελο στα χείλη της παγωμένης από το φόβο Ευρώπης.
Το πάθος του αγωνιζόμενου για την ελευθερία του, Ελληνικού λαού, το 1940, καταύγασε και τα πρόσωπα του Κυπριακού Ελληνισμού. Αναθάρρησε η πονεμένη Ρωμιοσύνη, που «κανένας δεν ευρέθητζεν για να την ιξηλείψει». Οι Κύπριοι, συμμέτοχοι στους καημούς και στις ανατάσεις του Έθνους, σε κάθε περίοδο της Ιστορίας του, παρά τη δεινή τους θέση, έδωσαν και τώρα γενναία το «παρών», επιβεβαιώνοντας την Ελληνική τους ταυτότητα και αξιοπρέπεια.
Την περίμεναν αυτήν την ώρα οι Έλληνες της Κύπρου. Εννέα χρόνια πριν, είχαν επαναστατήσει ενάντια στον Άγγλο δυνάστη για ενσωμάτωση με τη Μάνα Ελλάδα και υπέστησαν μαρτύρια από την Παλμεροκρατία. Πληγώθηκε το Εθνικό τους φιλότιμο. Δεν μπορούσαν να ζουν χωρίς το δικαίωμα να υψώνουν την Ελληνική σημαία, χωρίς να διδάσκονται την προγονική τους Ελληνική Ιστορία. Περίμεναν και περίμεναν για εννέα χρόνια. Και μόλις έφθασε το μήνυμα του ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940, τινάχθηκαν με δύναμη. Τα κρυμμένα, στα άδυτα των σπιτιών τους, Ελληνικά σύμβολα, κυμάτισαν περήφανα σε κάθε σπίτι, σε κάθε κτίριο της Μεγαλονήσου και οι δρόμοι αντιλάλησαν την κραυγή, την ιαχή της βέβαιης νίκης. Ύψωσαν ως τα μεσούρανα το όνομα της Ελλάδας που το είχε αποκλείσει η στυγνή βία και μάζεψαν χρυσάφι απ' το υστέρημά τους, προσφέροντάς το στο ταμείο του αγωνιζόμενου Έθνους. Χιλιάδες εθελοντές συγκεντρώθηκαν από το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 έξω από το Ελληνικό Προξενείο και την Αρχιεπισκοπή και ζητούσαν να στρατευθούν κάτω από τη Γαλανόλευκη και ν' αγωνιστούν για την Ελλάδα, για την ελευθερία.


Έστω, όμως, και ως τμήμα του Αγγλικού στρατού οι Κύπριοι, θα δώσουν όλες τους τις δυνάμεις, για να νικήσει η μάνα Ελλάδα, μαζί με τις άλλες συμμαχικές δυνάμεις, τον άξονα και για να ικανοποιηθούν, όπως τότε τους υπόσχονταν οι Άγγλοι, οι Εθνικές τους διεκδικήσεις.
Μάχονται με απαράμιλλο θάρρος οι Ελληνοκύπριοι στρατιώτες για τη σωτηρία και τη δικαίωση της Ελλάδας. Σκαπανείς του Κυπριακού Συντάγματος αναλαμβάνουν την κατασκευή αεροδρομίων και δρόμων στην Ελλάδα και για την προώθηση πολεμοφοδίων στις προκεχωρημένες θέσεις. Ποιος ξεχνά τους 3000 άντρες, που άλλοι θυσιάστηκαν και οι περισσότεροι αιχμαλωτίσθηκαν στη μάχη της Κρήτης, ή όσους, πριν, έπεσαν ηρωικά στα βουνά της Αλβανίας; Ποιος ξεχνά αυτούς που, μακριά απ' την πατρώα γη, βρίσκονται θαμμένοι στο στρατιωτικό κοιμητήριο Αθηνών, ή στο συμμαχικό κοιμητήριο Π. Φαλήρου, αφανείς ήρωες του χρέους;
Με θαυμασμό ατενίζουμε τώρα τις γυναίκες της Κύπρου. Δίδουν και αυτές το «παρών» τους σε υπεύθυνες θέσεις στα μετόπισθεν. Πολλές σαν εθελόντριες αδελφές, στέκονται με απαράμιλλη αυταπάρνηση πλάι στους ηρωικούς τραυματίες των μαχών και δίδουν το δικό τους αγώνα για τη νίκη.
Μα και όσων παρέμειναν στη Μεγαλόνησο, ζυγίζονται οι αφανείς πράξεις αυταπαρνήσεως. Όλοι, πλούσιοι και φτωχοί, μικροί και μεγάλοι, θέλουν να συμβάλουν στον έρανο για τη Μάνα Ελλάδα. Γράφει ο τότε Τύπος: «Σ' ένα χωριό της Κερύνειας, ένας κωφάλαλος θέλει να συμβάλει και αυτός στον έρανο για την Ελλάδα. Τραβά μέσα από τις τσέπες του μια στερλίνα και την προσφέρει, αρθρώνοντας αυτό που μπορεί να πει: "Μάνα, Μάνα". Ένας ψαράς απ' την Αμμόχωστο, που με κόπο πολύ ψάρεψε 13 οκάδες ψάρι, το πουλά και δίδει με δάκρυα στα μάτια τα χρήματα για την Ελλάδα. Ένας γέροντας απ' τη Λευκωσία προσφέρει μια λίρα και 13 σελίνια, λέγοντας "Ό,τι έχω εγώ και ο γιος μου. Πάρτε και τους αρραβώνες της γυναίκας μου κι εμένα. Δεν έχουμε τίποτα άλλο να δώσουμε για την Ελλάδα μας, εκτός από τη διάπυρη ευχή να βγουν και πάλι νικηφόρα τα ελληνικά όπλα». Μια φτωχή γριούλα λύει το κομπόδεμά της, λέγοντας: «Πάρτε αυτό το δεκασέλινο για την ψυχή του γιου μου που σκοτώθηκε στον προηγούμενο πόλεμο. Λυπούμαι που δεν έχω άλλο γιο για να πολεμήσει κι αυτός για την Ελλάδα μας».


Η Κύπρος, από τα πανάρχαια χρόνια, ως τις μεγάλες εκείνες ώρες κι ως σήμερα, αναπνέει Ελλάδα. Ζει και επιβιώνει από την Ελλάδα. Δοκιμάζεται και μένει ορθή, γιατί είναι Ελλάδα. Τι κι αν ακόμη παραμένουν αδικαίωτοι οι Εθνικοί της πόθοι; Θα συνεχίσει με ελπίδα και δύναμη τον αγώνα του χρέους μέχρι τη δικαίωση. Για να επιτευχθεί τούτο χρειάζεται πίστη στο Θεό, ομόνοια και ενότητα, τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, και διεκδικητική πολιτική. Με αυτές τις προϋποθέσεις, σύντομα, σε πείσμα όλων των εχθρών μας, θα επιτευχθούν οι στόχοι μας. Θα δρασκελίσουμε ελεύθεροι τον Τουρκοκατεχόμενο τώρα Πενταδάκτυλο. Θα επιστρέψουμε σ' ολόκληρη την κατεχόμενη τώρα γη μας, όχι σαν τουρίστες, και με εξευτελιστικούς όρους, ξένοι στη γη μας, αλλά περήφανοι και ελεύθεροι, δικαιούχοι, κύριοι τού είναι μας και θ' αναπετάσουμε στα σπίτια, στους ναούς μας, στους τόπους της θυσίας και στους τάφους των ηρώων μας, τη γαλανόλευκη, να κυματίζει εκεί, περήφανη για πάντα.
«Ναι, Ελληνική πατρίδα, άρματα αν σου λείπουν και κανόνια, σου περισσεύει η πίστη και η καρδιά. Τρεις χιλιάδες τώρα ένδοξα χρόνια, τη χρυσή σου αγιάζουν λευτεριά».


Χριστόδουλος Παχουλίδης  Πηγή: Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ

ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ;

Αν είναι δυνατόν..................Σε ποιον να το πεις και πως να το πιστεψεις.Ε΅γώ αγαπητοί μου ακόμα δεν το έχω χωνέψει ότι αποκλειστηκαμε από το κύππελο.Και από ποιόν;Από τις Σέρρες!Κάναμε μάγκες τους ανύρπακτους.Λογικό ήταν πάντως ότι κάποια στιγμή θα ερχόνταν η γκέλα από την στιγμή που έχεις κενές θέσεις και κάθε μέρα παρουσιάζονται και καινούριοι τραυματισμοί.
Και εσύ ρε Ζίκο τι μας τα χάλασες σήμερα;
Τον Όσκαρ και και τον λεντέσμα τι τους ηθελες μέσα αφού δεν τραβούσαν;Και ένα ακόμη!Ελπίζω να μην ξανακατεβάσεις ομάδα χωρίς τον ΑΝΤΩΝΗ!Ή τουλάχιστον όχι ξανά ομάδα με τον βλάκα τον πάρντο.Αν είναι δυνατόν.Τι γκολ έφαγε ο μαλάκας;
Και τέλος:Γαμώ την διατησία σας!!!!!!!!
μπινέδες,πουστηδες καραγκιόζηδες
Από τα 20 οφ σάητ που δοθηκαν μόνο τα πέντα ήταν

Τέλος πάντων μην φερόμαστε σαν τους περιγελους και προσπαθούμε να δικαιολογησουμε τα αδικαιολογητα

ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΖΙΚΟ:
ΞΕΠΛΥΝΕ ΤΗΝ ΝΤΡΟΠΗ ΠΕΡΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009

Ο Ιωάννης Μεταξάς και η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου

«Όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν» είναι ευτυχής όποιος γνωρίζει την ιστορία του, είπε ο μεγάλος Ευριπίδης πριν από 2.500 χρόνια. Και όμως εμείς οι Έλληνες, αν και είμαστε ο λαός εκείνος που εφηύρε την επιστήμη της Ιστορίας, ίσως την μελετούμε λιγότερο απ’ όλους τους άλλους. Συνήθως ή δεν γνωρίζουμε απολύτως τίποτε γι’ αυτήν ή ο συναισθηματισμός και οι όποιες πολιτικές μας πεποιθήσεις μάς κάνουν να την διαστρεβλώνουμε τελικώς εντελώς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο τρόπος με τον οποίον η πλειοψηφία των ΜΜΕ και των λεγομένων «εγκρίτων» παρουσιαστών μας αντιμετωπίζουν τον ρόλο και την συμβολή του Ιωάννου Μεταξά στο Έπος του 1940, στο περίφημο ΟΧΙ. Ο Μεταξάς εκλεγμένος Πρωθυπουργός της Ελλάδος από την Βουλή των Ελλήνων κατόπιν προτάσεως του τότε Βασιλέως Γεωργίου του Β’, από την άνοιξη του 1936, κηρυγμένος δικτάτωρ στην συνέχεια από τις 4 Αυγούστου του ίδιου χρόνου, κυβέρνησε την Ελλάδα επί 4 χρόνια. Άνοιξη του 1936, μέχρι τον Ιανουάριο του 1941.
Δεν ήταν άγνωστο πρόσωπο στην ελληνική πολιτική ζωή όταν ανέλαβε την Πρωθυπουργία. Το αντίθετο! Πρωταγωνιστούσε στην πολιτική ζωή του τόπου, ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνος και απολάμβανε τον μεγάλο σεβασμό τόσο των πολιτικών του φίλων, όσο και αυτό είναι το σημαντικότερο, των αντιπάλων του. Αρχηγός του επιτελείου, ως στρατιωτικός σύμβουλος τού τότε Διαδόχου Κωνσταντίνου στους νικηφόρους για την Ελλάδα Βαλκανικούς πολέμους, συνεργάστηκε στενά με τον τότε Πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο.
Κατά την διάρκεια του καταραμένου Εθνικού Διχασμού πήρε το μέρος των Ανακτόρων, χωρίς όμως να είναι από τους πρωταγωνιστές των γεγονότων που ακολούθησαν. Ήταν ο μόνος στρατιωτικός που όταν έγινε γνωστή η πρόθεση του Ελευθερίου Βενιζέλου να εκστρατεύσει η Ελλάς στην Μικρά Ασία, με επιστολή του, που δημοσιεύθηκε τότε, προσπάθησε να αποτρέψει τον Ελευθέριο Βενιζέλο από το εγχείρημα αυτό, προειδοποιώντας για το αναπόφευκτο, λόγω των συμφερόντων των Μεγάλων Δυνάμεων, της Μικρασιατικής Καταστροφής. Δυστυχώς, για την πατρίδα μας η πρόβλεψή του επιβεβαιώθηκε στο ακέραιο λίγα χρόνια αργότερα.
Άνθρωπος εξαιρετικών στρατιωτικών ικανοτήτων, ο μόνος ξένος αριστούχος της Γερμανικής Ακαδημίας Πολέμου, για τον οποίο και κατά την αποφοίτησή του, τοποθετήθηκε πλάκα που έγραφε «Ουδέν πρόβλημα άλυτον δια τον Ιωάννην Μεταξά».
Η ιστορική περίοδος που ακολούθησε τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κυρίως για την Ελλάδα, μετά την Καταστροφή, ήταν ίσως η πιο ταραγμένη πολιτικά περίοδος των νεωτέρων χρόνων, η περίοδος του Μεσοπολέμου. Σε αυτό το περιβάλλον που η Γηραιά Ήπειρος προσπαθούσε να επουλώσει τα τραύματα του Μεγάλου Πολέμου και να αποφύγει τον νέο μεγάλο πόλεμο που ερχόταν, τίποτε δεν ήταν σταθερό πουθενά. Είναι η περίοδος της εμφανίσεως και ανόδου, του Κομμουνισμού στην Ρωσία, του Φασισμού στην Ιταλία, του Ναζισμού στην Γερμανία, του Μιλιταρισμού στην Ιαπωνία, του Κραχ στις ΗΠΑ, των τρομερών κοινωνικών κινημάτων στην υπόλοιπη Ευρώπη και των αλλεπάλληλων κινημάτων στην Ελλάδα.
Κατά την περίοδο αυτή είτε έκαναν και πέτυχαν είτε προσπάθησαν να κάνουν και απέτυχαν κινήματα σχεδόν όλοι οι γνωστοί Έλληνες πολιτικοί της εποχής, ο Πλαστήρας, ο Κονδύλης, ο Πάγκαλος, ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Ιωάννης Μεταξάς. Για την ακρίβεια, ενώ όλοι οι υπόλοιποι προσπάθησαν να φέρουν σταθερότητα στην χώρα και απέτυχαν, ο Ιωάννης Μεταξάς τα κατάφερε. Αυτή είναι η απόλυτη ιστορική αλήθεια.
Ήμουν πρόσφατα στην παρουσίαση του βιβλίου του Σήφη Αναστασάκου (πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ) για τον «Μαύρο Καβαλάρη» τον Στρατηγό Πλαστήρα. Εκεί ο βασικός ομιλητής Ευάγγελος Βενιζέλος, δικαιολόγησε την εμπλοκή του Πλαστήρα σε σειρά κινημάτων εκείνη την περίοδο, στην ανάγκη σταθερότητας λόγω των τεραστίων προβλημάτων. Είχε δίκιο, δεν ήταν οπαδός της τυραννίας ο Πλαστήρας, η εποχή όμως ήταν δύσκολη και δεν την κρίνουμε με τα σημερινά μέτρα της σταθερότητας.
Ο βασικότερος κανόνας της ιστορικής επιστήμης είναι ότι κρίνουμε την κάθε εποχή με τα μέτρα της εποχής της και όχι με τα δικά μας. Ο Ιωάννης Μεταξάς λοιπόν έγινε Δικτάτωρ όχι σε μια Ελλάδα όπου η Δημοκρατία ευημερούσε, αλλά σε μία Ελλάδα, που δυστυχώς πήγαινε από δικτατορία σε δικτατορία και που όπως απέδειξε η ιστορία είχε ελάχιστο χρόνο στην διάθεσή της μέχρι την εισβολή του Μουσολίνι.
Δεν θα ασχοληθώ περισσότερο με το πολιτικό περιβάλλον της εποχής, διότι είναι περίπλοκο και μπορεί να διχάσει. Ακούω όμως συχνά σήμερα για τον απηνή διωγμό των Κομμουνιστών από το καθεστώς Μεταξά, αλλά δεν ακούω τίποτε για το γεγονός ότι λίγα χρόνια πριν ο Ελευθέριος Βενιζέλος είχε ψηφίσει το περίφημο «Ιδιώνυμο» αδίκημα για τους Κομμουνιστές.
Αυτό που έχει όμως την μεγαλύτερη σημασία είναι να απαντήσουμε σε ένα ερώτημα που είναι πολύ της μόδας στην εποχή μας, ποιος είπε τελικά το ΟΧΙ ο ελληνικός λαός ή ο Ιωάννης Μεταξάς; Έτσι ακριβώς ετέθη το ερώτημα από τον κ. Λάκη Λαζόπουλο στην εκπομπή του της Τρίτης λέγοντας ότι το ΟΧΙ δεν το είπε ο Μεταξάς, αλλά ο Λαός. Η δική μου θέση είναι ξεκάθαρη, το ΟΧΙ το είπε και ο Ιωάννης Μεταξάς όταν ρωτήθηκε από τον Γκράτσι τον Ιταλό Πρέσβη και ο ελληνικός λαός στα βουνά της Ηπείρου μας.
Από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε την εξουσία ο Μεταξάς από το 1936 είχε πλήρη συνείδηση ότι ο δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος ήταν προ των Πυλών. Η κατάσταση της χώρας δεν ήταν καθόλου καλή, μετά από μία τόσο μακρά περίοδο πολιτικών αναταραχών. Βασικό του μέλημα η ενίσχυση της στρατιωτικής ετοιμότητας της χώρας. Μέχρι σήμερα μπορείτε να πάτε και να δείτε με τα ίδια σας τα μάτια, την περίφημη Γραμμή Μεταξά των οχυρών. Εάν ο πόλεμος είχε γίνει ένα χρόνο αργότερο θα είχε ολοκληρωθεί και δεν θα εισέβαλλαν ποτέ οι κατακτητές στην χώρα μας. Προσπάθησε να φτιάξει αεροπορία, δυστυχώς όμως οι Άγγλοι «σύμμαχοι» μας δεν παρέδωσαν τα αεροπλάνα στην ώρα τους. Εκπόνησε σχέδιο επιστρατεύσεως ακριβέστατο, εξόπλισε τον Ελληνικό Στρατό όσο καλύτερα γινόταν, γύμνασε τους στρατιώτες και γενικότερα προετοίμασε την χώρα για πόλεμο. Είναι χαρακτηριστικό ότι, αν και η πολιτική του φιλοσοφία ήταν θεωρητικά πολύ πιο κοντά στην Γερμανία, εκείνος ακολούθησε το συμφέρον της χώρας παραμένοντας σύμμαχος της Μεγάλης Βρετανίας.
Η βασική του πολιτική επιδίωξη ήταν η Ελλάς να μείνει αμέτοχη, να επιτύχει την ουδετερότητα, όμως σε εκείνες τις εποχές αυτό ήταν τελικά ανέφικτο. Προετοιμαζόταν λοιπόν για το χειρότερο ενδεχόμενο και περίμενε. Δεν αντιδρούσε στις προκλήσεις των Ιταλών, διότι ήθελε να κερδίσει χρόνο. Έτσι προσποιήθηκε ότι δεν ήξερε ποιοι είχαν τορπιλίσει την «Έλλη» στις 15 Αυγούστου του 1940.
Και η ώρα της ευθύνης έφθασε. Τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 ο Ιταλός πρεσβευτής στην Ελλάδα, ο Γκράτσι ζήτησε ξαφνική ακρόαση από τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Ο ίδιος ο Γκράτσι στο ημερολόγιό του, που εξέδωσε μετά τον Πόλεμο περιγράφει τις τρομερές εκείνες στιγμές. Περιγράφει το τελεσίγραφο της Κυβερνήσεώς του για παράδοση της Ελλάδος στην Ιταλία, ώστε να αποφύγουμε τον πόλεμο. Περιγράφει την ψυχραιμία του Ιωάννου Μεταξά. «Alors, c’ est la guerre», λοιπόν πάμε σε πόλεμο, είπε ο Ιωάννης Μεταξάς! Η γαλλική ήταν η γλώσσα της Διπλωματίας τότε, στα γαλλικά η απάντηση.
Την ώρα όμως που ένας Πρωθυπουργός και μάλιστα Στρατηγός αναλαμβάνει την ευθύνη να οδηγήσει την χώρα του σε πόλεμο, με μία υπερδύναμη τότε, διότι υπερδύναμη ήταν σε σχέση με την Ελλάδα η Ιταλία, σίγουρα γνώριζε πολύ καλά εάν είχαμε τις δυνατότητες να αντέξουμε. Να νικήσουμε. Τις είχαμε διότι επί 4 χρόνια μας προετοίμαζε γι’ αυτό. Εάν λέγαμε το ΟΧΙ, και οι ηρωικοί μας μαχητές δεν είχαν όπλα, δεν υπήρχαν σχέδια, δεν είχαμε οχυρά, θα κερδίζαμε; Γι΄ αυτό ανήκει στον Ιωάννη Μεταξά το κλέος του ΟΧΙ. Όχι μόνον διότι είναι ο πρωταγωνιστής. Είναι αυτός που το είπε, αλλά διότι προετοιμαζόταν επί χρόνια για να το πει.
Εάν όμως ξεκινούσε ο πόλεμος και η απόφαση του Δικτάτορος τότε Μεταξά ήταν αντίθετη με την βούληση του λαού, θα κερδίζαμε; Αδύνατον! Το καθεστώς είχε προλάβει να δώσει τα βασικά στον στρατό μας. Η διαφορά όμως δυναμικότητος με τον ιταλικό εξακολουθούσε να είναι συντριπτική. Μόνον με απαράμιλλο ηρωισμό και ομοψυχία θα μπορούσαμε να κερδίσουμε. Γι’ αυτό το ΟΧΙ ανήκει στον Ελληνικό Λαό. Χωρίς αυτόν και την ψυχή του τίποτε δεν θα είχε επιτευχθεί. Από τον πιο πιστό στο καθεστώς αξιωματικό, από τον πιο αντίπαλο του καθεστώτος στρατιώτη, από τους δεξιούς, τους κεντρώους, τους κομμουνιστές, όλοι είπαν με μια φωνή ΟΧΙ. Ακόμη και ο Νίκος Ζαχαριάδης από την φυλακή, ζήτησε από τους συντρόφους του να πειθαρχήσουν στο μισητό γι’ αυτούς καθεστώς Μεταξά και να πολεμήσουν τους εισβολείς. Όλοι ανεξαιρέτως έχουν το μερίδιό τους στο Έπος! Αυτούς τιμούμε! Σε όλους αυτούς θέλουμε να μοιάσουμε και σήμερα, όλοι ενωμένοι σε μια γροθιά να πολεμήσουμε για να κάνουμε την Ελλάδα μας λαμπρότερη, χωρίς τους διαχωρισμούς του παρελθόντος.
Κλείνοντας το άρθρο αυτό όμως, οφείλουμε και μία ακόμη επισήμανση σε όλους αυτούς που δεν έχουν ακόμη καταλάβει το μεγαλείο της εποχής εκείνης και μεταφέρουν σε μία στιγμή ομοψυχίας τις πολιτικές τους διαφορές. Όταν απεβίωσε ο Μεταξάς τον Ιανουάριο του 1941 (σκοτεινή στιγμή και διφορούμενη), στην κηδεία του πήγαν όλοι οι Έλληνες. Και οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε συνέντευξη που έδωσε προς το τέλος της ζωής του ο Γρηγόρης Φαράκος, άλλοτε Γενικός Γραμματέας του Κ.Κ.Ε. αποκάλυψε ότι ακόμη και αυτός είχε πάει στην κηδεία του Πρωθυπουργού του ΟΧΙ.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 27ης Οκτωβρίου της εφημερίδας Άλφα 1

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

κάνοντας ένα surfing(με συγχωρειτε για την εκφραση) στο ιντερνετ και ψάχνοντας σε βιβλία και εγκυκλοπαίδειες για παροιμίες και γνωμικά αποφάσια να ποστάρω μερικά εδώ στο blog.Mερικές βέβαια μπορεί να φανούν σε κάποιους ηθικούς ως πρόστυχες αλλά ουδόλως με ενδιαφέρει!
Ο ίδιος ο λαός τις έλεγε αυτές τις παροιμίες.Τέλος πάντως αυτές οι παροιμίες θέμα έχουν τις γυναικες,τον άντρα,το γαμησι κτλ
  1. Άμα θέλει η νύφη και ο γαμπρός τύφλα νάχει ο πεθερός.
  2. Αν ήταν το βιολί ψωλή, θα το παίζανε πολλοί.
  3. Άντρας ψηλός και άγγελος, κοντός πομπή και γάνα, ψηλή γυναίκα άχαρη, κοντή χαραμαντάνα.
  4. Αργά-αργά τα όργανα κι αρχοντικός ο γάμος.
  5. Ας πηδάμε κι ας γελάμε για να λεν πως δεν πεινάμε.
  6. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.
  7. Βουνό με βουνό δε σμίγει.
  8. Γάλλος, ψωλαράς μεγάλος.
  9. Γάμει δε μη την προίκα αλλά την γυναίκα. 
  10. Γάμειν ο μέλλων εις μετάνοιαν έρχεται. 
  11. Γάμος άγαμος.  
  12. Γάτος γαμεί και γάτος σκούζει.
  13. Γέρος γάτος, τρυφερά ποντίκια θέλει.
  14. Για σένα μαυρομάτα μου έβγαλα εγώ τα μάτια μου.
  15. Για ψύλλου πήδημα.
  16. Γιο πουτάνας να πάρεις, κόρη πουτάνας να μην πάρεις. (Επτάνησα)
  17. Γιος ο γαμπρός δε γίνεται κι η νύφη θυγατέρα.
  18. Γυναίκα από τη Μύκονο, μάγια στ' αρχοντικό σου.
  19. Γυναίκα χωρίς άντρα, πλοίο χωρίς τιμόνι.
  20. Γυναίκα δίχως φίμωτρο, αλί που θα την πάρει.
  21. Γυναίκα, ντουφέκι, φακός κι ομπρέλα, δε δανείζονται. (Παξοί)
  22. Γυναίκες μαλώνουν, αλήθειες αποκαλύπτονται.
  23. Γυναιξί κόσμον η σιγή φέρει.
  24. ίκα και καρπούζι η τύχη τα διαλέγει. 
  25.  Ο χορός και το γαμήσι ειν' τση γυναικός η φύση (Κέρκυρα).(η αγαπημένη μου)
  26. Δες μάνα και πάρε κόρη.
  27. Διά γυναικός ερρύη τα φαύλα.  
  28. Δουλειά δεν είχε ο Διάολος, γαμούσε τα παιδιά του. 
  29. Δουλειά δεν είχε το μουνί και μάθαινε τσαγκάρης. (Επτάνησα)
  30. Εγώ μιλάω, γαϊδούρια κλάνουνε.
  31. Εδώ γαμούν αρσενικούς και συ γυρεύεις νύφη; (σκωπτικό-χιουμοριστικό)
  32. Εδώ ο κόσμος καίγεται και το μουνί χτενίζεται. (σκωπτικό-χιουμοριστικό)
    • Εδώ το χωριό καίγεται κι οι πουτάνες λούζονται. (σκωπτικό-χιουμοριστικό)
    • Εδώ ο κόσμος χάνεται και το μουνί ξυρίζεται. (σκωπτικό-χιουμοριστικό)  
  33. Είδες χιόνι στο βουνί, βάλε χέρι στο μουνί. (σκωπτικό-χιουμοριστικό)
  34.  Είναι για το γάιδαρο καβάλα.
  35.  Έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο. (σκωπτικό-χιουμοριστικό, εννοεί την αχαριστία) 
  36. Εκεί που βγάζεις το ψωμί σου, μη βάζεις το πουλί σου.
  37. Έκλασε η νύφη, σχόλασε ο γάμος.
  38.  Έλα μουνί στον τόπο σου και ρέστα μη γυρεύεις.
  39. Έμαθε να βελονιάζει και γαμεί το μάστορή του.
  40. Ερως ανίκατε μάχαν.  
  41. Ειδε η γάτα το μουνί της και το πέρασε πληγή
  42. Κώλος κλασμένος, γιατρός χεσμένος. (σκωπτικό-χιουμοριστική)  
  43. Μαλλί βαμβάκι, ψωλή φαρμάκι.
  44. Μιλάνε όλοι, μιλάν κι οι κώλοι.
  45. Μουνότριχα τραβάει (και) καράβι.
  46.  Ξανθό μουνί, τρελό γαμήσι.
  47. Ο βήχας, ο έρωτας και τα λεφτά δεν κρύβονται. 
  48. Όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη.
  49. Όπου δεν τα βγάζει πέρα ο διάολος μοναχός του, στέλνει τη γυναίκα.
  50. Όταν ανακατώσεις τα σκατά, βρωμάνε. 
  51. Παρακαλετό μουνί, ξινό γαμήσι (σκωπτικό-χιουμοριστική)
  52. Πολλά μουνιά τριγύρω μου, στον πούτσο μου κανένα.
  53. Πουτάνας τύχη δε χάνεται.
  54. Πούτσες μπλε κι αρχίδια καπαμά. (υβριστική)
  55.  Στ'αρχίδια μας! 
  56. Σηκωθήκανε τ'αγγούρια να γαμήσουν το μανάβη.
  57. Στο φαϊ και στο γαμήσι ο Θεός δεν κάμει κρίση.
  58. Της γυναίκας ο καημός: λούσα, πούτσα και χορός.
  59. Της κοντής ψωλής οι μουνότριχες της φτένε.
  60. Της κακιάς ψωλής, της φταίνε οι τρίχες. 
  61. Το μουνί και το χταπόδι, με το χτύπημα απλώνει
  62. Το μουνί και το πριόνι, όποιος δεν τα ξέρει ιδρώνει.
  63. Το μουνί σέρνει καράβι. Σαν δεις καράβι στο βουνό, μουνί θα το 'χει σύρε
  64.  Τον κώλο βάζεις μάγειρα, σκατά σου μαγειρεύει.
  65. Ψηλό μουνί καμαρωτό γαμήσι.
  66. Τη στραβή ψωλή τη μποδάν' οι τρίχες (Κέρκυρα).

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009

ΕΒΡΑΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ Ο ΧΙΤΛΕΡ;

Μιας και πλησιάζει η εθνική μας επέτειο για τις 28 οκτώβρη που σαν μεθαύριο πριν 70 περίπου χρόνια ο Ιωάννης Μεταξάς είχε τα αρχίδια και είπε το ΟΧΙ στις κεντρικές δυνάμεις ,θα κάνουμε μερικές αναφορές σε αυτό το blog για όλα όσα συνέβησαν τότε
  1. Για τους παππούδες μας που γαμούσαν τους στρατίωτες των SS και δεν ήταν στα SS όπως λέει και ένα ελληνόστιχο τραγούδι(ο παππούς μου ηταν στα SS) το οποίο εθωρείτο από πολλούς ως εθνικιστικό
  2. Για την Ελλάδα ρε γαμώτο!
Αντέγραψα από αυτο το site http://molonlabe.blog.com τα ακόλουθα που αναφέρονται στη καταγωγή του Χίτλερ.Πολλοι βέβαια από σας θα διαφώνησετε και θα μου πείτε ότι χίτλερ δεν ηταν εβραίος,ότι είμαι χριστιανοδημοκράτης κ.α.Αλλά παρ'όλ'αυτά στα @@ μου για ότι και αν πείτε.Εγω αυτά που είναι να γράψω θα τα γράψω όπως τα γράφω εδώ και τόσο καιρό

ορίστε:
Ο Χίτλερ ήταν εβραιος και όργανο τους,τον έβαλαν οι εβραιοσιωνιστες,ρυθμιστές του κόσμου να σκοτώνει Εβραίους,το λαουτζίκο ώστε να λάβουν οι Εβραίοι τη συμπάθεια του κόσμου,ο Χίτλερ δεν διέλυε του Εβραίους που έπρεπε και ο αριθμός που λένε ότι σκότωσε είναι ψεύτικος,οι Γερμανοί ακόμα τους πληρώνουν.
Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός οπού όλοι οι Εβραίοι της Αμερικής βγάλαν τα λεφτά τους από τις τράπεζες εκείνη την περίοδο με σκοπό να χρηματοδοτήσουν τον Χίτλερ.Η οικογένεια ΜΠΟΥΣ εκείνη την περίοδο έκανε λεφτά.
Σχετικά και πάλι με τον Χίτλερ, αναφέρονται αυτά στα βιβλία του Ian Kershaw, ωστόσο αναφέρει κι άλλα πράγματα που στηρίζουν τα λεγόμενά μου. Ο εν λόγω ερευνητής αποφεύγει να θέτει προσωπικές απόψεις, παρά παραθέτει ιστορικά ντοκουμέντα και τεκμηριώνει κάποια πράγματα, μέσω των πηγών του και της έρευνάς του. Για το ίδιο λοιπόν θέμα, μπορεί να αναφέρει διάφορες θέσεις, και αφήνει στον αναγνώστη να βγάλλει τα συμπεράσματά του.
Επιπλέον συνταρακτικά γεγονότα και ανύλυση περί της Εβραϊκής καταγωγής του Χίτλερ και του βαθύτερου σκοπού του και αυτών για τους οποίους δούλευε, υπάρχουν στη μελέτη του Διοικητή William Guy Carr, “Η Εωσφορική Συνωμοσία”, ή αλλιώς “Πιόνια στη Σκακιέρα”.
Το θέμα όμως είναι ότι αυτά τα ζητήματα είναι πλέον γνωστά και αποτελούν αποδεχτά γεγονότα, ακόμα και απ΄την Εβραϊκή κοινότητα, η οποία είναι τελευταία σα να διαλαλεί ανοιχτά: “Ναι ρε, εμείς είμαστε πίσω απ’ όλα. Εμείς κυβερνούμε τον κόσμο και σας κάνουμε ότι θέλουμε. Εμείς και άλλος κανείς, και άμα σας αρέσει!”
Ε λοιπόν, δεν μας αρέσει και ούτε το θέλουμε, ούτε και το δεχόμαστε, και όλοι αυτοί θα το καταλάβουν σύντομα, ότι τελικά δεν είναι και τόσο σπουδαίοι όσο θέλουν να νομίζουν.Yπάρχουν όπως  είπα αποδείξεις, πηγές και τεκμηριωμένα στοιχεία. Δεν είναι σκόπιμο να αναφερω τα παντα, για τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη αναφορά/μελέτη στον Χίτλερ και τον βίο του, η οποία και έχει πραγματοποιηθεί από τον ερευνητή/καθηγητή Ian Kershaw, ο οποίος και αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην μελέτη και έρευνα του Χίτλερ. Τα έργα του είναι τόσο τεκμηριωμένα, τα οποία δεν τόλμησαν να διαψεύσουν ούτε οι Εβραίοι, ούτε οι Γερμανοί, ούτε και κανείς άλλος.
Δείτε λίγο πιο έξυπνα, και οι δύο πόλεμοι όπως ο πρώτος έτσι και ο δεύτερος έχουν προκληθεί από τους εβραίους, ο μέν πρώτος είχε ως σκοπό την Ρωσία και μόνο, την στρατιωτική αποδυνάμωση της έτσι ώστε να πραγματοποιηθεί η κομμουνιστική Οκτωβριανή επανάσταση, όπως και έγινε.
Και ο δεύτερος είχε σκοπό την δημιουργία του κράτους του Ισραήλ την οποία ο πρώτος που στήριξε ήταν ο Στάλιν από το 1947 ακόμα πριν την δημιουργία της όπως και έγινε.
Ενώ η Ευρώπη καταστράφηκε όλοι οι λαοί ζημιώθηκαν οι μόνοι που ωφελήθηκαν ήταν οι εβραίοι
Αν ήθελαν οι Ναζί να εξοντώσουν τους πραγματικούς εβραίους θα το είχαν πράξει, δυστυχώς όμως στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η Ελλάς είχε πολύ περισσότερα θύματα απ ότι όλοι οι εβραίοι της Ευρώπης αυτά μας εξηγούν τα απλά μαθηματικά, ότι υπήρχαν 3,5 εκατομμύρια εβραίοι στην Ευρώπη, έφυγαν 2,5 εκατομμύρια στην Ισραήλ και έμειναν 500 χιλιάδες στην Ευρώπη και άλλοι 500 ανυπάκουοι στον σιωνισμό εβραίοι εκκαθαρίστηκαν.
Σκέψου όμως αν ο Χίτλερ ήθελε το καλό της Ευρώπης γιατί προκάλεσε βέβαιες καταστροφές εις αυτήν αλλά και εις τον πληθυσμό της ; Δεν βομβάρδιζε στρατιωτικές βάσεις αλλά ολόκληρες πόλεις με άοπλους πολίτες το ίδιο φυσικά έπαθαν και οι Γερμανοί.
Εμένα δεν με ενδιαφέρουν οι θεωρίες του οποιουδήποτε, αλλά βλέπω τα πράγματα εκ του αποτελέσματος, βλέπω πώς η στρατηγική του Χίτλερ ήταν ή βέβαια καταστροφή της Ευρώπης και ενώ ως κεντρικός σκοπό του Χίτλερ εμφανίζεται η εξόντωση των Εβραίων, στην τελική ανάλυση οι μόνοι που ωφελούνται είναι οι εβραίοι.
Δεν είναι ένα άλλο Θέτρο των εβραίων ;
ο Χίτλερ ήταν εβραίος και η άνοδος του στην εξουσία είχε στηριχτεί στην Μασονία, και η στρατιωτική δύναμη του στον Στάλιν με την συμφωνία “Μολότοφ”, διάβασε αν θέλεις πάνω σε αυτά να δεις, πώς υπήρχε συμφωνία του Αυγούστου 1939 του Χίτλερ και του Στάλιν αλλά η πηγές μιλούν και περί μυστικής συμφωνίας από το 1935.
Διότι οι εβραίοι οφελήθηκαν από όλη αυτήν την ιστορία παρουσιάζοντας τον Χίτλερ ως σφαγέα όπως:
Α) Οι εβραίοι πήραν από τους γερμανούς αποζημιώσεις εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, για να συμφωνήσουν στην Ένωση της δυτικής και της Ανατολικής Γερμανία που ήλεγχαν οι σοβιετικοί κομμουνιστές (εβραίοι ) ξαναπήραν νέα αποζημίωση από τους Γερμανούς αρχές του 1990 πάνω από 200 δισεκατομμύρια μάκρα.
Σήμερα το Γερμανικό δημόσιο πληρώνει σε εκατοντάδες χιλιάδες εβραίους συντάξεις δήθεν ως θύματα διωγμών του Χίτλερ.
Και φυσικά οι εβραίοι πίνουν εις υγείαν του Χίτλερ αλλά στα κρυφά, δεν είναι βλάκες και ούτε υπάρχει ανάγκη να το κάνουν και δημόσια
Μα από την άλλη αυτό που λες δεν στέκει διότι αν το κάνουν δημόσια, θα αποκαλυφτεί η πραγματική παρόδια, ότι αυτή ήταν οι συνωμότες του 2 παγκοσμίου πολέμου, και πρέπει να είναι πολύ βλάκες οι εβραίοι για να το κάνουν.
Ευχαριστώ και αλήθειες εις βάρος μας δυστυχώς μόνο εμείς οι Έλληνες λέμε !
Δεν έχετε καταλάβει ότι οι εβραίοι κυνηγούν το συμφέρον τους και όχι την αλήθεια ;
Θα σας πω μια εβραϊκή παροιμία που την άκουσα και εγώ “ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ ΟΝΤΑΣ ΒΛΑΞ ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΞΥΠΝΟ”
Αυτό κάνουν οι εβραίοι παρουσιάζονται δήθεν βλάκες και κακομοίρηδες αλλά κάνουν την δουλειά τους, και εμείς Έλληνες κάνουμε συνέχεια τον ξύπνο και τρώμε σφαλιάρες !
Δημόσια εμφανίζονται θύματα με 6 εκατομμύρια νεκρούς, πρώτο πείθουν τους δικούς του αμόρφωτους πιστούς = τον όχλο των εβραίων ότι δήθεν κινδυνεύουν, για να τους έχουν συσπειρωμένους.
Και δεύτερον παρουσιάζονται σε όλους του λαούς του κόσμου ως θύματα προς λύπηση, για να πετυχαίνουν τους σκοπούς τους.
Τρίτον χρησιμοποιούν το “ολοκαύτωμα” για να καταδικάσουν την οποιαδήποτε πράξη εναντίων τους με τον τίτλο αντισημιτισμός και χάρη στην ιστορία του “ολοκαυτώματος” πέτυχαν να το ποινικοποιήσουν.
Μελέτησε το δεν ήταν μόνο ο Χίτλερ εβραίος αλλά και πολύ εκ των αξιωματικών του.
Ο Στάλιν ποτέ δεν διέδωσε περί της Εβραϊκής καταγωγής του Χίτλερ αλλά αυτά είναι κατασκευάσματα μετέπειτα.
Αν ο Χίτλερ διέλυε τους Εβραίους που έπρεπε, θα έπρεπε να είχε ονομαστεί Μέγας Χίτλερ. Μαιανδρος και Μενελαος http://www.epanellinismos.com/

Μια ζωή με τα κοράκια!

Ο gavros.gr είχε προειδοποιήσει για την παρουσία του Σπάθα στον αγώνα του Παναθηναϊκού με την ΑΕΚ. Είχαμε επισημάνει ότι η Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας συνεχίζει την παράδοση που θέλει τους διαιτητές που σφύριξαν περσινούς αγώνες των "πράσινων", να σφυρίζουν και τους φετινούς. Σου λέει μην χαλάσουμε την παράδοση, όρισαν έτσι τον Σπάθα που δείχνει ότι μάλλον τυχαία είναι από τον Πειραιά.

Όχι, δεν θέλαμε να παίξει εις βάρος του Παναθηναϊκού. Το 50-50 να σφυρίζει, αλλά τι να περιμένουμε. Εδώ τα είδε "πράσινα" μέσα στο Καραϊσκάκη κάποτε, να περιμένουμε κάτι άλλο στο ΟΑΚΑ;

Άκουσε την γκρίνια του Τεν Κάτω στο ημίχρονο και πήγε, με το 1-1 να έχει φέρει άγχος σε όλους. Ας είναι καλά, όμως, ο Άγιος Κατσουράνης που τους λύτρωσε, καθώς ποιος θα έβγαζε άκρη αν είχαμε γκέλα;

Στο 52ο λεπτό έχουμε δει τη φάση της χρονιάς! Καταλογίζει φάουλ υπέρ του Παναθηναϊκού έξω από τη μεγάλη περιοχή και στήνει το τοίχος του ΠΑΟΚ στα 12 μέτρα! Μέχρι και στην μετάδοση, ο κύκλος των 9 μέτρων ήταν πολύ μικρός, εκεί που είχε βάλει τους παίκτες του Σάντος. Γέλαγε ο κόσμος. Φυσικά αφού δεν πέρασε η μπάλα, έδειξε κίτρινη στον παίκτη του ΠΑΟΚ που τόλμησε να βγει. Στο 57' ο Κουτσιανικούλης μπήκε στην περιοχή και ο Σαριέγκι τον έριξε στο έδαφος. Ο παίκτης των φιλοξενούμενων διαμαρτυρήθηκε για πέναλτι που αν δινόταν ήταν και δεύτερη κίτρινη κάρτα στον αμυντικό του ΠΑΟ. Φυσικά αν η φάση γινόταν στην άλλη εστία θα είχε δείξει την άσπρη βούλα ο Σπάθας.

Έβαλε και το… χεράκι του ο Σάντος που στο 68' έβγαλε τον Κουτσιανικούλη, για να βάλει τον Μουν. ΠΡΟΣΟΧΗ, ΤΟΝ ΠΑΙΚΤΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ που πήγε δανεικός στη Θεσσαλονίκη. Ο Χαλκιάς από την πλευρά του, αντιμετώπιζε πρόβλημα τραυματισμού και βγήκε όταν έγινε το 2-1. Κρίμα, γιατί ήταν καλός και μπορούσε να στερήσει τους βαθμούς από τους "πράσινους".

Ο πρώτος βοηθός Ακρίβος έχοντας τον Τεν Κάτω από πίσω του, το αράουτ υπέρ του ΠΑΟΚ το έκανε φάουλ πάνω στον Καραγκούνη και ήρθε και η κόκκινη κάρτα στον Βλάνταν Ίβιτς, για να δικαιώσει τον Σπάθα. Κοντρόλ με το στήθος κάνει ο Σέρβος, χέρι και δεύτερη κίτρινη βλέπει ο Σπάθας. Έτσι είναι, όμως, δεν μπορούσε να δει πραγματικά τι είχε γίνει…

Να τους χαίρεστε κύριοι της ΚΕΔ! Να τους χαίρεστε. Πράσινη η διαιτησία για τα καλά, αλλά ο ΘΡΥΛΟΣ θα σας το πάρει και έτσι, για να μπείτε στα καβούκια σας μία και καλή…