Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010

Αγία και Μεγάλη Δευτέρα: Τι εορτάζουμε σημερα;


«Τὴ Αγία καὶ Μεγάλη Δευτέρα, μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσὴφ τοῦ Παγκάλου, καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καταραθείσης καὶ ξηρανθείσης Συκῆς».



Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ
«Τὴ ἁγία καὶ μεγάλη Δευτέρα,
μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσὴφ τοῦ Παγκάλου,
καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καταραθείσης καὶ ξηρανθείσης Συκῆς»

Κατά την Μ. Δευτέρα επιτελούμε ανάμνηση του ενάρετου Ιωσήφ (γιος του πατριάρχη Ιακώβ και δισέγγονο του Αβραάμ), ο οποίος είναι τύπος του Κυρίου Ιησού Χριστού. 
Ο Ιωσήφ, αγαπητός γιος του πατέρα του, φθονήθηκε από τα αδέρφια του. Στην αρχή τον έριξαν σε ένα λάκκο, έπειτα όμως πουλήθηκε από τα αδέρφια του αντί είκοσι χρυσών νομισμάτων στους εμπόρους. Αυτοί με τη σειρά τους τον πούλησαν στον Πετεφρή που ήταν αρχιμάγειρας του βασιλιά της Αιγύπτου.
Ο Ιωσήφ ήταν ωραιότατος νέος και γι’ αυτό η σύζυγος του Πετεφρή επιθύμησε να αμαρτήσει μαζί του. Αυτός αρνήθηκε και τότε αυτή τον συκοφάντησε στον άντρα της, ότι δήθεν ο Ιωσήφ της επιτέθηκε με ανήθικους σκοπούς. Ο Πετεφρής την πίστεψε και ο αθώος Ιωσήφ ρίχτηκε στην φυλακή. 
Κάποτε όμως ο Φαραώ, ο βασιλιάς της Αιγύπτου, είδε ένα παράδοξο όνειρο και ζητούσε να βρει εξήγηση αυτού του ονείρου. Τότε του είπαν ότι στις φυλακές υπάρχει ένας Εβραίος νέος, που είχε άλλοτε εξηγήσει όνειρα συγκρατούμενων του. Ο Ιωσήφ, κατ’ εντολή του Φαραώ, οδηγήθηκε ενώπιόν του και με το φωτισμό του Θεού, εξήγησε το όνειρο του Φαραώ, λέγοντάς του ότι θα έρθουν για τη χώρα του επτά έτη εφορίας και επτά έτη ακαρπίας και πείνας.
Τότε ο Φαραώ, καταγοητευμένος από τη θεία σοφία του Ιωσήφ, τον ενδύει με βασιλική στολή, τον αναβιβάζει σε βασιλικό άρμα και τον καθιστά γενικό άρχοντα της Αιγύπτου. 
Ο Ιωσήφ διαχειρίστηκε με θαυμαστή φρόνηση την εξουσία. Και αργότερα, όταν ήρθαν τα έτη της πείνας λόγω της ακαρπίας της γης, αυτός άνοιξε τις αποθήκες που είχε γεμίσει κατά τα πρώτα έτη και χόρτασε το λαό. 
Θεωρήθηκε ο Ιωσήφ τύπος και προεικόνιση του Κυρίου, διότι και Αυτός, αγαπητός Υιός του Πατρός, φονεύθηκε από τους Ιουδαίους, πουλήθηκε από τον μαθητή Του και βασανίστηκε. Ρίχτηκε στον σκοτεινό τάφο, ακολούθως αναστήθηκε.
Επίσης κατά την Μ. Δευτέρα επιτελούμε ανάμνηση και της άκαρπης συκής, την οποία καταράστηκε ο Κύριος και ξεράθηκε.
Η συκή αυτή συμβολίζει τόσο την Συναγωγή των Εβραίων, η οποία δεν είχε πνευματικούς καρπούς και γι’ αυτό καταδικάστηκε από τον Κύριον, όσο και κάθε άνθρωπο στερούμενο πνευματικών καρπών, δηλαδή αρετών. 
Η Εκκλησία, φέρνοντας ενώπιόν μας το παράδειγμα της συκής, θέλει να μας προτρέψει σε αγώνες πνευματικούς προς απόκτηση αρετών.
Η υμνογραφία της ημέρας είναι αφιερωμένη στα δύο ανώτερα θέματα (του Ιωσήφ και της συκής) και επί πλέον στο θέμα της ελεύσεως του Κυρίου προς το Πάθος.
Ευαγγελική περικοπή
«Πρωῒας δὲ ἐπανάγων εἰς τὴν πόλιν ἐπείνασε· 19 καὶ ἰδὼν συκῆν μίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ ἦλθεν ἐπ' αὐτήν, καὶ οὐδὲν εὗρεν ἐν αὐτῇ εἰ μὴ φύλλα μόνον, καὶ λέγει αὐτῇ· Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ. 20 καὶ ἰδόντες οἱ μαθηταὶ ἐθαύμασαν λέγοντες· Πῶς παραχρῆμα ἐξηράνθη ἡ συκῆ; 21 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν καὶ μὴ διακριθῆτε, οὐ μόνον τὸ τῆς συκῆς ποιήσετε, ἀλλὰ κἂν τῷ ὄρει τούτῳ εἴπητε, ἂρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, γενήσεται· 22 καὶ πάντα ὅσα ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες, λήψεσθε. 23 Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ ἱερὸν προσῆλθον αὐτῷ διδάσκοντι οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ λέγοντες· Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; καὶ τίς σοι ἔδωκεν τὴν ἐξουσίαν ταύτην; 24 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ λόγον ἕνα, ὃν ἐὰν εἴπητέ μοι, κἀγὼ ὑμῖν ἐρῶ ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ. 25 τὸ βάπτισμα τὸ Ἰωάννου πόθεν ἦν, ἐξ οὐρανοῦ ἢ ἐξ ἀνθρώπων; οἱ δὲ διελογίζοντο παρ' ἑαυτοῖς λέγοντες· Ἐὰν εἴπωμεν, ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ ἡμῖν, διατὶ οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ· 26 ἐὰν δὲ εἴπωμεν, ἐξ ἀνθρώπων, φοβούμεθα τὸν ὄχλον, πάντες γὰρ ἔχουσι τὸν Ἰωάννην ὡς προφήτην. 27 καὶ ἀποκριθέντες τῷ Ἰησοῦ εἶπον· Οὐκ οἴδαμεν. ἔφη αὐτοῖς καὶ αὐτός· Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ. 28 Τί δὲ ὑμῖν δοκεῖ; ἄνθρωπος τις εἶχε τέκνα δύο, καὶ προσελθὼν τῷ πρώτῳ εἶπεν· τέκνον, ὕπαγε σήμερον ἐργάζου ἐν τῷ ἀμπελῶνί μου. 29 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐ θέλω· ὕστερον δὲ μεταμεληθεὶς ἀπῆλθε. 30 καὶ προσελθὼν τῷ δευτέρῳ εἶπεν ὡσαύτως. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἐγώ, κύριε· καὶ οὐκ ἀπῆλθε. 31 τίς ἐκ τῶν δύο ἐποίησε τὸ θέλημα τοῦ πατρός; λέγουσιν αὐτῷ· Ὁ πρῶτος. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. 32 ἦλθε γὰρ πρὸς ὑμᾶς Ἰωάννης ἐν ὁδῷ δικαιοσύνης, καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ· οἱ δὲ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι ἐπίστευσαν αὐτῷ· ὑμεῖς δὲ ἰδόντες οὐδὲ μετεμελήθητε ὕστερον τοῦ πιστεῦσαι αὐτῷ. 33 Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε. ἄνθρωπος τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησεν πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν. 34 ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ. 35 καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν. 36 πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως. 37 ὕστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. 38 οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. 39 καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καὶ ἀπέκτειναν. 40 ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις; 41 λέγουσιν αὐτῷ· Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν. 42 λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν; 43 διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν ὅτι ἀρθήσεται ἀφ' ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς·»
Απολυτίκιον. Ήχος πλ. δ΄
«Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός,
καὶ μακάριος ὁ δοῦλος, ὃν εὑρήσει γρηγοροῦντα,
ἀνάξιος δὲ πάλιν, ὃν εὑρήσει ῥαθυμοῦντα.
Βλέπε οὖν ψυχή μου, μὴ τῶ ὕπνω κατενεχθής,
ἵνα μῄ τῶ θανάτω παραδοθής,
καὶ τῆς βασιλείας ἔξω κλεισθής,
ἀλλὰ ἀνάνηψον κράζουσα.
Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ ὁ Θεός,
διὰ τῆς Θεοτόκου ἐλέησον ἡμᾶς».


Μετάφρασις
«Ο Χριστός, ο Νυμφίος (της Εκκλησίας)
να, έρχεται ξαφνικά μέσα στην νύχτα.
Μακάριος αυτός που αγρυπνεί και τον περιμένει.
Αντίθετα, είναι ανάξιος εκείνος
που θα τον εύρει ράθυμο και αμελή.
Πρόσεχε, λοιπόν, ψυχή μου,
μη τυχόν και καταληφθείς από τον (πνευματικό) ύπνο,
για να μην παραδοθείς στον πνευματικό θάνατο,
Κι έτσι κλειστείς έξω από την (ουράνια) βασιλεία.
αλλά φρόντισε να συνέλθεις και φώναξε δυνατά:
Άγιος, άγιος, άγιος είσαι Εσύ ο Θεός μας.
δια της Θεοτόκου ελέησέ μας»

Αυτά για αυτη την μεγάλη και άγια ημέρα.Το παραπάνω άρθρο το βρήκα και μου άρεσε στη Χριστιανική Φοιτιτικκή 'Ενωση

Το Βέλγιο είναι σοβαρό Κράτος και αρνείται αρνείται να αποκτήσει Αλβανική μειονότητα.

«Απελαύνεσθε, δεν σας δίνουμε άδεια παραμονής»!

Του Κων/νου Χολέβα

Όχι, δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος. Το Βέλγιο από τις αρχές Μαρτίου 2010 βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο να αποκτήσει …αλβανική μειονότητα! Το πρόβλημα δημιουργήθηκε όταν χιλιάδες Αλβανοί υπήκοοι της Σερβίας και της ΦΥΡΟΜ εκμεταλλεύθηκαν την άρση της βίζας από τις χώρες τους προς την Ευρ. Ένωση και έσπευσαν στο Βέλγιο.

Εκεί ζήτησαν να παραμείνουν ως μόνιμοι κάτοικοι και ο Πρωθυπουργός του Βελγίου Υβ Λετέρμ τούς απήντησε πολύ απλά και ξεκάθαρα: «Απελαύνεσθε, δεν σας δίνουμε άδεια παραμονής»!

Η ιστορία είναι πολλαπλώς διδακτική και στέλνει μηνύματα προς πολλούς αποδέκτες. Πρώτον καταδεικνύει ότι οι Αλβανοί που κατοικούν στη Νότιο Σερβία και κυρίως στο Πρέσεβο δεν είναι διατεθειμένοι να παραμείνουν υπό σερβική διοίκηση. Το παράδειγμα των ομοεθνών τους του Κοσσυφοπεδίου λειτουργεί ως όραμα και στόχος γι’αυτούς.

Ή θα φύγουν, όπως επιχείρησαν αυτοί που πήγαν στο Βέλγιο, ή θα ξεκινήσουν-αργά ή γρήγορα-αποσχιστικό ένοπλο κίνημα. Οι Σέρβοι φαίνεται ότι δεν έχουν απαλλαγεί από τα βάσαν των αποσχιστικών κινημάτων. Αναμένουν απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης για το Κόσσοβο, αλλά ανοίγει νέα πληγή στη νότιο Σερβία.

Το δεύτερο μήνυμα απευθύνεται προς το πολυεθνικό και θνησιγενές κράτος των Σκοπίων. Και εκεί η πολυάριθμη αλβανική κοινότητα αναπτύσσει φυγόκεντρες τάσεις. Άλλοι μεν φεύγουν στο Βέλγιο για να μην ζουν κάτω από τη διοίκηση των Σλάβων δήθεν «Μακεδόνων». Και άλλοι ετοιμάζουν τον δεύτερο γύρο της ένοπλης αποσχιστικής δράσης μετά τον πρώτο γύρο του 2001.

Το τρίτο μήνυμα απευθύνεται από τον αλβανικό εθνικισμό προς κάθε ενδιαφερόμενο.Οι αλβανικές κοινότητες δύσκολα μπορούν να συνυπάρξουν ειρηνικά δίπλα σε μία Χριστιανιοκή Ορθόδοξη πλειοψηφία (π.χ. Σέρβους, Σκοπιανούς). Όταν νιώθουν πολίτες β΄κατηγορίας ή φεύγουν από τη χώρα ή εξεγείρονται. Όταν όμως αποτελούν την πλειοψηφία όπως στην κυρίως Αλβανία, τότε δείχνουν καταπιεστικές διαθέσεις προς τις Χριστιανικές μειονότητες (π.χ. Βορειοηπειρώτες).

Το τέταρτο μήνυμα έρχεται από τη  Βελγική κυβέρνηση προς τους Έλληνες οπαδούς της πολυπολιτισμικότητας. Το Βέλγιο δεν έχει καμία διάθεση να αποκτήσει αλβανική μειονότητα ούτε να μονιμοποιήσει και να νομιμοποιήσει τις χιλιάδες νέων επισκεπτών, οι οποίοι μάλιστα ακολουθούν τη μουσουλμανική θρησκεία. Καλά τα συνθήματα και οι δήθεν προοδευτικές κραυγές υπέρ των μεταναστών, αλλά αν θέλουμε να είμαστε Ευρωπάιοι πρέπει να βλέπουμε και τα παραδείγματα που μάς δίνουν οι άλλοι Ευρωπαϊκοί λαοί. Καμία χώρα δεν επιθυμεί την αύξηση του μοιτυσουλμανικού πληθυσμού της ούτε επιδιώκει εισαγωγή μειονοτήτων. Μόνο στην Ελλάδα βλέπουμε τέτοια βιαστικά και επικίνδυνα πειράματα, όπως αυτά που εισάγονται με τον νέο νόμο περί ιθαγενείας των μεταναστών. Αφού ο Πρωθυπουργός μας ζητεί οικονομική στήριξη από την Ε.Ε. γιατί δεν παίρνει και ορισμένα χρήσιμα μαθήματα από τους εταίρους μας; Όταν πηγαίνει στις Βρυξέλλες, έδρα των ευρωπαϊκών θεσμών, ας ρωτήσει τον Βέλγο Πρωθυπουργό πώς και γιατί χειρίζεται με αρνητική διάθεση το αίτημα των Αλβανών απρόσκλητων επισκεπτών του.

Το πέμπτο μήνυμα απευθύνεται προς τους υπευθύνους της Ευρώπης για τα θέματα της άρσεως της βίζας και για την εισδοχή νέων μελών. Πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι λόγω φτώχιας μεγάλος αριθμός Αλβανών θα εισρεύσει και θα ζητεί μόνιμη εγκατάστραση αν αρθεί η απάιτηση ειδικής θεωρήσεως (βίζας) για τους Αλβανούς πολίτες. Δεν νομίζω ότι κάτι τέτοιο αναμένεται να αποφασισθεί συντόμως, καλόν είναι πάντως να λαμβάνουμε τα μέτρα μας. Η Ελλάς επισήμως προωθεί την ένταξη της Αλβανίας στην Ε.Ε. Είμαστε, άραγε, βέβαιοι ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας θέλουν πραγματικά κάτι τέτοιο; Όπως και στην περίπτωση της τουρκικής εντάξεως φοβούμι ότι σέρνουμε το κάρο δύο χωρών, οι πληθυσμοί των οποίων είναι έτοιμοι να συρρεύσουν μαζικά στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις και τότες ο κύριος Λετέρμ και ο κάθε Λετέρμ θα τραβά τα μαλλιά του και θα καταράται την Ελλάδα που προώθησε τέτοιες υποψηφιότητες.

Το έκτο μήνυμα έρχεται από την αποφασιστικότητα του Βέλγου Πρωθυπουργού, ο οποίος δεν φοβήθηκε τις πιθανές αντιδράσεις των «προοδευτικών» και των οπαδών της πολυπολιτισμικόιτητας στη χώρα του. Αμέσως και χωρίς δισταγμούς και περιφράσεις αποφάσισε να απομακρύνει μέ κάθε νόμιμο τρόπο τους συμπαθείς βαλκανίους επισκέπτες του. Και φυσικά την απόφασή του στηρίζουν όλα τα μεγάλα κόμμτα στο Βέλγιο. Δυστυχώς στην Ελλάδα τέτοια θέματα και τέτοιες αποφάσεις ρυθμίζονται μερικές φορές υπό την πίεση φωνασκουσών μειοψηφιών, οι οποίες τρομοκρατούν ιδεολογικά την σιωπηρή πλειοψηφία. Η πολυπολιτισμικότητα απέτυχε και  δεν είναι πλέον της μόδας στην Ευρώπη, μόνο που αυτή είδηση αργεί να έλθει σε ορισμένα τμήματα της ελληνικής διανόησης!

Το γενικότερο συμπέρασμα που προκύπτει από τη συμπεριφορά του αλβανικού στοιχείου στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη είναι ότι η περίοδος των αναταραχών δεν έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Οι αλβανικές κοινότητες δεν έχουν μεν τον θρησκευτικό φανατισμό άλλων μουσουλμανικών ομάδων, διαπνέονται όμως από εθνικισμό και από αλυτρωτικά οράματα που ενθαρρύνονται από τα Τίρανα. Σε συνδυασμό με την κακή οικονομική κατάσταση, στην οποία βρίσκονται, ωθούνται σε τρεις επιλογές. Ή να κατακλύσουν μαζικά τις χώρες της Ευρ. Ενώσεως, όπως επιχειρούν και προς το παρόν αποτυγχάνουν στο Βέλγιο, ή να ασχολούνται με δραστηριότητες ποινικώς κολάσιμες, ή να κινητοποιούνται δυναμικά μέσα στις κοινωνίες που ζουν και να διεκδικούν ισχυρότερο ρόλο. Ο Ελληνισμός δεν πρέπει να αγνοήσει αυτά τα μηνύματα.

 

 ΝΑΤΙΟΝΑLPRIDE

Κυριακή 28 Μαρτίου 2010

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΙΩΝ

http://farm3.static.flickr.com/2090/2427495940_cc88ef66b9_o.jpgΗ Μεγάλη Τεσσαρακοστή ολοκληρώνεται και καταλήγει σε δυο λαμπρές ,εόρτιες ημέρες, ή μάλλον σε μια διπλή εορτή. Είναι το Σάββατο του Λαζάρου, κατά το οποίο μνημονεύουμε την έγερση του επιστήθιου φίλου του Χριστού Λαζάρου, και η Κυριακή των Βαΐων, που εορτάζουμε τη θριαμβευτική είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα έξι μέρες πριν προδοθεί και υποστεί το σταυρικό θάνατο. Κατά τις δύο αυτές λαμπερές ημέρες η Εκκλησία μας αποκαλύπτει το αυθεντικό νόημα της εθελούσιας θυσίας του Χριστού και του λυτρωτικού Του θανάτου, πριν εισέλθουμε στη θλίψη και το σκοτάδι του πάθους, πριν ξαναγίνουμε μάρτυρες της οδύνης του Χριστού.



Ο Χριστός βρισκόταν μακριά από την Ιερουσαλήμ όταν πέθανε ο Λάζαρος ,και μόλις τέσσερις μέρες αργότερα έφθασε στη Βηθανία όπου συνάντησε τις αδελφές του Λαζάρου, τη Μάρθα και τη Μαρία ,και τους στενοχωρημένους και κλαμένους φίλους του. Το ευαγγέλιο του αγίου Ιωάννη εξιστορεί με λεπτομέρειες αυτή τη συνάντηση, αρχίζοντας από τη συζήτησή του με τη Μάρθα και τη Μαρία. Και οι δυο τους λένε στο χριστό: «Κύριε ει ης ώδε, ουκ αν απέθανέ μου ο αδελφός» ( Ιωαν. 11,32) .
Και ο Χριστός απαντά: «αναστήσεται ο αδελφός σου» ( Ιωαν. 11,23 ) . Άσχετα όμως από αυτή την απάντηση ,όταν είδε το κλάμα των αδελφών και των φίλων τους, ο Ίδιος «ενεβριμήσατο τω πνεύματι και ετάραξεν αυτόν…» ( Ιωαν.11,33 ) . Πλησιάζοντας στον τάφο, έκλαυσε κι ο ίδιος , κι οι γύρω του είπαν: «ίδε πως εφίλει αυτόν! » ( Ιωαν. 11,36) . Ο Χριστός διέταξε να απομακρυνθεί η πέτρα που σκέπαζε τον τάφο. Και όταν αφαιρέθηκε η πέτρα , «φωνή μεγάλη εκραύγασε∙ Λάζαρε δεύρο έξω, και εξήλθεν ο τεθνηκώς δεδεμένος τους πόδας και τας χείρας κειρίαις…» ( Ιωάν. 11, 43-44). Ποιο είναι το νόημα αυτού του γεγονότος που η Εκκλησία γιορτάζει τόσο λαμπρά ,τόσο πανηγυρικά, τόσο νικητήρια το Σάββατο του Λαζάρου; Πως μπορούμε να συμβιβάσουμε τη θλίψη και τα δάκρυα του Χριστού με τη δύναμη να εγείρει τους νεκρούς; Με ολόκληρο τον εορτασμό η Εκκλησία επαναλαμβάνει πως ο Χριστός κλαίει επειδή ,βλέποντας το θάνατο του φίλου Του, βλέπει επίσης και τη νίκη του θανάτου πάνω σ’ ολόκληρο τον κόσμο∙ βλέπει πως ο θάνατος ,που δε δημιουργήθηκε από το Θεό, σφετερίστηκε το θρόνο Του και τώρα κυριαρχεί στον κόσμο, δηλητηριάζοντας τη ζωή, μετατρέποντας τα πάντα σε άσκοπο ρεύμα ημερών που κυλούν ανελέητα προς την άβυσσο. Κατόπιν έρχεται η εντολή , « Λάζαρε, δεύρο έξω»! Εδώ έχουμε το θαύμα της αγάπης που θριαμβεύει πάνω στο θάνατο, ακούμε μια εντολή που αναγγέλλει τον πόλεμο του Χριστού κατά του θανάτου, μια υπόσχεση πως ο ίδιος ο θάνατος θα καταστραφεί και θα εξαφανιστεί. Ο ίδιος ο Χριστός, που σημαίνει ο ίδιος ο Θεός, η ίδια η αγάπη και η ζωή, για να καταστρέψει το θάνατο και το σκοτάδι του, κατεβαίνει στον τάφο, για να αντιμετωπίσει πρόσωπο με πρόσωπο το θάνατο, για να τον εκμηδενίσει και να μας χαρίσει την αιώνια ζωή την οποία ο Θεός μας δημιούργησε να κατέχουμε.


Την άλλη μέρα ο Χριστός μπαίνει στα Ιεροσόλυμα . Τη φορά αυτή όμως δεν μπαίνει όπως προηγουμένως άγνωστος και αφανής. Όχι, τώρα Αυτός, που δεν είχε ποτέ πριν επιζητήσει τη δύναμη και τη δόξα, προετοιμάζεται για το θρίαμβο. Ζητά από τους μαθητές Του να φέρουν έναν «πώλο όνου», και καθισμένος πάνω του εισήλθε στην πόλη με τη συνοδεία ενός πλήθους μεγάλων και παιδιών που κράταγαν κλάδους φοινίκων στα χέρια τους. Οι μεγάλοι και τα παιδιά Τον χαιρετίζουν με έναν αρχαίο χαιρετισμό που επιφυλασσόταν μόνο στο βασιλιά: «Ωσαννά… ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου∙ ωσαννά εν τοις υψίστοις. και εισελθόντος αυτού εις Ιεροσόλυμα εσείσθη πάσα η πόλις …» ( Ματθ. 21, 9-10 ) . Τι σημαίνει αυτό το πλήθος, αυτοί οι κλάδοι των φοινίκων, αυτή η θυελλώδης βασιλική υποδοχή, αυτή η θριαμβευτική χαρά; Γιατί να μνημονεύουμε αυτό το γεγονός κάθε χρόνο με την ίδια ακριβώς χαρά, σαν να στεκόμασταν οι ίδιοι στο δρόμο αυτής της ιερής πόλης περιμένοντας, χαιρετίζοντας , υμνώντας και επαναλαμβάνοντας τα ίδια λόγια , τα ίδια «Ωσαννά»; Αυτό σημαίνει πως ο Χριστός ήταν βασιλιάς, ακόμη και μιας μόνο πόλης μακριά από μας. Σημαίνει πως βασίλευε , πως ο λαός τον αναγνώριζε ως βασιλιά! Μάλιστα, μίλησε για τη Βασιλεία του Θεού, και για τη μέλλουσα βασιλεία Του. Τη μέρα όμως αυτή, έξι μέρες πριν από το Πάσχα, αποκαλύπτει το επίγειο βασίλειό Του, το ανοίγει, προσκαλώντας τους ανθρώπους, και όλους εμάς, να γίνουμε πολίτες αυτού του Βασιλείου του Χριστού, υπήκοοι αυτού του ταπεινού Βασιλιά, ενός βασιλιά χωρίς επίγεια εξουσία και δύναμη, αλλά με την παντοδύναμη αγάπη.
Ζούμε σ’ ένα κόσμο , κάτω από κυβερνήσεις που έχουν απαρνηθεί το Θεό και ασχολούνται μόνο με τον εαυτό τους, φυλάγοντας ζηλότυπα την εξουσία , τη δύναμη και τις νίκες τους. Δεν υπάρχει σχεδόν κανένας τόπος σ’ αυτόν τον κόσμο για τη αγάπη του Θεού, το φως και τη χαρά του Θεού. Αυτή όμως τη μοναδική μέρα του χρόνου, όταν βρισκόμαστε σε ξεχειλισμένες εκκλησίες, σηκώνοντας τους κλάδους φοινίκων και ξανακούγοντας την βροντή του βασιλικού «Ωσαννά», λέμε στους εαυτούς μας και στον κόσμο: η Βασιλεία του Χριστού ζει. Η βασιλεία που έλαμψε τόσο φωτεινά εκείνη την ημέρα στα Ιεροσόλυμα δεν πέθανε, δεν αφανίστηκε, δεν εξαφανίστηκε από προσώπου της γης. Λέμε στο Θεό: είσαι ο μόνος Κύριος, είσαι ο μόνος μας Βασιλιάς∙ γνωρίζουμε και πιστεύουμε και βεβαιώνουμε πως αυτή η βασιλεία της αγάπης Σου θα νικήσει την αμαρτία, το κακό και το θάνατο. Κανείς δεν μπορεί να μας αφαιρέσει τη χαρά αυτής της πίστης, ακόμη κι όταν οι άλλοι κατευθύνουν κάθε ελπίδα τους στη δύναμη και τη βία, ακόμη κι όταν πιστεύουν μόνο στις σφαίρες, στις φυλακές, στον τρόμο και στα βασανιστήρια. Όχι, αυτή η βασιλεία της βίας, του κακού και του ψεύδους δε θα σταθεί. Θα καταρρεύσει, όπως κάθε προηγούμενη βασιλεία κατέρρευσε, όπως εξαφανίστηκε κάθε πρώην τύραννος. Αλλά το Βασίλειό Σου, Κύριε, θα παραμείνει. Και ο καιρός θα έρθει όταν με την αγάπη Σου θα σκουπίσεις κάθε δάκρυ από τα μάτια μας, θα διαλύσεις κάθε λύπη με τη χαρά Σου, και θα γεμίσεις τον κόσμο που Εσύ δημιούργησες με το φως της αθανασίας.
Μετά τη νίκη Του την Κυριακή των Βαΐων, γνωρίζουμε πως ο Χριστός αρχίζει την κάθοδό Του στην οδύνη και στο θάνατο. Ο πυρσός όμως που άναψε εκείνη τη μέρα θα φωτίσει ακόμα και εκείνο το αβυσσαλέο σκοτάδι . Πέρα από το σταυρό του και το θάνατο ανατέλλει η αυγή της ανέκφραστης χαράς της ανάστασης. Αυτή είναι λοιπόν η σημασία και η δύναμη αυτών των δύο σημαντικών ημερών, όταν, έχοντας ολοκληρώσει τη Σαρακοστή, προετοιμαζόμαστε να ακολουθήσουμε τον Χριστό στο εθελούσιο πάθος Του, στη νικητήρια κάθοδό Του στο θάνατο, και στην πανένδοξη ανάστασή Του την τρίτη ημέρα.

Από το βιβλίο «π. Αλέξανδρος Σμέμαν
ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ
ΕΤΗΣΙΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
ΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ- Β΄
Μετάφραση από το Αγγλικό:
Ιωσήφ Ροηλίδης
ΕΚΔΟΣΕΙΣ



Το είδα και μου άρεσε στο forum " H ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ"

Γιατί τόσες πολλές παγκόσμιες Ημέρες

Ποιος είναι άραγε ο σκοπός που σχεδόν κάθε μέρα εορτάζουμε και μια παγκόσμια Ημέρα; Έχουμε πήξει από ένα σωρό παγκόσμιες ημέρες ,με ένα σωρό διαφορετικά θέματα, που μερικές από αυτές είναι γελοίες αλλά και μπορούν να σου προξενέσουν οργή. Σκέψου μόνο ότι στις 14 Μαρτίου (ένα μηνα μετά του Αγίου Βαλεντίνου) είναι η παγκόσμια Ημέρα της Πεολειχίας και στις 8 Αυγούστου έχουμε και παγκόσμια ημέρα του Οργασμού. Τί άλλο θα σκεφτούν οι σατανάδες για μας εξοντώσουν  και να πετύχουν το σχεδίο τους!!!

Ποιο λοιπόν είναι το σχεδιό τους; Ελπίζω όσοι με διαβάζετε να γνωρίζετε το σχεδιό τους και να μην περιμένετε να το ακούσετε για πρώτη φορά από εδώ. Είναι με μια λέξη" η παγκοσμιοποίηση", το σχεδιό τους.

Σιγα μη συγκινηθηκαν αυτοί για την προστασία των ανθρώπων από το AIDS ή του Καρκίνου. Έχουν κάνει τάχα και μέρες αφιερωμένες κατά αυτων των νοσημάτων ενώ είναι δικά τους δημιουργηματα και το AIDS και ο Καρκίνος. Με άλλα λόγια , έχουν δημιουργήσει ένα σωρό παγκόσμιες ημέρες ώστε να φέρουν πιο κοντά τα έθνη και να τα υποτάξουν στον αρχηγό τους μετά.Προσπαθούν να κάνουν ΄όλα τα έθνη να εορτάζουν μαζί τις παγκόσμιες ημέρες. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Εγώ, λοιπόν αδέρφια, σας παροτρύνω να μην δίνουμε σημασία σε τέτοιες ημέρες και να μην τις εορτάζουμε καν, διότι είναι του αντιχρίστου έργα. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να ΄ρθει η 14 Μαρτίου για να κάνουμε στοματικό έρωτα με τον συντροφό μας ή να δείχνουμε τον απαραίτητο σεβασμό στη γη μόνο στις 27 Μαρτίου ,κλείνωντας για μια ώρα τα φώτα. Αν είμαστε οικολόγοι και αγαπούμε τη φυση πρέπει να κλείνουμε από μόνοι μας τα φωτα ή να κάνουμε οικονομία στις δαπάνες ηλεκτρικού ρεύματος. 

Παρεμπειπτόντως,ξέχασα να σας πω, πως η αφορμή να συγγράψω αυτο το μικρό κείμενο μου δόθηκε από την χθεσινή ημέρα όπου εορταζόταν η παγκόσμια ημέρα της γης. Και όσο παράξενο και αν φανεί σε κάποιους, δεν γνωριζα μέχρι χθες στις 8.30 το βράδυ ότι όλος ο πλανήτης θα κλείσει τα φωτα για μια ώρα. Το αντελήφθηκα χθες το βράδυ όταν σχεδόν όλη η πόλη μου δεν είχε φώτα και ρώτησα να μάθω γιατί. Και λυπάμαι πολύ, που υπάρχουν άτομα που πιστεύουν ότι κλείνοντας τα φωτα για μια ωρα σέβονται τη γη και τη φύση. Πρόκειται απλά περί υποκρισίας, γιατί όπως είπα και παραπάνω σιγά μην συγκινηθηκαν αυτοί για την προστασία της γής. Θυμησου μόνο τις πυρκαγιές σε όλα τα δάση της γης. Αυτοί οι σατανάδες τις βάζουν που έρχονται μετά και δημιουργούν και ημέρα υπέρ  της γης. Ουαί υμιν Υποκριταί!

Τέλος και για όσους δεν γνωρίζουν οι ημέρες αυτές καθορίζονται από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, και μερικούς ακόμη επίσημους φορείς, όπως είναι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, στην περίπτωση της Διεθνούς Ημέρας Κατά του Καπνίσματος. Και καταλαβαίνετε τι σημαίνει ΟΗΕ και διάφορες παγκόσμιες οργανώσεις!

ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΟΣ & ΠΡΟΠΟ


329: ΛΙΛ -ΜΟΝΠΕΛΙΕ : Χ/1  4,20€

375: ΦΕΝΛΟ-ΑΙΝΤΧΟΒΕΝ: 2 : 1,45€

280: ΝΑΠΟΛΙ-ΚΑΤΑΝΙΑ : Χ/1 : 4,00€

ΠΟΛ/ΣΤΗΣ 1,5€
ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ:36.5 €
ΚΑΛΉ ΕΠΙΤΥΧΊΑ!


  1. ΑΕΚ-ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ : 1
  2. ΑΡΗΣ- ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ: 1
  3. ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ-ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ: Χ2
  4. ΗΡΑΚΛΗΣ -ΓΙΑΝΝΕΝΑ 1
  5. ΚΑΒΑΛΑ -ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ:1
  6. ΛΑΡΙΣΑ-ΠΑΟΚ :1
  7. ΘΡΥΛΟΣ-ΞΑΝΘΗ: 1
ΚΑΛΉ ΕΠΙΤΥΧΊΑ!

Καυτή έρευνα : Πόσο σέξ θέλουν οι γυναίκες

Ένας φίλος με έπρηζε συνέχεια (και με την καλή και την κακή έννοια) πως οι γυναικες σκέφτονται το σεξ περισσότερο από εμάς (ενν . τους άντρες). Εγώ πάλι διαφωνούσα και ισχυριζομουν το αντιθετο. Δυστυχώς,'έχω πέσει κατά πολύ έξω αν ισχύει η παρακάτω έρευνα του Πανεπιστημίου Queens στον Καναδά. Σας την παραθέτω όπως την βρηκα στο www.menslounge.gr:

Το θέλουν όσο και οι άντρες; Το θέλουν περισσότερο; Αν οι στατιστικές λένε πως ο άντρας σκέφτεται το σεξ κάθε δυο λεπτά, πόσο απασχολεί το συγκεκριμένο θέμα τον γυναικείο εγκέφαλο;

Η έρευνα του Πανεπιστημίου Queens στον Καναδά δημοσιεύτηκε στους New York Times και τα αποτελέσματα δεν μπορούσαν να αμφισβητηθούν.

Αντρες και γυναίκες, straight ή gay, ξάπλωσαν σε αναπαυτικούς καναπέδες μιας ευρύχωρης άιθουσας του πανεπιστημίου και δέχτηκαν να συνδέσουν τα γεννητικά τους όργανα με ειδικούς μετρητές σεξουαλικού ερεθσιμού (στους άντρες μετρητές στύσης, στις γυναίκες ειδικά φωτόμετρα εντός του κόλπου που μετρούν την ανάκλαση του φωτός λόγω έκκρισης υγρών).

Κατόπιν, παρακολούθησαν μικρά video clip με ερωτικό περιεχόμενο, ενώ παράλληλα, είχαν στη διάθεσή τους κι ένα joystick σαν εκείνα των τηλεπαιχνιδιών – πατώντας το κουμπί επιβεβαίωναν τον ερεθισμό τους.

Τα video clip είχαν για θέμα σεξ μεταξύ ετερόφυλων ή ομοφυλόφιλων ζευγαριών, άντρες που περπατούσαν γυμνοί, γυναίκες που έκαναν γυμναστικές ασκήσεις ολόγυμνες και ένα ζευγάρι …πιθήκων που έβγαζαν τα μάτια τους on camera. Τα συμπεράσματα όσον αφορά στις γυναίκες επιβεβαίωσαν για άλλη μια φορά το λαϊκό άσμα «άλλα μου λεν τα μάτια σου, και άλλα η καρδιά σου».

Σχεδόν στην πλειοψηφία τους οι άντρες αποδείχτηκαν …ειλικρινείς. Πλήρης συμφωνία πάνω και κάτω κεφαλιού: Ο,τι έλεγε το πέος τους, έλεγε και το μυαλό τους. Οι straight άντρες φούντωναν βλέποντας ετερόφυλα ή λεσβιακά ζευγάρια να «τρίβουν το πιπέρι», ή γυναίκες γυμνές σε ασκήσεις, ενώ αδιαφορούσαν στις gay αντρικές σκηνές.

Παράλληλα, η θέα των δυο πιθήκων να το παίζουν πορνοστάρ δεν ξύπνησε μέσα τους κανένα πρωτόγονο ένστικτο. Οι διαθέσεις τους επιβεβαιώθηκαν και με το πάτημα των πλήκτρων στα joypad.

Αν περιμένατε οι γυναίκες να δείξουν τόσο απλοϊκή συμπεριφορά, τότε μάλλον δεν τις ξέρετε καλά. Το γενικό επιστημονικό συμπέρασμα συνοψίζεται στις λέξεις «αλλού γι αλλού». Η λίμπιντό τους χτύπησε κόκινο στο πορνό με ζευγάρια οποιουδήποτε συνδιασμού, ενώ …καλοείδαν τις γυμνές γυναίκες περισσότερο από τους γυμνούς άντρες (να ‘τα μας…). Το καλύτερο:

Οι δυο πίθηκοι-πορνοσταρ ξύπνησαν μέσα τους το ζώο περισσότερο από τους άντρες. Αυτά βέβαια σε ό,τι αφορά στις μετρήσεις του ειδικού οργάνου, γιατί οι ίδιες μέσω του joypad τις επιβεβαίωσαν ελάχιστα ή και καθόλου. Στις λεσβιακές σκηνές οι straight γυναίκες δήλωσαν αδιαφορία (αν και τα όργανα εντός του κόλπου έγραψαν νούμερα), ενώ φυσικά απέσυραν την ψήφο τους στην πιθηκο-τσόντα (πάλι αντίθετα με τις μετρήσεις).

Ο μακαρίτης Ζίγκμουντ Φρόϊντ το χε πει εκατο ολόκληρα χρόνια πριν «Το μέγα ερώτημα που δεν απαντήθηκε ποτέ και και δεν κατάφερα να απαντήσω ούτε εγώ, παρόλα τα 30 χρόνια που ξόδεψα ερευνώντας τη γυναικεία ψυχή, είναι ένα: Τι θέλει επιτέλους μια γυναίκα;».

Ακόμα δεν ξέρουμε αγαπητέ Δόκτωρ. Άλλη μια εξίσου έγκυρη έρευνα από το περιφημο ιντσιτούτο Kinsey απέδειξε με χρήση μαγνητικής τομογραφίας πως ο γυναικείος εγκέφαλος κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας έλκεται όπως η μέλισσα το μέλι από «βαριά αντρικά» χαρακτηριστικά:

Μπράτσα, θεληματικό πηγούνι κ.λπ. (βλέπε κηπουροί, μπετατζήδες και καθαριστές πισίνας). Σε άλλες φάσεις του κύκλου η προτίμηση επιστρέφει σε άντρες με μυαλό και προσωπικότητα. Οσο για το Πανεπιστήμιο της California, η μελετη των δικών του ερευνητών έστειλε τις φαντασιώσεις μας στη στρατόσφαιρα:

Ενώ για τους άντρες η άυξηση της λίμπιντο ισοδυναμεί με στόχευση στο αντικείμενο του πόθου (γυναίκες αν είναι straight, αντρες αν είναι gay) στις γυναίκες η αύξηση της λίμπιντο ισοδυναμεί με έλξη προς τα δυο φύλα αδιακρίτως!

Δηλαδή γιατρέ μου αν την κάνω «τούρμπο», δε θα πει όχι αν της προτείνω ένα τριο με τη φίλη της;
Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Οι γυναίκες δεν έρχονται στο κέφι κατά παραγγελία – κι αυτός είναι ο λόγος που το Viagra απέτυχε στην περίπτωσή τους.

Ορμόνες όπως η τεστοστερόνη, που έδειξε σημάδια αύξησης του σεξουαλικού ερεθισμού σε πειράματα και η οκυτοκίνη, που ενεργοποιεί αισθήματα έλξης κι εμπιστοσύνης, ακόμα κι αν μπορούσαμε να τη ρίξουμε στο ποτό της, δεν αρκούν για να την πείσεις να σε ακολουθήσει στο κρεβάτι.

Ακόμα περισσότερο, το φύλο δεν παίζει τόσο ρόλο όσο το άτομο (αγχωθήκατε;). Αυτό που ουσιαστικά λειτουργεί είναι πως μια γυναίκα είναι μεν αναπάσα στιγμή διαθέσιμη, και μάλιστα το ερωτικό της πεδίο είναι πολύ πιο ευρύ από το αντρικό – αλλά για να πετάξει από πάνω της τα ρούχα, θα πρέπει να συμβάλλουν πολλοί περισσότεροι παράγοντες.

Γι αυτό, μάθε τις 10 εγγυημένες περιπτώσεις που είναι έτοιμη για σεξ (έστω κι αν δεν το λέει) κι εκμεταλλεύσου το αναλόγως!